ಸಹಯಾತ್ರಿ

ನೆನಪ ಅಗ್ನಿಕುಂಡ

2012-01-05T04:10:00.000-08:00

ಬದುಕು;

ಬೇಕು-ಬೇಡದ

ನೆನಪುಗಳು ಹೊಳೆಯ

ಸಾಲು ದಂಡೆಗೆ ಬಂದು

ಅಪ್ಪಳಿಸಿದಂತೆ.

ಎಲ್ಲವನು ನೋಡುತ

ತುಸು ದೂರದಲೆ

ನಿಂತ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆ.

ಎಂದು ಬರುವುದೋ

ಬರಲಿ ಆ ಅಲೆಯು

ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಲು

ಸಿದ್ದ ಬಂಡೆಯು!

ಆದರೂ ಸದ್ದಿಲದೆ

ಬರಲಿ ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ

ಅಲೆಯು,

ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿ

ಎಲ್ಲವು ತಿಳಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ

ಬದುಕು , ಬೇಕು-ಬೇಡದ

ನೆನಪುಗಳ ಅಗ್ನಿಕುಂಡ!

ಚಿತ್ರ ಸಂತೆ.

2011-12-13T05:55:00.000-08:00

ಹುಡುಕುತ ನಿಂತೆ

ಎದೆಯಾಳದಲಿ ಹುದುಗಿರುವ

ನೆನಪಿಗೆ ಬಣ್ಣವ

ಕುಂಚ ಮೂಡಿಸಿದ

ವಯ್ಯಾರ ಚಿತ್ರಗಳ

ಹರಾಜಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು

ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುತಿರುವರು

ಸುತ್ತಲು ಭಾವದ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ!

ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಬಣ್ಣಗಳ

ಚಿತ್ರ ರಾಶಿ

ಸಂಜೆ ಗೋಧೂಳಿಯಲಿ

ಆವರಿಸಿದ ಮಬ್ಬನು

ಕಾಯುವ ಕುರಿಗಳಿಗೆ

ತಿಳಿಸಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಕೂಡಿಸಿದ

ಹಳ್ಳಿ ಹೈದನ ಬಿರುಸಿಗೆ

ಹೊಂಬಣ್ಣ ಬಳಿದ

ಪಡುವಣದ ಸೂರ್ಯ.

ಚಿತ್ರಕಾರನ ನೋಟಕೆ ನಾಚಿ

ಬಿರಿದ ಮಾಸಲೊಪ್ಪದ ತುಂಟನಗೆ

ಬಿಗುವಾದ ಅವಳೆದೆಯಲಿ

ಅರಳಿದ ಕಾಮನೆಗಳಿಗೆ

ಬಣ್ಣ ರಾಶಿ ಹಾಕಿ

ಚಿತ್ರ ಸಂತೆಯಲಿ ಹುಡುಕುತಲಿರುವನು

ಕೂತು ಕಾಮನಬಿಲ್ಲ

ಕನಸುಗಾರ!

ಮೋಹದ ಮರುಕ

2011-11-26T03:17:00.001-08:00

ನನ್ನದಲ್ಲದ ಭಾವಕೆ

ನಿನ್ನದಲ್ಲದ ಮಾತಿಗೆ

ಸಾಕ್ಷಿ ಮಾತ್ರ

ನಾನು-ನೀನು.

```````````````````````````

ಕೂತು ತೂಕಡಿಸಲು ಬಿಡದು

ನಿನ್ನ ನೆನಪು!

ಮಮಕಾರಕು ಮರುಕವುಟ್ಟುವುದು

ನನ್ನ ಕಂಡು!

``````````````````````````

ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲು

ಮೈಮನವ ತರಗುಡಿಸುವ ಶೀತದಲೋ

ಮುಸಲಧಾರೆಯಲೋ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗದೆ

ನೀನು ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಉಳಿದೆ 'ನೆನಪೇ'

```````````````````````````````````````````

ನಿನ್ನ ತನುವಿನ

ಆಸರೆಗೆ ದೂಡುವ

ಚಳಿಯನು ದೂಷಿಸದೆ

ನನ್ನ ತೆಗಳುವ ಜಗದ

ಬಗ್ಗೆ ನನಗೇಕೋ ಮರುಕ!

``````````````````````````````````````

ಆವರಿಸಿದ ಛಾಯೆ!

2011-11-03T09:09:00.000-07:00

ಚೀರುವ ದನಿಯಲಿನ ನಿನ್ನ

ವೇದನೆಯ ಆರದ ಗೊಳು ಆಲಿಸಲೋ

ಅಸಾಧ್ಯ ಹಿಂಸೆ, ಒಡಲಾಳದಲಿನ

ನಿನ್ನ ನೋವು ಬರಿದಾಗದೇ

ಉಮ್ಮಳಿಸುತಿಹ ನಿನ್ನ ರೋದನೆ.

ಮರುಗುವ ಜೀವಗಳಿಗೋ

ಜಗದ ನೋವಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತಲಿಹ

ಹೊಸ ಆಕ್ರಂದನ, ಆಲಿಸಿದಷ್ಟು

ಇಮ್ಮಡಿಸುವ ಬೇಸರ,

ಇನ್ನಾವುದೋ ನೆವದಲಿ ಪಲಾಯನಕೆ

ದಾರಿ ಹುಡುಕುವ ಮರುಕ ಮನ!

ನಿನಗಾದರೂ ಸಹ ಮತ್ತೇನೂ

ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ವ್ಯಕ್ತವೊಂದೇ

ಉಳಿದಿಹುದು ಬದುಕಲಿ ಎನುವ

ಪರಿಯಲಿ ದನಿ ಸೋತು

ಕ್ಷೀಣಿಸಲು, ಬತ್ತಿರುವ ಹನಿಯ

ಕಣ್ಣಲೂ ಜಗಕೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತಿಹ

ಶೂನ್ಯವು! ಕಾರಣವೇ ತಿಳಿಯದೆ

ನೊಂದ ಮನಕೆ ಆವರಿಸಿದ

ಛಾಯೆ ದುಗುಡ!

ಶಿಖರವನೇರುತ...

2011-10-02T04:58:00.000-07:00

ಶಿಖರವನೇರುತ...

ತುಂಗ ಉತ್ತುಂಗವ ಆವರಿಸಿ
ಮುಗಿಲ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ತವಕದ
ವನಸಿರಿಯ ಹಬ್ಬಿತಬ್ಬಿಹ
ಮುತ್ತ ಹನಿಯ ಚಿರ ಜಳಕದಲಿ
ತೊನೆಯುತ ಹಸಿರ ಚಿಮ್ಮುವ
ಮಬ್ಬು ಕಾನನದ ನೀರವದಲಿ

ಅಲೆಮಾರಿಯ ಅಸ್ಪಸ್ಟ
ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು
ಮೆದು ನೆಲದಮೇಲೆ
ಅಸಂಬದ್ದ ಚಿತ್ರವ
ಮೂಡಿಸುತ
ಕವಿದ ಮೋಡದೊಳಗಣ
ಹಾದಿಯ ಹರಸುತ
ಶಿಖರದೆತ್ತರವ ಏರುತ ಏರುತ
ಮನ ನಿರಾಳ,ನಿರ್ಮಲ
ಹಗುರತೆಯ ಧನ್ಯ ಭಾವವ
ಸ್ಪುರಿಸಲು, ನಿಸರ್ಗದೊಡಲ
ಅನಪೇಕ್ಷಿತ ಮಮಕಾರವು
ಎನ್ನ ಸ್ಮೃತಿಯ ಕಾನನವ
ಆವರಿಸಲು;ಜೀವವು
ಗರಿಕೆಯ ಕುಡಿಯಂತೆ ತೃಣವು.

ತನುಮನ ತನ್ಮಯವು
ಪ್ರಕೃತಿ ಸೊಬಗ ರಸಜೇನ
ಸವಿಯಲು;ನನ್ನ ಕಣಕಣವು
ಲೀನವು ಪ್ರಕೃತಿ ಪರಬ್ರಮ್ಹನ
ಸಮಷ್ಟಿಯೋಳು.

ದಿಗಂತ ಮೀರಿದ ಭುವಿಯೊಡಲ
ಹರವನೇರಿ, ನೆಲಮುಗಿಲ
ಸಮಾಸಮದ ಅನನ್ಯ
ವಿಸ್ಮಯದೊಳಗಿನ ಬಿಂದು
ಭವಬಂಧನದೀ ಜೀವವು .
ಎಚ್ .ಎನ್. ಈಶಕುಮಾರ್

ಸ್ಪರ್ಶ..ಮೌನ!

2011-08-31T01:36:00.000-07:00

ಕಾಯುವ ಹಪಾ ಹಪಿಯಲ್ಲೇ

ದಿನ ದೂಡುವ ಬದುಕಿಗೆ

ಇನ್ನಾವ ಹೊಸ ಅರ್ಥವನ್ನು

ನೀಡುವ ಹುಚ್ಚುತನ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ನನ್ನವರ ಕಂಡಾಗ

ಅವರ ಮುಖದಲಿ

ಹೊಳೆವ ಸ್ವಚ್ಛಂದ ನಗುವಿನ

ಚೈತನ್ಯ ನನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~

ನದಿಯ ದಡದಲಿ ನಿಂತ

ಏಕಾಂತದಲಿ ನನ್ನ ಕೂಡಿದ

ಹಕ್ಕಿ ನುಡಿಯಿತು;

ನಿನ್ನ ಹಾಗೇ ನನಗೂ

ಇದುವೇ ಜೀವನ, ಇದರಲ್ಲೇ ಬದುಕು!
~~~~~~~~~~~~~~~~~
ಆವರಿಸಿದ್ದ ಮೌನದ ನಡುವೆ

ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಮಾತ್ರ

ಸ್ಪರ್ಶ!

ಜೀವಕೆ ಭಾವ!

2011-08-08T09:57:00.000-07:00

ಜೀವಕೆ ಭಾವ!
ಆ ನದಿ -ದಡದ ನಿರಂತರ

ಸಲ್ಲಾಪದ ನಡುವೆ ನಿನ್ನ ಏಕಾಂತ!

ನಿನ್ನ ಕಾಲ ಬೆರಳ ಸೋಕಿ

ತೆರಳುತಿಹ ಅಲೆಯ ಪುಳಕ

ಕಂಡ ಪ್ರತಿ ಅಲೆಯು

ನಿನ್ನತ್ತ ತೆವಳಲು

ನೀ ನಿಂತ ನೆಲೆ, ನದಿಯ ಸೆಳೆತಕೆ

ಸಿಗದ ದಡದ ಬಿಂದು

ಅಲ್ಲಿ ನೀನಿತ್ತ ಸ್ಪರ್ಶದಲೇ ಉಳಿದಿಹ

ಭೂಮಿ ತೂಕದ ಎದೆಯ ಭಾರ!

ನಿಸರ್ಗದ ಮೃದು ನಿನ್ನ ತನ

ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಂಜು ಹೂವಿನ ಎಳೆಯ ಮೇಲೆ

ಮೂಡಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಹನಿಯ ಚಿತ್ತಾರ.

ಬಸುವಿನ ಹುಳು ತನ್ನ ದಾರಿಯಲಿ

ಗೆರೆ ಎಳೆದು ಬಿಡಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರ

ಸರಳಾತಿಸರಳ ರೇಖೆ.

ಆವರಿಸಿಹ ಮೌನದ ನಡುವೆ

ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಸ್ಪರ್ಶ!

ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ

ಉಳಿದಿಹುದು ಮಾತ್ರ

ಜೀವಕೆ ಭಾವ!

ಭಾವಕೆ ಜೀವ!

ಎಚ್.ಎನ್. ಈಶಕುಮಾರ್

ಹೊಸತು ..!

2011-07-18T08:40:00.000-07:00

ಆದರ್ಶ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಗಳೇಕೆ

ನನ್ನ ಅರಿಯಲು

ಈ ಜೀವನ ಸಾಕು!

*************************

ನೀ ನನ್ನ ಮನದ

ಮಾತಾಗು ಮೊದಲು

ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮದ

ಹುಚ್ಚು ಹೊಳೆಯಲಿ

ಮಾತು ಮರೆತು

ಮೌನಿಯಾಗುವ ಮುನ್ನ.

**********************

ಕಮಲದಂತೆ

ನೀರಿನಲ್ಲಿದ್ದು ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ

ಕಾಪಾಡಲಿಚ್ಚಿಸುವ

ಹೆಣ್ಣು ಸಹ

ತನ್ನವನ

ಬಾಹು ಬಂಧನದ

ಪ್ರೇಮಕೆ ಪರಿತಪಿಸುವಳು

**************************

ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೋಗದ

ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದರು

ಬಗೆಹರಿಯದ

ಮಾರಕ ರೋಗವಿಹುದು

ಮನದಲಿ 'ಅನುಮಾನದ'

ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ...

**************************************************************************

ದಾರಿ ಹೋಕ

2011-07-03T06:27:00.000-07:00

ದಾರಿಯಲಿ ಕೇಳಿದ

ಹಳೆಯ ಹಾಡಿನ

ಗುಂಗಿನಲಿ ಮತ್ತೆ

ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಬರಲು

ನೆನಪು, ದಾರಿಹೋಕ

ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಹಾಗೇ

ಬಿಮ್ಮನೆ ಬೀರಿದ ನಗೆಯ

ಮನದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ.

ಸ್ಮಶಾನದ ಸಮಾದಿಯ

ಮೇಲೆಲ್ಲ ನಳನಳಿಸುತಿಹ

ತುಂಬೆಯ ಬೇರಿನ

ಆಳದಲಿ ಹುದುಗಿಹ

ಕಳೆಬರಹದ ಛಾಯೆ

ಹೂವಾಗಿ ನಲಿಯುತಿದೆ

ಇಂದು.

ನನ್ನೊಳಗೆ ಬಿತ್ತ

ಬಯಕೆಯ ಬೀಜ

ಮೊಳೆತು ಕನಸ

ಹೆಮ್ಮರವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಭ್ರಮೆಯ ಕನ್ನಡಿ

ಒಡೆದಾಗ ವಾಸ್ತವವೆಲ್ಲ

ಚಿದ್ರ ಚಿದ್ರಗೊಂಡ

ಬಿಂಬ.

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಬೆಟ್ಟದ

ಮರೆಯಲ್ಲಿ ತುಂತುರು ಮಳೆ

ಬೇರಿಗೆ ಇಳಿಯುತಿಹ ಹನಿ.

ಮಣ್ಣ ಕಾವ್ಯ!!

2011-06-17T08:49:00.000-07:00

ಮಣ್ಣ ಕಾವ್ಯ...

ಬಾ! ಮಳೆಯಾಗಿ

ಕಾದು ಕೂತ ಬುವಿಯ

ತಣಿಸಿ, ತೊಳೆವಂತೆ

ಕೊಳೆಯನೆಲ್ಲ

ತನ್ನ ನಿರ್ಮಲ ಭಾವದಿ

ಜೊತೆಗೂಡೆ ತೇಲಿಸಿ

ತೆವಳಲಿ ಅತ್ತ ದೂರ.

ಉಳಿಯಲಿ ಹನಿ ಹನಿಯ

ತೇವವು ನೆಲದಿ

ಮೆದ್ದು ಮೆದುವಾದ

ಮಣ್ಣ ಕಂಪು ಹರಡಿ

ಮೆಲ್ಲಗೆ ರಮಿಸಲಿ

ಮನವ ಮಣ್ಣ ಕಾವ್ಯ.

ಹಸಿ ಮಣ್ಣ ಸ್ಪರ್ಶ

ಕಂಪಿಸುವ ಅವಳೆದೆಯ

ಆವರಿಸಿ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಮೂಡಲಿ

ಚಿತ್ರ-ವಿಚಿತ್ರ ಚಿತ್ತಾರದ

ಒಲವ ಕಾವ್ಯ..

ಹೈಕು ...ಅರೆ ವಸಂತ

2011-05-28T01:56:00.000-07:00

ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಓದಲು ಸಿಕ್ಕ ಕೆಲವು ಹೈಕು ಗಳನು ಹೆಕ್ಕಿ , ಕನ್ನಡಿಕರಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಓದಿಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬರೆದರೆ ಸಾಕು.

ಮುಂಜಾವಿನ ನಿರ್ಜನ ದಾರಿ
ಕೋಟೆಯೆಡೆಗಿನ ಶೀತದ ದಾರಿ
ದುರ್ಗಮ ಶೀತದ ಕೋಟೆಯು.
***********************
ಹಳದಿಯಾಗಿಹ ಅರೆ ವಸಂತ

ಆಕಾಶದಗಲ ಭರವಸೆ

ಭವಿಷ್ಯವಂತೂ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.

******************************

ಶಾಲೆಯ ದಾರಿಯಲಿ ಮಕ್ಕಳು

ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಆಟ-ಚೀರಾಟ

ಕಳೆದುಕೊಂಡದೆಂದು ನಾ ಅದನು?

***********************************

ಹಳೆಯ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಕೊಳ

ಕೊಳದೊಳಕೆ ಕಪ್ಪೆಯ ಜಿಗಿತ

ಪಚಕ್! ಮತ್ತೆ ಮೌನ.

*****************************.

ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ...ಕಲಾಂ.

2011-04-23T04:40:00.000-07:00

ಯಾವ ಮೌಲ್ಯಯುತ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯು ಇಲ್ಲದೆ, ಎಂತಹವರಿಗೂ ಸಹ ಹೊಲಸು ಎನಿಸುವಂತೆ ಸಾಗುತಿದೆ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ರಾಜಕೀಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು. ಯಾರಿಗೆ ಯಾರು ಜಾವಬ್ದಾರರಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಯೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬದುಕಿನ ಇಂದಿನ ನಾಯಕರ ಒಂದಂಶದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿದೆ. ರಾಜಕೀಯದ ದೊಂಬರಾಟದ ವಿಪ್ಲವ ನಡೆಯುತಿಹ ಈ ಸಮಯದಲಿ ಓಟು ಕೊಟ್ಟ ಮತದಾರ ತನಗೆ ತಾನು 'ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಹೊಡ್ಕೊಬೇಕೋ' ಅಂತ ಶಪಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಟಿವಿ ಯನ್ನು ಬಂದ್ ಮಾಡಿ ಅಸಾಹಯಕನಂತೆ ಎದ್ದು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದಷ್ಟೇ ಅವನಿಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ಏಕ ಮಾತ್ರ ಮಾರ್ಗ.

ಎಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದ ವಕ್ತಾರರು ತಮ್ಮಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು ನಡೆಸಿದ (ಅ)ನೈತಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ, ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ ಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಕಾಲಾವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅವರು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವ ಸೊಗಲಾಡಿತನದ ಪ್ರಯತ್ನದಲಿ, ಸುಳ್ಳಿನ ಸರಮಾಲೆಯನು ಸತ್ಯವೆನುವಂತೆ ಜನತೆಯ ಮುಂದಿಡುವ ಮಾತಿನ ಚಕಮಕಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನು ನೋಡುತ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡ ಓಟು ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಈ ಎಲ್ಲ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳೆಡೆಗೆ ವ್ಯಂಗದ ನಗೆ ನಕ್ಕು, ರಾಜ್ಯದ ನಾಯಕರ ದೊಂಬರಾಟ ನೋಡಿ ಕೆಲಕಾಲ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಾಗದಂತೆ ತಮ್ಮಷ್ಟಕೆ ತಾವೇ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದಷ್ಟೇ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಬಳುವಳಿ ಎಂದು ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯದ ಜಂಜಡದಲಿ ಎಲ್ಲವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಎನುವಂತೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ.

ಇವೆಲ್ಲ ಬೇಕು ಬೇಡದ, ಆಗು-ಹೋಗುಗಳ ನಡುವಲ್ಲೇ ಈ ಎಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ಮೇಲಾಟವನ್ನು ಮರೆಸಿ ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ನಡುವಳಿಕೆಯನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ನನ್ನ ಆವರಿಸಿದ್ದು ಆ ಮಹಾನ್ ಚೇತನದ ಅಂತಃಶಕ್ತಿ. ಅವರಲ್ಲಿನ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವ, ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ,ಅವರಲ್ಲಿರುವ ದೂರ ದೃಷ್ಟಿಯ ಆಶಯಗಳು.

ಆ ಪುಸ್ತಕದ ಮುನ್ನುಡಿ- ಹಿನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಚಾರಗಳು ಸಹ ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲದ ಜನನಾಯಕರ ನಡುವೆಯೇ ಆರು ವರುಷಗಳ ಕಾಲ ದೇಶದ ಪುಟಾಣಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ 'ಮಾದರಿ' ಎನುವಂತೆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅತ್ಯುನತ್ತ ಹುದ್ದೆಯಲಿದ್ದು ಎಲ್ಲರು ಮೆಚ್ಚುವಂತೆ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿ ಸಾಗಿದ ವಿನಯತೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಹ ಅಸಮಾನ್ಯ ಪುರುಷ ಅಬ್ಧುಲ್ ಕಲಾಂ ರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಆಪ್ತ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಯಾಗಿದ್ದ P. M.ನಾಯರ್ ಬರೆದ " ಕಲಾಂ ಎಫೆಕ್ಟ್" KALAAM EFFECT. ಅನ್ನೋ ಪುಸ್ತಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಲೋಚನೆಗೆ ಹಚ್ಚಿ, ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಮ್ಮ ಆವರಿಸಿದ ಬಗೆಯಂತು ಅಪಾರ.

ರಾಜಕಾರಣದ ಬಗೆಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸದ, ಅದರ ಬಗೆಗೆ ತಮ್ಮ ಕನಿಷ್ಠ ಸಮಯವನು ವ್ಯಹಿಸದ ದೇಶ ಕಂಡ ಸಾಧಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬ ಹುಟ್ಟು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬೆರಗಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುವಂತೆ ದೇಶದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಜೆಯಾಗಿ ಅವರು ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಯೇ ಆಧರಣೀಯ. ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದಲಿ ಅವರ ದೈನಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ನೆರವಾಗಲು ಇದ್ದ ಸುಮಾರು ೫೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಬ್ಬಂದ್ದಿ ವರ್ಗದ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಇಳಿಸಿ ದಶಕಗಳಿಂದ ರೂಢಿಗತವಾಗಿದ್ದ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಮುರಿದ ಅವರು ತನಗಾಗಿ ವಿನಾಕಾರಣ 'ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ' ದುರ್ಬಳಕೆಯಾಗುವುದು ಉಚಿತವಲ್ಲ ಎಂದು ಸರಳತೆಯ ಮೌಲ್ಯ ಮೆರೆದವರು.

ಬಕ್ರಿದ್ ಹಬ್ಬದ ಸಂಜೆ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದಲಿ ಇಫ್ತಿಯಾರ್ ಕೂಟವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ, ಸರ್ಕಾರದ ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಸಾಧಕರು, ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಕೂಟಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಔತಣವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಭವನದಲಿ ಜರುಗುವ ಎಂದಿನ ಆಚರಣೆ. ಅಂದು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾದ ನಾಯರ್ ನೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿ ಕಾಲಂ ರವರು ' ನೋಡಿ ನಾಯರ್ ಕೂಟಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುವ ಗೌರವಯುತರೆಲ್ಲ ಮೇಲ್ದರ್ಜೆಯವರಾಗಿದ್ದು ಅವರಿಗೇನು ನಮ್ಮ ಔಪಚಾರಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಊಟದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಮುಖ್ಯ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆಗಾಗಿ ಔತಣ ಕೂಟಕ್ಕೆ ವಿನಿಯೋಗವಾಗುವ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಖಾತೆಯಿಂದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಯನು ಸೇರಿಸಿ, ಯಾವುದಾದರು ಅನಾಥಾಲಯದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ಸಲಕರಣೆಗಳನು ನೀಡಿ' ಎಂದು ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೀನರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಇರುವ ಕಾಳಜಿ ಅವರ ಆದೇಶದ ಹಿಂದಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಗುಲಗಂಜಿಯಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಗುಣವನ್ನು ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವಿದ್ದೇವೆ. ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುವ ಯಾವುದೇ ಅಡಬಿಟ್ಟಿ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ತಮಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಪಿಳಿಗೆಯವಾರಿಗೆಲ್ಲ ಧಾರೆಯೆರೆಯುವ ನಮ್ಮ ಮಂತ್ರಿ ಮಹೋದಯರುಗಳು ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ದೇಶ ಸೇವೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನನಗೆ ನನ್ನ ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಈ ಸವಲತ್ತು ಎಂದು ಕೊಂಡು ಮೆರೆಯುವ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು ವಿನಯತೆಯ ವಿವೇಕ. ಕಲಾಂ ರವರು ರಾಷ್ಟ್ರ ಪತಿಗಳಾದ ಕೆಲವು ವರುಷಗಳ ನಂತರ ಅವರ ಸಂಭಂದಿಗಳೆಲ್ಲ ದೆಹಲಿಯ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದು ೧೦ ದಿವಸಗಳ ಕಾಲ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಸಂಭಂದಿಗಳು ಅಂದ ಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆ ಆಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದದ್ದು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದ ನಿರ್ವಾಹಕ ಮಂಡಳಿಯ ಕರ್ತವ್ಯವೇ ಸರಿ. ಕಲಾಂ ರ ಸಂಭಂದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ತೆರಳಿದ ಮೇಲೆ ಅವರುಗಳ ಓಡಾಟಕ್ಕೆ, ಊಟೋಪಚಾರಕ್ಕೆ ಹಾಗೇ ಮತ್ತಿತರ ಸಲಕರಣೆಗಳ ವೆಚ್ಚದ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಡೆದು ಆರೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಮೊತ್ತವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದ

ನಿರ್ವಾಹಕ ಮಂಡಳಿಗೆ ಭರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಈ ನಡುವಳಿಕೆ ಮೈಸೂರು

ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದಾಗ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು ನಡೆಸಿದ ಮಾದರಿಯುತ ಆಡಳಿತದ ವೈಖರಿಯನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತದೆ.

ಶಿಷ್ತಾಚರಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಪಾಲಿಸ ಬೇಕಾದ ಹಲವಾರು ಶಿಸ್ತು ಪಾಲನೆಗಳನು ಮೀರಿ ಮಾನವೀಯತೆಯಾ ಅಂತಃಕರಣ ಮೆರೆಯುವ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಕಲಾಂರ ಗುಣಾವಳಿಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ಅವರ ಆದರ್ಶ ಬದುಕನು ಮೆಚ್ಚಿ ಕಲಾಂರ ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ವಂದನೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿದೆ, P. M ನಾಯರ್ ಅವರು ಬರೆದ KAALAM EFFECT ಪುಸ್ತಕ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಮನಸೋ ಇಚ್ಚೆ ಓದಿ.

ನಿನ್ನ ನೆನಪ ಜ್ವಾಲೆ...

2011-03-26T07:51:00.000-07:00

ನಿನ್ನ ನೆನಪ ಜ್ವಾಲೆ
ಮನವ ಸುಡುತಿರಲು
ಬದುಕೀಗ ಇರುಳಗಾದು ಗೆಳತಿ!

ನಿನ್ನ ನೆನಪೇ..
ನನಗೆ ಶಾಪವಾಗಿರುವಾಗ
ಇನ್ನಾವ ಪಾಪವು
ನನ್ನ ಕಾಡದು ಗೆಳತಿ!

ನಿನ್ನ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು
ಮನವ ತುಂಬಿರಲು
ಬದುಕೀಗ ಬರಿದಾಗದು ಗೆಳತಿ!

ವಿರಹವು ಅನಂತವಾಗಿರಲು
ಬದುಕೀಗ ಕೊನೆಯಾಗದು
ಗೆಳತಿ!

ಅಕಾಡೆಮಿಕ್ ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂತು...

2011-03-03T05:11:00.000-08:00

ಕೂತು ತಲೆ ತೂಕಡಿಸುವ

ಕಾಲ ಸ್ತಂಭಿಸುವ ಹೊತ್ತಲಿ

ಸಂಶೋಧಿಸಿ ಮನದ ಮಂಥನದಿಂದ

ಹೊರತೆಗೆದು ಹೇಳಿದ

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ವಿದ್ವಾಂಸನ

ಮಾತು ಕಳೆದು ಹೋಗಿತ್ತು

ಅವನೇ ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕೀ

ಆರಿಸಿದ ತನ್ನ ಕಪಾಟಿನ

ದಶಕಗಳ ಜೀವಿತಾವಧಿಯ

ಪುಸ್ತಕದ ಸಾಲು ಸಾಲುಗಳಲಿ.

ಆ ಪಂಡಿತನ ಬಾಯಿಯಿಂದ

ಚಿಮ್ಮಿ ಬಂದ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದ ಪದಗಳು

ಕದ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೊಠಡಿಯ

ಫ್ಯಾನ್ ನ ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲಾಡುತ

ಸಭಿಕರನು ಕಂಡು ಜೀವ ಬಂದಂತೆ

ಪುಳಕಗೊಂಡು ಬಳಿ ಧಾವಿಸಲು

ಅರ್ಪಣ ಭಾವದಲಿ, ಕಂಡದ್ದು

ಮುಖ ಮುಖದಲೂ ಕಂಗೊಳಿಸುತಿಹ

ಕಂಗೆಟ್ಟ ಭಾವ.

ಪುನರ್ಮನನಿಸಿದ ಪದಗಳು ಒಮ್ಮೆಗೆ

ಹಿಂತಿರುಗಿ ನಡೆದವು ಪ್ರೊಫೆಸರನ

ಬಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಬೇಡಿದವು

ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ ಉಳಿಯುವೆವು ನಾವು

ಕಂಗೆಟ್ಟು ಕೊಳೆಯಲಾರೆವು

'ನೀವು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಮುಚ್ಚಿಹ

ಕೊಠಡಿ ವಿನ್ಯಾಸದಲಿ...

ನೀಲು ಕಾವ್ಯ

2011-01-23T01:18:00.000-08:00

ಲಂಕೇಶರ ನೀಲುವಿನ ಸರಳ ಸುಂದರ ಕವನಗಳು ಓದಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮನವ ತಣಿಸುವವು...

ಅವಳ ಆಕರ್ಷಕ ಯೌವ್ವನ

ತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಆತಂಕ

ಅಜ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು

ಮತ್ತು ಇಡೀ ಕೇರಿಯಲ್ಲಿ

ಉಲ್ಲಾಸ ಮೂಡಿಸಿತು

```````````````````````````````

ನನ್ನ ಚೆಲುವನೊಂದಿಗೆ

ನೋಡಿದ ತಾವರೆಕೆರೆ

ಈಗ ಒಬ್ಬಳೇ ನೋಡುವಾಗ

ನೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣಿನಂತೆ

ಕಾಣುವುದು.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ಗಂಡಿನ ಖಡ್ಗ, ಬಂದೂಕು

ಬಾಂಬ್ ಗಳೆಲ್ಲ

ನನ್ನೆದುರು ತಣ್ಣಗಾಗಿ

ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸುವುವು.

``````````````````````````````

ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನನ್ನು

ಕುರಿತು ಹಾಡಿದ ಅಕ್ಕನ

ಹಾಡಿನ ಮುಂದೆ

ನನ್ನ ಕವನಗಳೆಲ್ಲ

ಮಿಣುಕು ಹುಳುಗಳು ಮಾತ್ರ.

ಚರಿತ್ರೆಯ ಪ್ರತಿ ಪುಟವು...

2011-01-01T23:18:00.000-08:00

ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ
ತೆವಲುಗಳಿಗೇನು ಕಡಿಮೆ
ನಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಹರಿಬಿಟ್ಟು
ಮನದ ಹುಚ್ಚು ಹೊಳೆಯ
ದಂಡೆಯಲಿ ಮೈ ಹರವಿ
ಕುಳಿತ ಗಳಿಗೆಯಲಿ
ಹಿಗ್ಗಿನಲಿ ತೆವಳುತ ಬಂದ
ಪುಟ್ಟ ಅಲೆಯ ಲಲನೆ
ಅಣಕಿಸಿ ಕರೆಯಿತು ಬಾ!

ಚರಿತ್ರೆಯ ಪಾಪವನೆಲ್ಲ
ಒಡಲಲಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತಿಹುದು
ನನ್ನ ತಾಯಿ ಸಾಗರ
ನಿನ್ನ ಚರಿತ್ರ ಹೀನ
ಚರಿತೆಯನೆಲ್ಲ ಒಮ್ಮೆಗೆ
ತೊಳೆದು, ಬಿಡುವುದು
ನಿನ್ನ ಮತ್ತೆ ಈ ಜಗಕೆ!

ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು ಹೇಳು
ನಿನ್ನ ಚರಿತ್ರೆ
ಪ್ರತಿ ಪುಟವು ಕಳಂಕಿತ
ರಾಜನಾರೋ ತನ್ನ ಅಂತಪುರದ
ಕತ್ತಲಲಿ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಬಿದ್ದ
ದಾಸಿಯ ಒಡಲಾಳದಲಿ ಇಳಿಸಿದ
ಕಾಮ ತೃಷೆಯ ಪಾಪ
ಗರ್ಭ ಕಟ್ಟಿದಂತೆ
ಉಳಿದು ಬಿಡಲಿ ಆ ಸಾಗರದಲಿ
ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯು!
ಸಾಗರನ ಅಲೆ ನಲಿವಿನ
ಒಲವಿನ ಸೂಚಕವು
ಯಾರು ಬಲ್ಲರು
ಒಡಲಾಳದ ಬೇನೆಯ
ಚರಿತ್ರೆಯ ಪುಟಗಳಲಿ
ಪೊಣಿಸಿದ ಅಕ್ಷರಗಳಲೇನುಂಟು
ನಿಜ ಜೀವನದ ಸಾವೇ-ನೋವೆ?

ಬಾ ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚಿದೆಯಷ್ಟೇ
ಸಾಗಲಿ ಬದುಕು ಮತ್ತೇನೂ ಇಲ್ಲ.

ಬರೆಯಲಾಗದ ಖಾಲಿ ಪುಟ..

2010-12-13T00:48:00.000-08:00

ಭಾಷೆ ಅರಿವವರು
ನೂರಾರು ಮಂದಿ
ನನ್ನ ಭಾವವ ಅರಿವವಳು
ನೀ ಒಬ್ಬಳೇ
ಸಹೃದಯಿ...

ಬರೆದ ಸಾಲು ಸಾಲು
ಪುಟವು ಅನುಭವದ
ಸರಮಾಲೆ.

ನಾ ಬರೆಯಲಾಗದೆ
ಮನದಲಿ ಹಾಗೇ
ಉಳಿಸಿದ ತಿಳಿ
ಭಾವವು ನಿನ್ನ
ಪ್ರೇಮ ಅನುಭಾವದ
ನವಿರುತನ ಇದೆ
ಹಾಗೇ ಮಡಿಸಿಟ್ಟ
ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯಂತೆ.

ಪ್ರೀತಿಯ ನೆಪವಾಗಿ!

2010-11-26T04:27:00.000-08:00

ಬರೆದ ಅಕ್ಷರಗಳೆಲ್ಲ
ಬದುಕ ಕಾವ್ಯವಾಗಲೆಂಬ
ಭ್ರಮೆ, ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಿದೆ
ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೇಲಿನ
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ.
**************************
ನಾ ಸೆಳೆದು ಬಿಡುವ
ಸಿಗರೇಟಿನ ಧೂಮದಂತೆ
ದೂರಾದೆ ನನ್ನ ಅಗಲಿ
ಕಾಡುತ್ತಿರುವೆ ಶ್ವಾಸದಲಿ
ಅಳಿದುಳಿದು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ನಂತೆ
ಮಾಸದ ನೆನಪಾಗಿ...
*****************************

ಆ ನಿನ್ನ ಹುಸಿ ನಗೆ
ನೋಟ,ಮಾತು,ಮೌನ
ಕೊಂಕು ಕಾರಣಗಳಿಗಾದರೂ
ನಾ ಬದುಕಬೇಕು
ಉಸಿರ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು
ನೂರುಕಾಲ
ಪ್ರೀತಿಯ ನೆಪವಾಗಿ!
*********************************

'ಆತ್ಮ'ಹತವಾಗಿ..

2010-11-06T06:19:00.000-07:00

'ಆತ್ಮ'ಹತವಾಗಿ..

ಹುಟ್ಟುತ್ತೆನೆಂದು ಎಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ
ಜೀವನವೇ 'ವಿಪರ್ಯಾಸ'
ಸೋಲಿನಲಿ ಗೆಲವು,ಗೆಲುವಿನಲಿ
ಸೋಲುಗಳ ಸರಮಾಲೆಯ
ಗೊಜಲಿನ ಎಳೆ ಎಳೆಯನು ಬಿಡಿಸುತ್ತ
ಅರಿವಿರದೆ ಸಾಗುವ ಬದುಕ
ಅರಿವ ಭ್ರಮೆಯ ಓಟವೇ ಕೊನೆತನಕ.

ಬದುಕಿಗೊಂದು ಅಂತ್ಯ 'ಸಾವು'
ದಿನ ದಿನವೂ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿ
ಸಾಯುತಿಹ ಕನಸ ಭ್ರೂಣಗಳೇ
ಕೇಕೆಯ ಹಾಕುತಿಹವು
ಬದುಕಲಾರದ ಬದುಕಿನ
ಕ್ರೂರ ಬರ್ಭರತೆಯ ಕಮಟು
ಪ್ರತಿ ಗರ್ಭಕೂ ತಾಕಿ ನಿಸ್ತೇಜ
ಜೀವಕೆ ಬದುಕಿನ ನಶ್ವರತೆಯ
ತಿಳಿಹಾಲ ಬಡಿಸುತಿಹವು.

ಎದೆಹಾಲ ಸವಿಯ ಸವಿವ ಮುನ್ನವೇ
ಭ್ರೂಣಗಳ 'ಆತ್ಮ'ಹತವಾಗಿ,ಜೀವ
ಜೀವಮಂಡಲದ ಹೊಸ್ತಿಲಲಿ
ಹಸಿಯ ಹುಸಿನಗೆಯಲಿ
ಹತಾಶೆಯ ಕಣ್ಣ ಅರಳಿಸುತಿಹವು..
ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್

ತೀರ್ಪು

2010-10-15T22:14:00.000-07:00

ಕರ್ಫ್ಯೂ ವಿಧಿಸಿದ ಬೀದಿ ಬೀದಿಯಲಿ
ಆತಂಕದ ನಡುವೆ
ರಾಮನ ಜಪತಪ
ಪುರಾಣ ಪುಣ್ಯಕತೆಗಳ
ಕೆದಕಿ ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿಟ್ಟ
ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ
ನಂಬುಕೆಯ ಕಗ್ಗಂಟು.
ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಮಹಾಪುರುಷರದಷ್ಟೇ
ವಾದ ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದ ಕಥೆಯಲಿ
ರಾಮನುಟ್ಟಿದ 'ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲಿ'.

ತಂದೆಗೆ ತಕ್ಕ ಮಗ 'ರಾಮ'
ಬಿಟ್ಟು ನಡೆದ ಕಾಡಿಗೆ 'ರಾಜ್ಯವ'
ಮರ್ಯಾದ ಪುರುಷೋತ್ತಮ 'ಶ್ರೀರಾಮ'
ಅಟ್ಟಿದ ಕಾಡಿಗೆ ಮಡದಿಯ
ಒಡ್ಡಿದ ಅಗ್ನಿಗೆ ತನ್ನೊಡತಿಯ
'ನಿಷ್ಕರುಣಿ' ರಾಮ.

ಸೀತೆಯುಂಡ ನೋವಲಿ ಅವನಾದ
ಏಕಪತ್ನಿವ್ರತನು ರಾರಾಜಿಸುತಿಹ
ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರತಿ ಪತ್ನಿಯರೆದೆಯಲಿ
ಪತಿಯ ಮೇಲಿಹ ದೈವತ್ವದ
'ಸರ್ವನಾಮ'ವಾಗಿ
ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿಹ ರಾಮನನು
ಪವಿತ್ರ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವೆಂಬ
ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆಯಲಿ
ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಗರ್ಭಗುಡಿಯ
ಕತ್ತಲಲಿ ಕೂಡಿಹುದು ದುರ್ದೈವ
'ಭರತಭೂಮಿಯ' ರಾಮನ.

ಮಳೆಯ ಮಾತು..

2010-10-05T05:28:00.000-07:00

ಬಿದ್ದ ಬಿರುಮಳೆಯ
ಹನಿ ಹನಿಯೂ ಕೂಡಿ
ಸಿಕ್ಕ ಜಾಡ ಹಿಡಿದು ಓಡುವ ಪರಿ
ಬೋರ್ಗರೆದ ಮಳೆಯ ಮಿಳಿತಕೆ
ಹಸಿಯಾದ ನೆಲದ
ಮೆತ್ತನೆ ಸ್ಪರ್ಶ
ತೊಟ್ಟಿದ್ದ ಪಾದಕಷ್ಟೆ,
ಪಚ ಪಚನೆ ತುಳಿದ
ಮೆದುನೆಲದಲಿ
ಕೆಂಪನೆ ನೀರ ಬುಗ್ಗೆ
ಕ್ಷಣಕೆ ಒಡೆಯಲು
ಕಿತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತಲಿ
ಮೂಡುವ ಚಿತ್ತಾರ
ಕಣ್ಣಳತೆಗೆ ಸಿಗದೆ ಜಾರಲು
ಹಸಿರೆಲೆಯ ಮೈ ಸೊಕಿಸಿ
ಜೋತು ಬಿದ್ದು ನೆಲಕೆ ಜಾರುವ
ಹನಿಯಲುಳಿವ ನವಿರು
ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ ಮಣ್ಣ ಸುಳಿದಾಡುವ
ಕಂಪು, ಬೆಟ್ಟದ ಒಡಲಲಿಳಿದ
ಮರವೆಲ್ಲ ತೊಳೆದ ಮೈಯ
ಗಾಳಿಗೊಡ್ಡಿ ತೊನೆಯಲು
ಹಸಿರ ಬೆಟ್ಟವೇ ಅತ್ತಿತ್ತ
ಸುಯ್ಯುವ ಹಾಗೇ
ಕಣ್ತುಂಬಿ ಬಂದ ಹೊತ್ತಲಿ
ಉಸಿರ ಎಳೆದು ಬಿಡುವ
ನಿಟ್ಟುಸಿರ ನಡುವಲಿ ಸಾಗುತಲಿತ್ತು
ಭಾರದ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ
ಮನದಿ...

ಸಂಜೆಯ ಕೆಂಧೂಳಿಯಲಿ.

2010-09-13T05:31:00.000-07:00

ಸಂಜೆಯ ಕೆಂಧೂಳಿಯಲಿ.
ನನ್ನ ನೀ ಕರೆದರೂ
ಕಾಯುವೆ ಇನ್ನಾರಿಗೋ
ಬೇಡಿ ಬಂದರೂ ನಿನ್ನ ಬಳಿ
ಹರಸುವೆ ಸಾಂಗತ್ಯದ ಸವಿ
ನಿನ್ನ ತನವಳಿದ ಅವಳ ಬದುಕಲಿ.
ಎಂದೋ ನನ್ನ-ನಿನ್ನ ಸೇರಿಸಿ
ಆಟವಾಡಿಸುತ್ತಿದೆ ವಿಧಿಯೂ
ಯಾರು-ಯಾರ ವಂಚಿಸಿ
ವಿರಮಿಸುವರು,
ದಾರಿ ಬದಿಯ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು.
ಆಕಾರವಿಹ ನಶ್ವರ ಬದುಕು
ಎಂದೋ ಬಂದು,ಇಂದು ಸಾಗಿ
ಮುಂದೆ ಮರೆತು ಹೋಗುವ
ನಾವು-ನೀವು ಋಣಿಗಳು
ನಿಮ್ಮೆದೆಯಲಿ ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ
ಪುಟಿವ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಪ್ರೀತಿಯ
ಅಮೂರ್ತ ಭಾವಕೆ...
ಭಾವ ಭಾವದೊಲುಮೆಯ
ಸವಿಯನೊಮ್ಮೆ ತಾ ಸವಿದು
ತನ್ನವರಿಗೆ ಹಂಚುತಿರಲು
ಒಲುಮೆ ಉಯ್ಯಾಲೆಯ
ಸಂಭ್ರಮದ ಜೀಕಾಟ ಬದುಕಲಿ,
ಎಲ್ಲರೆದೆಯಲು ರಂಗು ರಂಗಿನ
ರಂಗವಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯ ಕೆಂಧೂಳಿಯಲಿ.

ಕಂದಕಗಳ ನಡುವೆ...

2010-08-19T08:06:00.000-07:00

A man in Mumbai sees a dog attacking a lady.
He kicks the dog and it dies.
News paper report: "Local hero saves lady from dog. "Man says i am not Indian.
Report is changed; "Foreign hero saves lady from dog".
Man says actually I am Pakistaani next day Headlines:
"TERRORIST KILLS INNOCENT DOG".

ಸ್ನೇಹಿತ ಕಳಿಸಿದ ಇಂತದೊಂದು ಸಂದೇಶ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅನಿಸಿದ್ದು ಎಂಥ 'ವಿಲಕ್ಷಣ ಸತ್ಯ'ವಿದು. ಅಮೆರಿಕ ಬ್ರಾಂಡ್ ನ ಜೀನ್ಸ್ ಹಾಕಿ, ಜರ್ಮನ್ ಬ್ರಾಂಡ್ ನ ಶರ್ಟ್ ಧರಿಸಿ,Black Berry ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಗೆ bluetooth ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಹರಟುವ ಗ್ಲೋಬಲ್ village ಕಾನ್ಸೆಪ್ಟ್ ನ ತದ್ರೂಪಿನಂತೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ-ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುವ ೨೧ ಶತಮಾನದ ಅರೆಬೆಂದ ಮನಸುಗಳಲಿ ವಿರಾಜಮಾನವಾಗಿರುವ 'ಸಂಕುಚಿತತೆಯ' ಭಾವವಿದು. ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ,ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಜಗಕ್ಕೆ ಮಾದರಿ ಎನುವಂತೆ ನಾವಿದ್ದರು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ನಡುವಿರುವ 'ಗೋಡೆಗಳನು' ಮೀರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಮ್ಮಿಂದ ಆಗಿಯೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎನಿಸುವುದು. ನಾವೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡ 'ಲಕ್ಷ್ಮಣ ರೇಖೆ'ಗಳನು, ನಾವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡ ಕಂದಕಗಳನು ಮೀರುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ. ನಮ್ಮ ಸಂವೇದನೆಗಳನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ, ಗಡಿದಾಟದ ಹಾಗೇ ಲಗಾಮು ಹಾಕಿವೆ ಈ ಅಮೂರ್ತ ಕಂದಕಗಳು.
ಮಾನವ- ಮಾನವನ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಯಲಿ ನಾವಿದ್ದೇವೆ. ಅಸಹನೆಗೆ ಕಾರಣ ಧರ್ಮ-ಅಧರ್ಮಗಳ ನಡುವಿನ ಯುದ್ದವೇನು ಅಲ್ಲ, ಕೆಡುಕರನು, ಸಮಾಜ ವಿದ್ರೋಹಿಗಳನು ದೂರವಿಡುವ ಹೋರಾಟದ ಭಾವವೇನು ಅಲ್ಲ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಅವರ ಹೇಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನುಹಾಗೂ ಮೃಗೀಯ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸುವ ರೀತಿ ಎಂಬಂತೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದ "ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕನಂತೆ"ನೋಡುವ ವಿಚಿತ್ರ ಧೋರಣೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೋಡುವ ಮನೋಭಾವ. ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಾಗಿ ದೇವೇಗೌಡ, ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯರು ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ವಿರೋದಿಸಿದರೆ ಒಕ್ಕಲಿಗರೆಲ್ಲ ಕುರುಬರನ್ನು, ಕುರುಬರೆಲ್ಲ ಒಕ್ಕಲಿಗರನ್ನು ವೈರಿಗಳಂತೆ, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ ರಂತೆ ಕಾಣುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಮ್ಮ ವರ್ತನೆ ಎಂಥ ವಿಚಿತ್ರ.ತನ್ನ ಧರ್ಮ,ತನ್ನ ಜಾತಿ, ಭಾಷೆ, ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರದವನು 'ಉತ್ತಮನಲ್ಲ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಲ್ಲ' ಎನುವ ಸಂಕುಚಿತ ಭಾವ ನಮ್ಮದಾಗಿದೆ ಇಂದು. ಮಾನವ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿಗೆ,ಕೋಮಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದರು 'ಮಾನವೀಯತೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣ" ಆ ಜಾತಿ-ಧರ್ಮ,ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೋಗು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಂಟಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾನವನ ವರ್ತನೆ ತೀರ ಅರ್ಥಹೀನವಾಗಿಬಿಡುವುದು. ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನೆಲ್ಲ ದೂರ ಸರಿಸಿ,ಸಮಷ್ಠಿಯ ಒಳಿತನ್ನು ಮರೆತು, ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ತನ್ನ, ತನ್ನ(ಕೋಮಿನ)ವರ ಏಳಿಗೆಯನಷ್ಟೇ ದೃಷ್ಟಿಯಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನ, ಅನಾಚಾರಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ
ಕೂಪ ಮಂಡುಕತನವನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲೂ ಬಿತ್ತುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಅರ್ಥಹೀನ ವರ್ತನೆಗೊಂದು ಉತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನ. ಒಂದು ಜಾತಿಗೊಬ್ಬ ನಾಯಕ,ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣವೆಂದರೆ ಆತ ನಮ್ಮ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದವನು ಎಂಬುದು. ಅವನಿಗಲ್ಲದೆ ಬೇರೆಯವನಿಗೆ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುವುದು ತನ್ನ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿಷಿದ್ಧ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ತಾನು "ತಮ್ಮವರಿಗೆ ಮಾಡುವ ದ್ರೋಹವೆಂಬ 'ಚಿಂತನ ಲಹರಿಯಲಿರುವ" ಜನರದು ಮುಗ್ದತೆಯೋ,ಮೂಢ ಆಚಾರವೋ ತಿಳಿಯಲಾಗದಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಸಂಕೀರ್ಣ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವಿಚಾರ.

'ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ-ಮಗು'ಎಂಬುದಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಹ ವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬ ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ಬಂದಂತೆಲ್ಲ 'ಸಮಾಜ ಜೀವಿಯಾಗಿ' ಮಾನವನಿಗೆ ಇರಬೇಕಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂಶಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿವೆ. ನೆರೆ-ಹೊರೆಯವರ ಮೇಲಿರಬೇಕಾದ ಮಾನವೀಯ ಸಹೋದರತ್ವ ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ,ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸದ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರ ನಮ್ಮದಲ್ಲ, ಯಾರದೋ ಸಾವು-ನೋವುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಮರುಕಪಡುವಷ್ಟು ಸಮಯ,ವ್ಯವಧಾನ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಕುಟುಂಬವು ಸಾಗರದಲಿರುವ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ದ್ವೀಪಗಳಂತೆ ಸಮಾಜದ ನಡುವೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಚಿತ್ರ, ಅರ್ಥಹೀನ ಮಾನವ ನಡುವಳಿಗಳು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಾನವ ಸಮಾಜದಲಿನ ಜನರ ಎಲ್ಲ ಭಿನ್ನತೆಗಳನು, ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳನು ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ, ಹೃದಯ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಸಹಿಷ್ಣುತ ಭಾವ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲರೆದೆಯ ಗಡಿದಾಟಿದೆ..

2010-08-15T00:18:00.000-07:00

ಸರ್ವ ಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟದಲಿ
ಸರ್ವ ಜನಾಂಗದ ಸಂತಸದ ಸಂಭ್ರಮವಿರಲಿ...
ಸ್ವತಂತ್ರ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು...

ನೆನಪ ಗಿಡ...

2010-07-31T22:00:00.000-07:00

ಕಾಲ ಸರಿಯುವ ಮುನ್ನ

ಮಾತು ಮುಗಿಯುವ ಮುನ್ನ

ನೆನಪ ಗಿಡವಾಗಿಬಿಡು

ಮನದ ಅಂಗಳದಿ

ಪೊರೆದು ತೊರೆವೆನು ನಿನ್ನ

ನಾ ಸರಿಯುವ ಮುನ್ನ.....

ನಿನ್ನ ಮರೆವ ಹೊತ್ತಿಗೆ

ನೆಪವಾಗಿ ನೆನಪಾತು

ನೀ ನಿಟ್ಟ ಆಣೆಯ ಮಾತು

'ನೀ ಮಡಿದರು ನೀನೆ

ನನ್ನ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯು,

ನಾ ಮರೆತರು ಮನ

ಮರೆಯದ ಮೊದಲ

ಪ್ರಿಯತಮನು'.

ಮೋಡದ ಮರೆಯಲಿ

ನೇಸರ ಮರೆಯಾಗುವ

ಹೊತ್ತಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಮನದಂಗಳದಲಿ

ದೀಪದಂತೆ ಬೆಳಗುತಿದೆ.

ಕಣ್ಣ ಆಳದಲಿ...

2010-07-12T05:11:00.000-07:00

ಕಣ್ಣ ಆಳದಲಿ...

ಬಾಯಾರಿದ ಬದುಕು!
ಬೊಗಸೆಯೊಡ್ಡಿ ಬೇಡಿ
ದಣಿವಾರಿಸುವ ನೀರಿಗೆ
ಸಾಕೇನು ಬೊಗಸೆಯ
ಆಳ-ವಿಶಾಲ.
ಸಾಕೇನಿಸದಿರಲು ಅದು 'ಪ್ರೀತಿಯೇ'
ದಣಿವಾರುವುದು ಕ್ಷಣದಲಿ
ಬೊಗಸೆಯಲಿ ಆನಿಸಿ
ಕುಡಿದ ನೀರಿಗೆ.
ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆಯುವ
ಜೀತದ ಪರಿ,ದಣಿವುದು
ದೇಹ ಅನುಗಾಲವು
ಹಿಡಿ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ.
ಆದರೂ ಆವರಿಸಿಹುದು
ನನ್ನನು-ನಿನ್ನನು ಬಿಡಿಸಲಾಗದ
ಮೋಹ.
ಮೋಹದೊಡಲ ಕಿಚ್ಚನು
ತಣಿಸಲೇ ಸೋತು ಸೋತು
ಬಟಾ ಬಯಲಿನ ದಾರಿ ಬದಿಯ
ನೆಳಲಲಿ ಕೂತು
ದಿಗಂತದೆಡೆಗೆ ದಿಟ್ಟಿ ಬೀರಲು
ಬರಿದೇ ಬದುಕಿನ ಬರ್ಬರತೆಯ
ರಾಡಿ ರಾಚಲು ಕಣ್ಣ ಆಳದಲಿ
ಮಿರುಗುವುದು 'ನಶ್ವರತೆಯ ಹೊನಲು'
ಜೀವನ ಶೂನ್ಯವು...

ಹಾದಿಯ ಹಂಗು ತೊರೆದ ನದಿ...

2010-05-25T21:25:00.000-07:00

ನದಿ ತೊರೆದು ಹೋದ ಪಥದಂತೆ
ಜೀವನದಿ ನೀ ತೊರೆದರು
ಕಡು ಕತ್ತಲ ನೀರವದಿ ತುಡಿವ
ನನಂತರಾಳದ ಬೇಗುದಿ ನೀನು.
ಕಾಲ ಎಡವಿನಂತರದಲೇ ನೀನಿರುವಾಗ
ನಿನ್ನ ಅಂತರಾಳವ ಅರಿಯಲಾಗದೆ
ನೀ ಅಗಲಿ, ನೆನಪಾಗಿ
ಮಾಗಿಯ ಚಳಿಯಲಿ ವಿರಹಿಯ
ಮೈ ಕೊರೆವ ಹಿಮಶೀತದ
ತಂಡಿಯಂತಾಗಲು,
ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಕೊನರುವ
ಮನದಿ ಬರದ ಬರನಾಡಿನ
ನಿರ್ಲಿಪ್ತವು ಆವರಿಸೆ
ಬದುಕ ಹಾಯಿದೊಣಿಗೆ
ಬೈಗಿನ ಮಬ್ಬು ಮುತ್ತಿ
ಕತ್ತಲ ಕರಾಳ ಬಾಳಿನಾದಿಗೆ
ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿತ್ತು .

ನದಿ ಹಂಗು ತೊರೆದ ಹಾದಿಗುಂಟ
ಹಾಸಿ ಹೋದ ಮರಳ ರಾಶಿಯ
ನುರುಚುಗಲ್ಲ ಮೈ ಅಪರಾಹ್ನ
ಸುಡುಬಿಸಿಲಿನ ಬೇಗೆಯಲಿ
ಬೇಯುವಂತೆ,ಒಲವದೂಡಿದ
ಮನದ ಒಳಗುದಿ ನೆನಪ
ಯಜ್ಞ ಕುಂಡ ಜ್ವಲಿಸುತಿಹುದು
ಎನ್ನದೆ ಜೀವ ಬತ್ತಿಯ ಸುಡುತಿಹುದು
ಅಹರ್ನಿಶಿ .
ಈಶಕುಮಾರ್

ತ್ರಿಶಂಕುವಾಗಿ..

2010-05-08T03:22:00.000-07:00

ನನ್ನನ್ನೆ ಮರೆತು
ಉಸಿರಾಟದ ನೆಪದಲಿ
ಜೀವವ ಜೀಕುವ
ಪರಿ ನನ್ನದು.
ನಿನ್ನ ನೆನೆದು ನೆನೆದು
ನನ್ನ ವಿರಹವ
ಮರೆಯುವ ನೆಪದಲ್ಲೆ
ಲೋಕವನು ಸಹ
ಮರೆತು ನನ್ನಲ್ಲೂ
ನಿನ್ನಲ್ಲೂ ಇದ್ದು
ಇಲ್ಲದಾಗಿರುವೆ
ನಾ ಜೀವಿಸುತ
ತ್ರಿಶಂಕುವಾಗಿ...

ಬಿಂದು-ಅನಂತ.

2010-04-22T10:38:00.000-07:00

ಅಪರಿಚಿತ ಜೀವಾತ್ಮಗಳೆರಡು
ಅನುರಗಾದಿ ಬೆರೆತು ಅವರೊಲವ
ಕುರುಹು ತಾಯಗರ್ಭದಲಿ ಮೂಡಿದ
ಜೀವದ ಆಶಾಕಿರಣದ ಉಸಿರ
ಪ್ರತಿ ಎಳೆತದಲು
ಬಸಿರ ಜೀವದ ಅಂತಃಕರಣ.
ಜೀವ ಚೇತನದ ಚಿಗುರೊಡನೆ
ಗರ್ಭದೊಡಲು ತುಂಬಲು
ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತನುವ ಚೈತನ್ಯವು
ಹಿಮ್ಮಡಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸವವೇದನೆಯ
ಆ ದಿವ್ಯಘಳಿಗೆಯಲಿ ದೈದಿಪ್ಯಮಾನವು
ಮೂಡಲು ತಾಯಿಯ ಮನದೊಡಲ
ಸಂತುಷ್ಟವು ಆ ಕಂಗಳಲಿ
ಪನ್ನೀರ ಬಿಂದುವಾದವು.

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜಗದಲಿ ಹಸಿರ
ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಸಿರಿಯಾ ಹೊಮ್ಮಿಸಿ
ಚಿಮ್ಮಿಸಲು ತಂಗಾಳಿಯ ತಂಪನ್ನ ಹೀರಿ
ಘನಿಗೊಳ್ಳುತ ಮೋಡ ತನ್ನ ಒಡಲನು
ಅಗಾಧವಾಗಿಸುತ ಭುವಿಯ
ಪ್ರೇಮ ಮಂತ್ರಕೆ ಮಾಗಿ ಕಪ್ಪಾಗಿ ಬೀಗಿ
ತನ್ನೊಲವು ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ
ಭುವಿಯ ಮುತ್ತಲು ಕೂಡಿದ
ಪ್ರತಿ ಹನಿಯ ಹರಿವು ನದಿಯಾಗಿ
ಜೀವಹೊಮ್ಮಲು ತಾಯಗರ್ಭದಂತ
ಸಾಗರದೊಡಲ ಮೋಹದ ಮುರಳಿ
ರಾಗವು ಕರೆಯಲು ಗುರಿಯ ಚಿತ್ತದಿ
ನದಿ ತನ್ನ ಮರೆಯಲು
ಲೀನವು
ಸಾಗರನ ಅನಂತ ಗರ್ಭದೊಳು.
ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ

ಜಾಲಿಯ ಮುಳ್ಳಿನ ನಡುವೆ...

2010-04-07T09:53:00.000-07:00

ಕತ್ತಲ ಕೂಪವೇ ಮೈದಾಳಿ ನಿಂತ
ಗುಡಿಸಲು ಒಳಗೆ ಮಿಸುಕಾಡುವ
ಬುಡ್ಡಿ ದೀಪದ ಸಾವಿನಂಚಿನ ಬೆಳಕು;
ಹಸಿದು ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಅಳುತ ಚೀರಾಡಿ
ಸೋತು ಮಲಗಿದ ಕಂದನ ದಿಟ್ಟಿಸುವ
ತಾಯಿಯೋಡಲು ಎಣ್ಣೆ ಬರಿದಾದ
ಹಣತೆಯ ಹಾಗೆ, ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿಯ
ಕಳ್ಳು ತುಂಬಿಸದ ಜೋತುಬಿದ್ದ
ತಾಯ ಮೊಲೆಗಳು ತನ್ನ ಕುಡಿಯ
ದಾರುಣ ಬದುಕಿನ ಕರಾಳ
ಮುನ್ನುಡಿಯ ಸಂಕೇತಗಳು.

ಜೋಪಡಿಯ ಅಂಗುಲಂಗುಲ ಆವರಿಸಿದ
ಕತ್ತಲು ಕಂಗಳಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ
ಸಮಾಧಿಯಾಗಲು ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ಬೇಗೆಯಲಿ
ಬಳಲಿದ ಜೀವಗಳ ಹಸಿವ ನೀಗದ
ಬಡತನದ ಕಾರ್ಮೊಡವ ಸೀಳಿ
ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗದ ಬೆಳಕು ನಮಗಾಗಿ
ಈ ಜಗದೀ ಹರಿಯದೇ ದೂರಾದರೇ
ಪ್ರತಿದಿನದ ಬೈಗೂ ಅಣಕಿಸಿ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿಹ
ಜೀತದ ಜೀಕಾಟದಿಂದ ತುಸುವಾದರೂ
ಬಿಡುವು.

ಭರವಸೆ ಮೂಡದ ಬಾಡಿದ ಕಂಗಳ
ಎದುರಿನ ಜಾಲಿಮರದ ತುಂಬೆಲ್ಲ
ಹರಡಿದ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಮುಳ್ಳುಗಳ
ವಾಸ್ತವ ಬೆತ್ತಲೆ ದರುಶನದ ನಡುವೆ
ಚಿಗುರೊಡೆಯುತಿಹ ಎರಡು ಹಸಿರೆಲೆ,
ಹಸಿದು ನಿದ್ದೆಯಲಿ ಜಗವ ಮರೆತ
ಕಂದನ ಮೊಗದಲಿ ಬಿಮ್ಮಗೆ
ಅರಳಿದ ಮಂದಹಾಸ, ನಿದ್ದೆಗೆ
ಜಾರುತಿಹ ತಾಯ ಕಂಗಳಲು
ಮಿರುಗುತಿಹ ಕನಸಿನ ನಕ್ಷತ್ರ ಲೋಕ.

ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್.

ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯ ಜೀವಧಾತು..

2010-03-24T05:00:00.001-07:00

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಏಕಾಂತದ ಕ್ಷಣಗಳ
ಕುರುಹು, ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿಂದು ನಲಿದಾಡುತಿರಲು
ಮನದಲಿ ಹೂತಿದ್ದ ಯಾವುದೋ ದುಗುಡ
ಮರೆಯಾದ ನಿರಾಳ. ನನ್ನ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ
ಭಾವ-ಭಾವಗಳು ಮಿಂದು, ಉಸಿರು
ಬೆರೆತ ಪ್ರೇಮಾಂಕುರದ ಕೂಸೇನು ಅಲ್ಲ
ನನ್ನ ಕಂದ! ಬದುಕಿನ ನಿಷ್ಕರುಣ
ವಾಸ್ತವಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನನ್ನ ಕಂದ!
ಜೀವದ ಹುಟ್ಟು 'ಕ್ರಿಯೆ'. ಕ್ರಿಯೆಗೂ
ಭಾವಕೂ ಸಂಬಂಧವೀಹಿನ ಪ್ರತಿರೂಪ
ನನ್ನ ಕಂದ!

ನೀರವ ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯಲಿ ಹರವಿದ
ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹಸಿದ ಮೈಗಳು
ಬೆವೆತು, ನಾಳೆಗಳ ಮರೆತು ದಾಹವ
ಇಂಗಿಸುತಲೇ, ಬಂಜೆಯ ಬಯಲಲಿ
ಬಿತ್ತಿದೊಂದು ಬೀಜವ ಪೊರೆದ ತಾಯ ಗರ್ಭ
ನೋವ ನುಂಗಿ ಪೋಷಿಸಲೇ ಅವಳ
ಸಹಜ ಪ್ರಕೃತಿ, ನೀ ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಗುವಾಗೆ,
ಎದೆಹಾಲ ಬಸಿದೆಳೆದ ಬಾಯಲಿ
ನೀ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆಯು ಅಮ್ಮ ಎನಲು
ಮರೆತಳವಳು ನಿನಗಾಗಿ ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯಲಿ
ತಾನುಂಡ ನೋವುಗಳ!

ನೆನೆಯುತ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ...

2010-03-10T03:48:00.000-08:00

ನೀ ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ
ನಡೆದು ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು
ಮೌನವೇ ನನ್ನ ಉತ್ತರವ
ಹುಡುಕುತಿತ್ತು, ಆದರೇ ನನ್ನ
ಪ್ರೀತಿಯ ಅನುಮಾನಿಸಿ ನೀ
ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು ಉಳಿದಿವೆ
ಎದೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನೆಸುತ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ..

ಬಾನಲಿ ಸಂಜೆಯ ಸೂರ್ಯ
ಕವನ ಬರೆವ ಹೊತ್ತಿಗೆ,
ನೀ ಬಂದು ಹಾಗೇ ಕುಳಿತೆ
ನನ್ನ ಮುಂದೆ...

ನಾ ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,
ನೀ ಕಾರಣ ಹೇಳಬೇಕಲ್ಲ
ಇವನಿಗೆ ಎಂಬ ಕುಂಟು
ನೆಪವ ನೀನೆ ಹುಡುಕಿ
ನೆನಪಿನಾಳಕೆ ಇಳಿದೆ
ನೀ ಬಯಸಿ ಬಯಸಿ ದೂರಾದೆ...

ಬದುಕೇ ವಿಹಿತವು...

2010-02-26T22:20:00.000-08:00

ಬದುಕೇ ವಿಹಿತವು...

ನಿಂತು ನೋಡುವ ಬಯಕೆ
ಬಯಲ ಬಯಲಾಟವನೆಲ್ಲ
ಸುತ್ತಲಿನ ಬದುಕನೊಮ್ಮೆ
ಬಯಸಿ, ದಿಟ್ಟಿಸಿ ದೀನನಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕು
ಬದುಕ ಬದುಕುವ ಬೆರಗಿಗೆ.

ಎಲ್ಲೋ ನನ್ನ ಬದುಕು
ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ
ನಿನ್ನ ಹುಡುಕಾಟದಲೇ ನನ್ನ
ಕಂಡುಕೊಂಡು ಬಿಡಬೇಕು.

ಜೀವವೇ ಏಕಾಂತದುರಿಯಲಿ
ಬಳಲಿ ಬಾಳುವ ನೋವ ಮರೆತು
ಅರಳಿದ ಹೂವ ಮಧುವೀರಿ
ದುಂಬಿ ನಗಲು, ಆ ಸಾನಿಧ್ಯದ ಸವಿ
ನಿನ್ನ ಕೂಡೆ ಸವಿಯಲು ಜೀವ ಜೀವಕೆ
ಯಾವ ಹಂಗು
ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಮೋಹ ಬಳುಕಿ
ಬಾಗಿ ಹರಿಯಲು ಯಾವುದೋ
ಬಂಧ ಕಳಚಿ ಹಾರಲು ಮರಿಹಕ್ಕಿ,
ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಗೂಡ ಸೆಳವು
ಮನದಲಿ ಆದ್ರವಾಗಿರಲು ಬದುಕೇ
ವಿಹಿತವು ಸಾಗುತ ಮರೆಯಾಗಲು....
ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್

ಮಾಸದ ನೆನಪೇ.....!

2010-02-13T22:20:00.000-08:00

ಸತ್ತ ದಿನಗಳ ಜಪಿಸಿ ಜಡವಾಗದಿರು
ಮನವೇ,ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಚೇತನವ
ತಂದುಕೋ ಮನವೇ...'

ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ನೂರು ಸವಿಯಲು ಬದುಕು: ನಿಜ ನೆನಪುಗಳೇ ಹಾಗೇ ನಮ್ಮ ಮನಸನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆದ್ರ ಗೊಳಿಸುವುದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಸಿರಾಗಿಸುತ, ಚಿಗರಿಸುತ,ಸಂತೈಸುತ ಜೀವಕಣವಾಗಿ ಇಂದಿನ ಕ್ಷಣಗಳನು ಸಂತುಷ್ಟವಾಗಿ ಸವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. "ನೆನಪು ಅಂದರೆ ಹಾಗೇ ಎಂದಿನ ಅಡವಿಯಲಿ ಇಂದು ಅರಳಿದ ಹೂವು". ನಮ್ಮ ಮನಸಿನ ಮಹಾ ಅಡವಿಯಲಿ ಚಿಗುರುತ್ತ,ಅರಳುತ್ತ,ಮಾಗುತ್ತ,ಬಾಡುತ್ತಾ ಜೀವನದ ರಸ ಸಮಯಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮನಸಿನಂಗಳದಲಿ ನಲಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗ ಯಾವುದೋ ಆಟಿಕೆಗೆ ಹಠವಿಡಿದ ನೆನಪು, ಯಾವುದೋ ಕ್ಷಣದಲಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಅಳುತ್ತ ಮತ್ತೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರನು ಕೂಡಿದ ನೆನಪು, ಯಾರದೋ ಮನೆಗೆ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಹೋದ ನೆನಪು, ಮೊದಲ ತರಗತಿಯಲಿ ಕಲಿತ ನೆನಪು, ಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಡಿದ ಗುದ್ದಾಟ, ಮಣ್ಣಿನಲಿ ಬಿಳಿಯ ಯುನಿಫಾಂ ಕೊಳೆಯಾಗುವಷ್ಟು ಕುಣಿದಾಡಿದ್ದು, ಗಣಿತ ಪರಿಕ್ಷೆಯಲಿ ಫೇಲಾದದ್ದು ಅಣ್ಣನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದು, ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದದ್ದು, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸೈಕಲ್ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಹೋದದ್ದು, ಬಿ.ಎ, ಎಂ.ಎ ಗಳ ಸಮಯದಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಕೆಲವು ಸ್ಮರಣಿಯ ಚೆಲುವಿನ ಮುಖಗಳ ಮಾಸದ ನೆನಪು. ಹೀಗೆ ನೆನಪುಗಳ ಸರಮಾಲೆಗಳು ವಾಸ್ತವದ ಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಭವಿಷ್ಯದ ಭರವಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ನೆನಪ ಜೀವನ...
' ಆ ಕಾಲ ಒಂದಿತ್ತು...ಬಾಲ್ಯ ತಾನಾಗಿತ್ತು...
ಬೇಸರವಾಗಿದೆ ಬಯಲು! ಹೋಗುವೆನು ನಾ
ಹೋಗುವೆನು ನಾ, ನನ್ನ ಒಲುಮೆಯ ಗೂಡಿಗೆ..

ಸದಾ ಸವಿಯಬೇಕೆನುವ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳ ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳು ಕೊನೆ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡದೆ ಕಾಡುತ್ತವೆ. ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳ ವೇದನೆ ಮನವ ಸುಡುವುದು. ಸವಿ ನೆನಪುಗಳ ಹಾಗೇ ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳ ಸಾಂಗತ್ಯ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕಾದರೂ ಉಳಿಯುತ್ತವೋ ಈ ನೆನಪುಗಳು ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಶಪಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾನವನ ಮನಸೇ ಹಾಗೇ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ಸುಖಿಸುವಷ್ಟೇ ದುಃಖಿಸುತ್ತದೆ. ನೆನಪುಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ಮೃತಿಯಂತೂ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನದ ಗುಣವೇ ವಿಶಿಷ್ಟ ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂದು ಭೇದ-ಭಾವ ತೋರದೆ ಎಲ್ಲ ನೆನಪುಗಳನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಮೃತಿಯು ಮಹಾಸಾಗರವೇ ಏನೋ? ನಿನ್ನೆಯದು, ಇಂದಿನದು, ಎಂದೆಂದಿನದೋ ನಮ್ಮ ಸ್ಮೃತಿಯ ಸಾಗರದಲಿ ಇಂದು ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ ತೊಯ್ದಾಡುತ್ತಿದೆ. ವಾಸ್ತವವು ಅಷ್ಟೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇಸರವೆನಿಸುವುದು.
'ಸತ್ತ ಭೂತವನೆತ್ತಿ ಹದ್ದಿನಂದದಿ ತಂದು
ನನ್ನ ಮನದಂಗಳಕ್ಕೆ ಹಾಕದಿರು ನೆನಪೇ'
ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲವು ಬದಲಾಗಿ, ಹಳತು ಹೋಗಿ, ಹೊಸದು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವುದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ. ಪುರಾತನದ ಅಮಲಿನಲಿ ಮುಳುಗಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯ. ವರ್ತಮಾನದ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಮುನ್ನಡೆದರು ಮನಸಿನ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಮೂಡಿರುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳ ನೆನಪು, ಜನರ ನೆನಪು, ನಾವಿದ್ದ ವಾತಾವರಣದ, ಹಳ್ಳಿಯ ಮನೆಯ ನೆನಪುಗಳು, ಇಂದಿನ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಅವುಗಳ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವುಗಳ ನೆನಪೇ ಭೂತಕಾಲದ ಚಿತ್ರಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಸದಂತೆ ಮನಸಿನಲಿ ಉಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಚೈತ್ರದಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆವ ಹಸಿರೆಲೆಯಂತೆ ಕಟು ವಾಸ್ತವಕೆ ತಂಪನೆರೆಯುತ್ತವೆ. ಹಸಿದ ಶಿಶುವಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸುವ ವಾತ್ಸಲ್ಯಮಯಿ ತಾಯಿಯಂತೆ ನೆನಪುಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸನ್ನು ಆಗಿಂದ್ದಾಹ್ಗೆ ಪುಳಕ ಗೊಳಿಸಿ ಇಂದಿನ ಜೀವನ ಅಂದಿನ ಜೀವಂತ ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆಸುಗೆಯೊಂದಿ ಮುಂಬರುವ ಅನುಭವಗಳನು ಹರಸುತ ಜೀವನದ ನಿರಂತರ ಯಾನ ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿಲ್ಲದ ಜೀವನ ಫಲಕೊಡದ ಸಮೃದ್ಧ ಮರದಂತೆ. ಸವಿಯಾದ ನೆನಪುಗಳು ಜೀವನವನ್ನು ರಸಮಯವಾಗಿಸುತ್ತವೆ.

ಸಾರ್ವಭೌಮ...ಗಣತಂತ್ರ

2010-01-31T03:37:00.000-08:00

ಸಾರ್ವಭೌಮ...ಗಣತಂತ್ರ

ಸಾರ್ವಭೌಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಗಣರಾಜ್ಯ
'ಭಾರತ'ದಲಿಂದು ಪ್ರಜೆಯ ಅಳಲು
ಕೇಳಲು ಕಿವಿಯಲಿ ಡಮ ಡಮ ಡಂಗುರ.
ಸರ್ವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಬರಿಯ ಕನಸು,
ಆಲಿಸಲಷ್ಟೆ 'ಸ್ವತಂತ್ರ'ವೆನುವ ಮಾತು
ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಸಿಗದು, ಕನಸಿಗೂ ಬಾರದೂ
ಸ್ವತಂತ್ರದ ಸವಿಯ ಮುಕ್ತ ಭಾವವೂ.

ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಮಾತುಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯು
ಕೆಂಪು ಕೋಟೆಯ ಮೇಲೆ,ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಚಂದದ
ತಿರಂಗದ ಬುಡದಲಿ 'ಗುಂಡಿನ ಭಯಕೆ'
ಗಾಜಿನ ತಡೆಗೋಡೆ ಯೊಳಗೆ ಮೊರೆವುದು
ಸರ್ವ ಸ್ವಂತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಧಿಪತಿಯ
ಭಾಷಣವು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತದೇ ಘನ ಸರ್ಕಾರದ
ಒಣ ಮಾತಿನ ಪಲ್ಲವಿ ಮೊಳಗುವುದು
ಉದ್ದಕೂ, ಗತ -ವಾಸ್ತವಗಳು ಮೇಳೈಸಿದ
ವೈಭವೊತ್ಪ್ರೆಕ್ಷೆಗಳ ಕೇಳುವ ಸೋಜಿಗ
ಹರಸಿ ಬರುವುದು ವರುಷ ವರುಷಗಳ
ಲೆಕ್ಕವನಿಡುತ ದೇಶದ ಹರುಷ.
ಆ ಕಿಚ್ಚಲಿ ಮರೆವೆನು
ಕೋಟೆ-ಕೊತ್ತಲೆಗಳ
ಎಲ್ಲೆಯ ಮೀರಿ ಹಾರುವ
ಹಕ್ಕಿಯ ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಸ್ವಾತಂತ್ರವ...

ನಿಮಿತ್ತ...

2010-01-21T20:26:00.000-08:00

ನಿಮಿತ್ತ...

ಬಿಡಿ ಬಿಡಿ ಚಿತ್ರಗಳ ಹೂರಣ
ಕಾಣುವ ಕನಸುಗಳ ಹಿಂದೆ
ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನಿಡುತ ನೆರೆ ಹೊರಟ
ಭಾವಗಳ ಹರಿವು ವಯ್ಯಾರ...
ಕನಸು-ನನಸುಗಳ ನಡುವಿನ್ನು
ಸವೆಯದ ಸುಮಧುರ ಸಂಭಂದ ಮಾಲೆ

ಕಂಡರೂ ಕಾಣದು ಒಲವಿನ
ನಿಲುವುಗನ್ನಡಿಯಲಿ ನಿನ್ನ ರೂಪ
ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದರು ಬಾರದು ಬದುಕಿನ
ನಾನಾ ರೂಪ ನನ್ನದೇ ಅನುಭವದ ನಿಲುವಲ್ಲಿ.
ಮೋಹನ ಮುರಳಿಯ ಕರೆಗೆ ಕಾದೆ
ಕಾದುದಷ್ಟೆ ಬದುಕು, ಅರಿವಾಗದು
ತೀರ-ತೀರಗಳ ನಡುವಿನ ದೂರದಯಾನ.

ಯಾತಕೋ ಚಿಂತಾಕ್ರಾಂತ, ಮತ್ತ್ಯಾಕೋ
ಮಮ್ಮಲ ಮರುಕ, ಅದೇಕೋ ಆತಂಕ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಿರಾಳ, ಅನುದಿನದ ಅನುಭವಗಳ
ನದಿಯ ಹರಿವಿಗೆ ಒಡಲೊಡ್ಡುವ
ಮಹಾಶರಧಿ ನೀನು, ನಿನ್ನೆಡೆಗಿನ ಮೋಹಕೆ
ಮರುಳಾಗಿ ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನೇ ನೀಗಿಕೊಳ್ಳುವ
ನಿಮಿತ್ತ ಸಾಗಿಹ ಚರವೂ ನಾ....

ಅಲೆಮಾರಿಯ ಚಿತ್ತ...

2010-01-09T20:42:00.000-08:00

ದಾರಿ,ಹೆದ್ದಾರಿ,ಕಾಡುಡಾರಿ
ಕಾಲುದಾರಿ;ಗಮ್ಯ ಅಗಮ್ಯ
ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಜೀವನದ ದಾರಿ
ಹುಟ್ಟು ಸಾವಿನ ನಡುವೆ
ನಡುದಾರಿಯಲಿ ಅಲೆವ
ಅಲೆಮಾರಿಯು ನಾ...

ದಿನದ ದಿನಚರಿಯಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೂಡಿಬರುವ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟಿನ ಅದೇ ಹಾಡಿನಂತೆ,ಮನಸು ಕಡು ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದ ಮರುಭೂಮಿಯ ನೀರವ ಜಾಡಿನಂತಾಗಿತ್ತು. ಹಾಳು ಹಂಪೆಯನು ಕಂಡು ಮನ ಮರುಭೂಮಿಯ ಅಂತರಾಳದಿಂದ ಚಿಮ್ಮುವ ನೀರಿನ ಸಿಂಚನವಾದಂತಾಯಿತು. ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಜೀವನ ಸುಬ್ಬಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಸುಪ್ರಭಾತದಂತೆ, ಒಂದೇ ರಾಗದಂತೆ, ಏಕಾಂಗಿತನ ಕಾಡುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕಳೆದು ಹೋಗಬೇಕು,ದಿನದ ಮಾಮೂಲು ಕೆಲಸಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬರಬಾರದು ಅಂತಕಡೆಗೆ, ಕಾಣದ ಊರಿಗೆ, ಕಾಣದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು ಕೆಲದಿನಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗಬೇಕು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಆಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಜಿಗಿಯುತ್ತ ಮೇವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋದ ಕರು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದ ನಂತರ ತಾಯಿಹಸುವನು ಹೊಸದಾರಿಯಲಿ ಹುಡುಕುತ ಬರುವಂತೆ, ತನ್ನದೇ ಊರನ್ನು,ಕೆಲಸವನು ಮತ್ತೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದನೇನೋ ಎಂದೆನಿಸುವಂತೆ ಮನ ಮತ್ತಾವುದೋ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಊರಲ್ಲಿ ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಂಬಿಡದೆ, ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜೀವಿತ ಅವಧಿಯ ಬಹುಕಾಲವನು ಕಳೆದ ವೀರ, ಜೀವನದ ಯಾವುದೋ ಘಳಿಗೆಯಲಿ ಆ ಜಂಜಾಟಗಳಿಂದ ಮೈಮರೆಸಿಕೊಂಡು ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯದ ಗರ್ಭಬೊಳಗೆ ಏಕಾಂತವ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಸಂಸಾರದ ದೀರ್ಘಯಾನದಲಿ ನರಳಿ ನರಳಿ ಬೇಸೆತ್ತು ಹಿಮಾಲಯದ ಶಿಖರವನೇರಿ ಸನ್ಯಾಸತ್ವವನು ಅನುಸರಿಸತೊಡಗುವಂತೆ, ಋತುಚಕ್ರವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಗಿದ ಪಾತ್ರವು ಬೇಸರ ಮೂಡಿ ನದಿ ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನು ಬದಲಿಸುವಂತೆ, ತಾಯಿಯ ಪಾಲನೆಯಲಿ ಬೆಸೆತ್ತ ಮರಿಹಕ್ಕಿ, ತಾಯಿ ಹಾಗೂ ಗೂಡನು ತೊರೆದು ತನ್ನ ಜೀವನವನು ಹರಸುತ ಸಾಗುವಂತೆ, ಏಕತಾನತೆಯ ಜೀವನ ಬದಲಾವಣೆಯನು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬದಲಾವಣೆಯನು, ಕೆಲವು ಶಾಶ್ವತ ಬದಲಾವಣೆಯನು ಬಯಸುತ್ತದೆ.ಬದಲಾವಣೆಯಾ ಹಂಬಲವು ಮನದಲಿ ಮೊಳೆತು ಬೇರೂರ ತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಆ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಆ ಕ್ಷಣದ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಅಂತ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಜೀವನದ ಏಕೋಪಾಸನೆಯನು ತಣಿಸುತ್ತ,ಹೊಸತರವಾದ ಅನುಭವಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನವನು ಆಹ್ಲಾದಕರವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅಪಾರ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಬಂದ ಮಳೆಗೆ ಚಿಗಿತು ಕೊಳ್ಳುವ ಗರಿಕೆಯಂತೆ, ಮನ ನವ ಉಲ್ಲಾಸದಲಿ ಚಿಗಿಯ ತೊಡಗುತ್ತದೆ.

ಅಲೆಮಾರಿಯಂತೆ ಅಲೆಯುವುದರಲ್ಲೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ಸುಖ ತನ್ನ ಮೂಲ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಮರೆತು ಅಲೆವ ದುಂಬಿಯಂತೆ, ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಅಪರಿಚಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನನ್ನನೇ ನಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ, ಮನಸಿಗೆ ಸಿಗುವ ಹೊಸತನು ಹುಡುಕಾಡುತ, ಮತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಕೆ ದೊರಕಿದೆಲ್ಲವನು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡು ಅದರೊಂದಿಗೆ ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಯನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಜೀವಮಾನದಲಿ ಉಳಿದ ಪಯಣವನು ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಬಯಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮಿಸುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವಗಳು ಮುಂದಿನ ಪಯಣಕೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ತುಂಬಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಹುಡುಕಾಟದ ತೀವ್ರತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಲಿಂದ ಎತ್ತಲೋ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ಅಪಾರ ಜನಸಾಗರದಲು
ತಾ ಒಂಟಿ,ತನ್ನದೇ ಬೇರೆ ದಾರಿ,ತನ್ನದೇ ಬೇರೆ ಗುರಿ,ಬೇರೆ ಆಶಯ. ಜೀವನದ ಯಾವ ಗುರಿ ಯಾವ ಆಶಯ ಪೂರ್ಣವಾಗುವುದೋ ಅರಿವಿರದ ಅಲೆಮಾರಿಯ ಅಲೆದಾಟದಲಿ.

ಹೊಸ ವರುಷದ ಹಾದಿ..

2009-12-31T09:40:00.000-08:00

ಹಳೆಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಬದಲಿಸಿದಂತೆ,
ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲ
ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾಗಿ, ಬದುಕಿನ
ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಮರೆಯಾಗಿ,
ನೋವಿನ ಬವಣೆಗಳೆಲ್ಲ ಅಂದಿನ
ದಿನಕೆ ಕೊನೆಯಾಗಿ,
ಜೀವನದ ಜಂಜಡ ಜಡತೆಗಳೆಲ್ಲ
ಆ ವರುಷದ ಹೊಳೆಯಲಿ
ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿ, ನನ್ನೆಲ್ಲ ಗತ
ಸೋಲುಗಳು ಹೊಸ ಕನಸುಗಳ
ಹುರುಪಿನಲಿ ಸಮಾಧಿಯಾಗಿ
ಹೊಸ ವರುಷದ ದಿನ ರವಿತೇಜ
ನನ್ನ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ
ದುಗುಡವನೆಲ್ಲ ದೂಡಿ
ಹೊಸ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ನಂತೆ
ನವ್ಯತೆಯ ಅರುಹಿದರಷ್ಟೇ
ಹೊಸವರುಷಕೆ ಸ್ವಾಗತವು,ಸಂಭ್ರಮವು
ಈ ಜೀವಮಾನದಲಿ..ಎಂದಿಗೂ ಎಂದೆಂದಿಗೂ.

ಆದರೂ ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳೇ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಹೊಸ ವರುಷ ಸಂತಸ, ಸಂಭ್ರಮ,ನಲುಮೆಯ ತುಂಬಿ ತರಲಿ ವರುಷವೆಲ್ಲ.
ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್.

ಬಿಡಿ ಬಿಡಿ ಕವಿತೆಗಳು

2009-12-26T22:12:00.000-08:00

ನನ್ನ ಪದಗಳಿಗೆ ಮಿಡಿವ
ನಿನ್ನ ಮನದ ಭಾವಗಳೇ
ನನ್ನ ಕವಿತೆಯ ಜೀವಾಳ
ಕವನದ ಸೆಲೆಯೇ ನೀ
ಆಗಿರುವಾಗ ನೀ ಇಲ್ಲದೆ
ಪದಗಳಿಗಾವ ಜೀವ ಗೆಳತಿ..
*********************************
ಅದೆಲ್ಲೋ ಬಾಳೇ ತೋಟದ
ಹಸಿರ ನಡುವೆ ಬಳಕುತ
ನಿಂತ ಚೆಲುವೆ ನೀ
ಕರೆಯಲು ಕಾಡುವ ಕಂಗಳ
ಸನ್ನೆಯಲೇ ಮರುಳಾದೆ
ನಾ ನಿಂತ ನಿಲುವಲೇ...
**************************************
ನಿನ್ನ ಮೌನ ಮಾತಾದಾಗ
ಮಲ್ಲಿಗೆ ಅರಳಿತು ಸಂಜೆಯಲಿ..
ನಿನ್ನ ಕನಸು ನನಸಾದಾಗ
ನನ್ನ ಬದುಕು ಹಿತವೆನಿಸಿತು
ಮುಸಂಜೆಯ ಮಬ್ಬಿನಲಿ.....
******************************************
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ದಿನರಾತ್ರಿ ಕಳೆವ
ಕನಸು ನನಸಾದ ದಿನದ
ನೆನಪ ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತು
ದಿನದೂಡುತ್ತಿರುವ ವಿರಹಿಯ
ಸವಿ ನೋವ ನಿವೆದಿಸುತಲೇ
ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಚಂದಿರ ಒಮ್ಮೆಗೆ
ಮರೆಯಾದ ಮೋಡದ ಮರೆಯಲಿ..

ಒಂದು-ನೂರರ....ಅಂತರ

2009-12-16T19:33:00.000-08:00

ಒಂದು-ನೂರರ....ಅಂತರ

ಯಾಕೆಂಬುದೆ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೇ
ಎಚ್ಚರವೆಂಬುದು ನೆಪ ಮಾತ್ರ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೈ ಮರೆವು
ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯನೊಡನೆ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಡಲು
ಕಪ್ಪನೆ ಮೋಡ ಬುವಿಯಲೆಲ್ಲ
ಕೆಂಬಣ್ಣದ ತಂಪು,ಮನದಲೋ ಮಂಪರು.

ನೀ ಮೋಡದಂತೆ ಆವರಿಸಿ
ಮಳೆಯಂತೆ ಜಿನುಗಿ ಮರೆಯಾಗಿ
ಮರೆಯಲು, ನನ್ನ ಬದುಕು
ಒಂಟೆತ್ತಿನ ಗಾಡಿಯಾ ಹಾಗೇ
ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ ಅನವರತ.
ಅದೇನೋ ವಿಪರ್ಯಾಸ! ಅಣಕಿಸಿದೆ
ಹೊಟ್ಟೆಯ ಜೀತದ ಪ್ರತಿದಿನದ ಜೂಟಾಟಿಕೆ.
ಸೋಲು ಸಾವಲ್ಲ! ಜೀವನವೇರಿದ
ಘಟ್ಟವ ಸೂಚಿಸುವ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು.

ನಾ ಮರೆಯಲೊಲ್ಲದ ಜೀವಮಾನದ
ಸೋಲು ನೀ, ಅಂದು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವಗೆ
ಹಾದಿ ತೋರಿದ ಸೂಚನಫಲಕ.
ಸಂಬಂಧಗೂಡದ ಆ ಕಹಿ ಅನುಭವದ
ಶೂನ್ಯಭಾವಕೆ ಕಿಚ್ಚನ್ನ ಹಚ್ಚಿದಲ್ಲವೇ
ನಿನ್ನ ಅಗಲಿಕೆ.ಆ ವಿರಹದ
ಬೇಗೆಯಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆದ ನನ್ನ
ಜೀವನ ಸೂಚ್ಯಂಕದ ಮೊದಲಂಕಿ ನೀನು.

ನೀ ಅಗಲಿ ದೂರಾದರೇನು?
ಬದುಕು ಎಲ್ಲಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದರೇನು?
ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವಿರುವುದು
ಒಂದು-ನೂರರ ನಡುವಿನ ಅಂತರ.

ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್

ಅರಿವಿರದ ಪಯಣವೇ...

2009-12-10T00:56:00.000-08:00

ತೀರದ ಮನದ ಬಯಕೆಗಳು
ಕೊನೆಗಾಣದ ಅಪರಿಮಿತ ಬವಣೆಗಳು
ದಣಿವರಿಯದ ಅನಿಶ್ಚಿತಿತ ದಾಹಗಳು
ಕಣ್ಣ ಅಂಚಿನಲೆ ಬಿಂಬವಾಗಿ
ಕೂತು ಕಾಡುವ ಕಾಮನೆಗಳು
ಕೊನೆ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ಅಂತಿಮ ತಾಣವ
ಕಾಣದ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಸುಧೀರ್ಘ
ಪಯಣವೇ ಜೀವನವ?

ಬದುಕ ದೋಣಿ ನೀರ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ-ಇತ್ತಿಂದಿತ್ತ ತೋಯುತ್ತ, ನನ್ನ ಅಂತಿಮ ತಾಣವೆಲ್ಲೋ ಎಂದು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲೆಂಬಂತೆ ದೂರದ ದಿಗಂತದತ್ತ ಒಂದು ನೋಟ ಬೀರಿ ಅಲ್ಲಿರಬಹುದೇನೋ ನನ್ನ ಜೀವನದ ವಿಶ್ರಾಂತ, ಆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ತಾಣ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ತನ್ನ ಮನಸನ್ನು ತಾನೇ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲಲು ಮನಸಿಲ್ಲ, ಪಯಣದ ದಾರಿಯ ಬಿಟ್ಟು ಅಂತಿಮ ನೆಲೆ ಎಲ್ಲೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಎಂದಾದರು ಒಂದು ದಿನ ಸಿಕ್ಕಬಹುದೆಂಬ ಆಶಾಭಾವದ ಭ್ರಮೆಯಲಿ ಸಿಲುಕಿ, ಆ ಆಶಾಭಾವವೇ ಜೀವನ ಸೆಲೆಯನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ತನ್ನ ಪಯಣ ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ. ಪಯಣ ಮಾತ್ರ ಸಾಗಿದೆ ಅದರ ಮಹತ್ವದ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಚೇತನ ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸಾಗುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ದೇಹಕ್ಕೆ.

ದೇಹ-ಮನಸುಗಳ ಸಾಂಗತ್ಯವೇ ವಿಭಿನ್ನ. ದೇಹದ ದಣಿವಿಗೆ ಮನಸಿನ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯೇ ಔಷದ. ಮನಸಿನ ಅಭಿಲಾಷೆಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತನ್ನನು ತಾನೇ ಹುರಿದುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ದೇಹ ಮನಸಿನ ತಾಣದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ದೇಹ-ಮನಸುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಭಂದವೇ ಅಂತಹುದು. ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡದ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಭಂದ. ಆದರೂ ವೈರುದ್ಯವಾಗಿ ಅವುಗಳ ನಡೆ. ತನ್ನದೇ ಆದ ಆಕಾರ, ಮೂರ್ತತೆಯ ದೇಹಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಈರ್ಷ್ಯೆ, ಬಯಕೆಗಳು ಕಡಿಮೆ ಆದರೇ ಮನಸಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಮೂರ್ತ ಅಸ್ಥಿತ್ವ ಇಲ್ಲವಾದರೂ ಅದರ ಬಯಕೆಗಳು ಈರ್ಷ್ಯೆಗಳು ಅಪಾರ. ಮನಸಿನ ವಾಂಛೆಗೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಮನಸನ್ನು ಸಾವಧಾನದ ಸ್ಥಿಥಿಯಲ್ಲಿರಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯದ ಸಂಗತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವನಿಗಿರುವ ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟ.

ಜೀವನವೆಂಬ ನಿತ್ಯ ಚಲನೆಯಲಿ ದೇಹ-ಮನಸುಗಳ ಮಿಳಿತದ ಸಾಗಾಟವಿದ್ದರು ಮೂರ್ತ ರೂಪದ ದೇಹದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಮನಸಿನ ಅಮೂರ್ತ ಶಕ್ತಿಯ ಬೆಂಬಲ ಅಪಾರ. ಬದುಕಿನ ನಿರಂತರ ಯುದ್ದದಲಿ ಎಂಬಿಡದೆ ಸೈನಿಕರಂತೆ ಕಾದಾಡುತ್ತ ಸಾಗುವ ಮಾನವನ ಈ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವನ ಸೋಲು-ಗೆಲುವು, ಏಳು-ಬಿಳುಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರದಾರಿಗಳು. ದೇಹ-ಮನಸುಗಳು ಎರಡು ನಮ್ಮಯ ಏಳು-ಬಿಳುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದರು ಅವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸುಖ-ದುಖಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸಿನ ಭಾಗಿತ್ವವೇ ಅಧಿಕ. ನಮ್ಮ ಸೋಲು-ಗೆಳವುಗಳಿಗೆ ಮನ ಸಂವೇದನೆಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಫಲಾನುಫಲಗಳನ್ನು ಮನಸು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸಾಂಘಿಕ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಮೂರ್ತ ಚೇತನವಾದ ಮನಸಿನ ಕಾರ್ಯ ಅಧಿಕ. ಮಾನವ ಜೀವನದ ಏಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸದೃಢ ಮನಸು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಮನಸನ್ನು ಸದೃಢ ಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಉತ್ತಮ ಜೀವನವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತ ನಮ್ಮಯ ಜೀವನ ಯಾನ ಸಾಗಲಿ...

ಚುಟುಕ!

2009-12-03T08:38:00.000-08:00

ಮನದ ಯೋಚನ ಲಹರಿಯೇ ವಿಚಿತ್ರ. ಅಂತಹ ವಿಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಈ ಚುಟುಕ. ಚುಟುಕವನ್ನ ಓದಿ, ಹೊಗಳಿಕೆ,ತೆಗಳಿಕೆಗಳನ್ನ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ನೇರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸಬೇಡಿ ಇದು ನನ್ನ ತಪ್ಪಲ್ಲ ನನ್ನ ಮನದ ತಪ್ಪು.

ಅಪಶಕುನ!!

ಎದುರು ಮನೆಯ
ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಹುಡುಗಿ
ತೊನೆದಾಡುತ ಗೇಟಿನ
ಬಳಿ ಬರಲು
ಎದುರಿನ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ತಂತಿಯ
ಮೇಲಿದ್ದ ಕಾಗೆಗೆ
ಅಪಶಕುನದ ಭಾಸವಾಯ್ತು.

ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ನಾವೇಕೆ ಸೋಲುತ್ತೇವೆ?

2009-11-25T20:12:00.000-08:00

ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಲೋಪಗಳ ತಡೆಯಲು, ಅಧಿಕಾರದ ವಿಕೇಂದ್ರಿಕರಣದ ಮುಖೇನ ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತ, ಮನೆಯಮುಂದಕ್ಕೆ ಆಡಳಿತ ಎಂಬ ಧೈಯದೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರವನು ಹಂತ

ಹಂತವಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿ ಬೇಗ ಬೇಗ ಜನರ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆಸ್ಪಂಧಿಸುವ ಧೈಯ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳದ್ದು.
ಜನರ ಕುಂದು-ಕೊರತೆಗಳ ನಿವಾರಿಸುವ, ಅವರ ಕಷ್ಟ-ನಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂಧಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಘಟಕಗಳಂತೆ ಗ್ರಾಮ, ತಾಲ್ಲೂಕು, ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ್,ತಾಲ್ಲೂಕು ಕಛೇರಿ, ಜಿಲ್ಲಾ ಕಛೇರಿಗಳನ್ನ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ. ಈ ಘಟಕಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಕಾರವಿಂದು ನಿಜಕ್ಕೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ, ಜನರ ಹಿತವನ್ನು ಕಾಯುವ ಕೆಲಸ ,ಮಾಡುತ್ತಿವೆಯ? ನಮ್ಮ ದೇಶದಲಿಂದು ಅಧಿಕಾರದ ವಿಕೇಂದ್ರಿಕರಣದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಘಟಕಗಳು ಜನರ ಕೆಲಸಗಳನು ಮಾಡುತ್ತಿವೆಯ?ಅವುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಅಂತ ಅಧಿಕಾರ ಇದೆಯಾ? ಇಲ್ಲವ? ಯಾವ ಯಾವ ಸಮಯದಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಘಟಕಗಳುಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಏನೇನೂ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕುಎಂಬುದು ನಿರ್ದ್ರಿಷ್ಟವಾಗಿ ಇದೆಯಾ? ಇದ್ದರೆ ಅವಗಡಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಾರಿಯೂ ನಾವೇಕೆ ಸೋಲುತ್ತೇವೆ. ನೋವಿನಲ್ಲಿರುವ ಜನರಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಅದು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಸರ್ಕಾರದ ಘಟಕಗಳಿದ್ದುಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಇಂದು ಗ್ರಾಮ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಶಾಸಕರವರೆಗೆ ಜನರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು,ಗ್ರಾಮಲೆಕ್ಕಿಗರು,ದಂಡಾಧಿಕಾರಿಗಳು,ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಗಳು,ಸಚಿವರು ಹೀಗೆ ಆಯಾ ಹಂತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ನಾಯಕರು ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ನೌಕರರು ಇರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಏನನ್ನ. ಅಧಿಕಾರದ ದುರ್ಬಳಕೆ ಆಗದಿರಲಿ,ಒಂದೇ ಕಡೆ ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗದಿರಲಿ ಎಂದು ವಿಘಟನೆ ಗೊಳಿಸಿದ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರ ಸರಿಯಾಗಿಸಮಯೋಚಿತ ಕಾರ್ಯಗಳನು ನಿರ್ವಹಿಸದೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿದ್ದು ಲಾಭವೇನು?
ರೈತರು, ಬಡ ಕೂಲಿಕಾರರು, ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹಿಡುವಳಿದಾರರೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಕೃಷಿಯನೆ ನಂಬಿಬದುಕುವ ಉತ್ತರದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಳ್ಳಿಗಲೆಲ್ಲ ನೆರೆ ಹಾವಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಅವರ ' ಬದುಕುಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾದಸಮಯದಲಿ'ಸರ್ಕಾರದ ಘಟಕಗಳು ಸಂತ್ರಸ್ತರ ನೆರವಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂಧಿಸದೆ ದಿನದೂಡುತ್ತ, ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು ಎಂದುಭರವಸೆಗಳನ್ನ ನೀಡುತ್ತ, ಇಂದು ಬೀದಿ ಪಾಲಾದ ಜನರಿಗೆ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸದೆ ಸಭೆನಡೆಸಿ, ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿ, ತಿರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಂಡು ವರುಷಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ ಸಂತ್ರಸ್ತತರು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆಸ್ತಿಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟೋ ಅಥವಾ ಅವರಿಗೆ ತೋಚಿದಷ್ಟು ಪರಿಹಾರನೀಡಿದರೆ ಅದರಿಂದಾಗುವ ಒಳಿತಾದರು ಏನು?
ತಮ್ಮ ಮನೆ ಮಠ, ಆಸ್ತಿ, ಬೆಳೆ,ದಾಸ್ತಾನು ಎಲ್ಲವು ನೀರು ಪಾಲಾಗಿ ಬದುಕು ಕಳೆದು ಕೊಂಡಜನರ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಹೊಣೆಯಾದರು ಯಾರದ್ದು? ಅವರವರ ನೋವಿಗೆ ಅವರವರೆ ಪಾಲುದಾರರು.ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷದ ಸರ್ಕಾರವಿರಲಿ, ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರ ಬರಲಿ, ಹೋಗಲಿ ಶ್ರೀ ಸಾಮಾನ್ಯನಬವಣೆ, ಜಂಜಾಟ, ನೋವುಗಳಿಗೆಎಂದಿಗೂ ಪರಿಹಾರ ಅಸಾಧ್ಯ. ಜನ ನಾವುಗಳು ಶಕ್ತರಾಗದಹೊರತು ಯಾರಿಂದಲೂ ಬದಲಾವಣೆ ಎಂಬುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಂಬುದುಸರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ ಎಂಬುದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಾಬೀತಾದ ಅಂಶ.
ಜನರ ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂಧಿಸುವುದೇ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಆಶಯ, ಗುರಿ ಎಂದು ಬಡಾಯಿ ಬಾರಿಸುವ ನಾಯಕರೆಲ್ಲ ಅವರಿವರ ಮೇಲೆ ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವವರೇ. ಮಂತ್ರಿಗಳು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ವರಿಸಿದರೆ, ಸಚಿವರುಗಳುಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂಧಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಸಮರ್ಪಕವಾದ ನೆರವು ಬಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ತೆಗಳುವವರೆ.ಯಾರ ಮಾತು ಸತ್ಯ ಯಾರ ಮಾತು ಸುಳ್ಳು ಎಂಬುದ ತಿಳಿಯದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ತಾ ಮಾಡಿದ ಮತದಾನವನ್ನೇ ಶಪಿಸುತ್ತ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಇದು
ಅಧಿಕಾರದ ದುರ್ಬಳಕೆಯೋ,
ಕರ್ತವ್ಯದ ಲೋಪವೋ , ಎಂಬ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ನಾ ಇದ್ದೇನೆ.

ಲೇಖನ: ಸೃಜನ

ವೈದ್ಯೋ ಬರಹಗಾರ!

2009-11-18T08:37:00.000-08:00

ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸೆಳೆವೆ ಅಂತದ್ದು. ಅರಿತವರೆ ಬಲ್ಲರು ಅದರ ಸಾಂಗತ್ಯದ ಪರಿವನ್ನ. ಮಳೆಯಲಿ ನೆಂದು ಬಂದ ಹಳ್ಳಿಯ ಹುಡುಗ,ಸ್ನಾನದ ಒಲೆಯ ಮುಂದೆ ಕೂತು ಬೆಂಕಿಯ ಕಾಯಿಸುವಾಗಿನ ಬೆಚ್ಚನೆ ಭಾವವ ಅನುಭವಿಸುವಷ್ಟೇ ಸೊಗಸು ಕಥೆ,ಕವನಗಳ ಸಾಂಗತ್ಯ. ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡದ ನಂಟು ಅದು. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರಾಗಿರುವ ಹಿರಿಯರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಆಗಿರುವ ದೀಪಕ್ ರವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗೆಗಿನ ಗೀಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಅನಿಸುವುದು. ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಹರಟುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಜೀವನದ ಬಗೆಗೆ, ಸಮಾಜದ ಆಗು-ಹೋಗುಗಳ ಬಗ್ಗೆ,ಅನುಭವಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ಒಳನೋಟಗಳು ನನಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನಿಸುತ್ತವೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇವರು ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ವೈದ್ಯರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ,ಇಲ್ಲವೇ ನಮ್ಮ ಹಾಗೇ ಪಾಠ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅದು ಇದು ಮನಸಿಗೆ ತೋಚಿದ್ದ ಗೀಚಿಕೊಂಡು ಇರುತ್ತಿದ್ದರೆನೋ? ಎಂದೆನಿಸುವುದು.
ಅವರು ವೈದ್ಯರಾಗಿ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಗುಳಿಗೆ ನೀಡಿ,ಯಾವ ಯಾವ ರೋಗಗಳ ಗುಣಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ನನಗಂತು ತಿಳಿಯದು. ಅವರೊಳಗಿನ ಕವಿ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಚಕಿತ ಗೊಳಿಸುವುದು. ವೃತ್ತಿ ಯಾವುದಾದರೇನು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ನನ್ನ ಒರಗೆಯವರೇ ಅನ್ನಿಸುವುದೇ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ. ಅವರು ಬರೆದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕವನವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಓದಿಗೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳ ತಿಳಿಸಿ....

ನಿನ್ನ ಹುಡುಕಿದೆ

ನಿನ್ನ ಹುಡುಕಿದೆ.... ಪ್ರಿಯಾ
ಹುದುಗಿದ ನೆನಪಿನೊಳಗೆ
ಜೀವನದ ಪುಟದಲಿ,
ಕಳೆದ ಸಮಯದಲಿ,
ನಿಸ್ತಂತು ಪಿಸುಮಾತಲಿ,
ಖಾಲಿ ವಿಸ್ಕಿ ಸೀಸೆಯಲಿ,
ಕಳೆದ ಸಿಗರೇಟು ಧೂಮದಲಿ,

ನೆನಪಿನಲಿ ಇರಿದು ಕೊಯ್ವ ನಿನ್ನ ಸೆಲೆ
ನನ್ನಬದುಕನ್ನೇ
ಅಂತರ್ಮುಖಿಯಾಗಿಸುತ್ತಿರುವುದ
ನಾನೇಕೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೇ,
ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಗೂಡಾಗಿಸಿ ನೀ ಹೋದುದಾರು
ಎಲ್ಲಿಗೆ ಅರುಹೆ ಗೆಳತಿ?

ಕವನ ಮಾಲೆ

2009-11-10T18:12:00.000-08:00

ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ವೈರುಧ್ಯಗಳು ಅಪಾರ, ನಮ್ಮ ಮನ ಬಯಸುವುದೊಂದು ವಾಸ್ತವದಲಿ ನಡೆಯುವುದೇ ಇನ್ನೊಂದು. ಆದರೂ ಅಂತಹ ಭ್ರಮೆಗಳಲೆ,ಕನಸುಗಳ ಸರಮಾಲೆಯ ಜೊತೆಯೇ ವೈರುಧ್ಯಗಳ ಜೀವನದ ಬಂಡಿ ಸಾಗಿದೆ ಎಡಬಿಡದೆ,ಅಲ್ಲವೇ...ನನ್ನ ಕವನಗಳಲು...

ಒರೆ ನೋಟವ ಬೀರಿ ಹಾಗೆ ನಡೆದೆ
ಹಿಂತಿರುಗಿ ನನ್ನ ದಾರಿಯೆಡೆಗೊಮ್ಮೆ
ನೋಡದೆ ನಡೆದೆ, ಆ ತಿರುವಿನಲಿ
ನೀ ಕಾಣದೆ ಮರೆಯಾದುದಷ್ಟೆ
ದುರಂತವಲ್ಲ ನನ್ನ ಜೀವನದೀ,
ನಾ ಸಾಗಿದ ಹಾದಿಯಲಿ ನನಗೆ
ನನ್ನದೇ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುರುತು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ..
*************************************

ಅವನ ಕೈ ಸೆರೆಯಲಿ ಬೆಚ್ಚನೆ
ಪ್ರೀತಿಯ ಹವಣಿಸುತ ಬಂದ
ಪ್ರೇಮ ಪಕ್ಷಿಯ ಮುಕ್ತವಾಗಿಸುವ
ಹುಂಬ ತವಕದಲಿ ಹಾರಿಬಿಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯ
ಸ್ವಚ್ಚಂದ ಹಾರಟವನು ಆನಂದಿಸಲಾಗದೆ
ವಿರಹದ ಬೇಗೆಯಲಿ ಬಳಲಿದನಂತೆ
ಅಮರ ಪ್ರೇಮ ತ್ಯಾಗಿ....
***************************************

ನಿನಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಆ ಸರಿ ಹೊತ್ತಲಿ
ಬದುಕು ಹಾಗೆ ಸ್ಥಂಭವಾಗಲಿ ಗೆಳತಿ
ನಿನಗಾಗಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಕಾಯುವ ಕಾತರಿಕೆಗೆ
ಮುಪ್ಪಡರುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಭಾವಕು
ಚಿರ ಯೌವ್ವನ, ನಿನಗೋ ಸಂಧಿಸಲವಣಿಸುವ
ಚಿರಂತನ ಯಾನ.....
****************************************

ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಬೇಕೋ? ಬೆಳೆಸಬೇಕೋ?

2009-11-01T00:47:00.000-07:00

ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟ,
ರಸಿಕರ ಕಂಗಳ ಸೆಳೆಯುವ ನೋಟ,...
...............................................
ಕನ್ನಡ ನುಡಿ ಕುಣಿದಾಡುವ ಗೇಹ,
ಕನ್ನಡ ತಾಯಿಯ ಮಕ್ಕಳ ದೇಹ! ಕುವೆಂಪು.

ಶಾಲೆಯ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಲೆತು ' ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವ, ಓ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೃದಯ ಶಿವ, ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವ..' ಎನುವ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ರಚಿತ ಗೀತೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ರೋಮಾಂಚನ ಹೇಳತೀರದು. ಅದೇಕೋ ತಿಳಿಯದು, ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಜನರನ್ನು ನಾಡಿಗಾಗಿ,ನುಡಿಗಾಗಿ, ನಾಡಿನ ಜನರಿಗಾಗಿ ದುಡಿಯಿರೆಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವ ಧಾಟಿಯ ಕವಿಯ ಗೀತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಕ್ಕವನಾದ ನನಗೆ ಆಗಲೇ ಏನೋ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ. ನಾವೆಲ್ಲ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ, ಈ ನಾಡಿಗೆ ಏನಾದರೂ ನಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಕೆಲಸವನ್ನ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ವಾಂಛೆ ಮನದಲಿ ಮೊಳೆತ ಮುಗ್ಧ ಸಮಯವದು. ಆಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಕನ್ನಡದ ಕೆಲಸ ಎಂಬುದರ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಅದೇನೋ ಮೋಹ, "ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ನಾನು, ಕನ್ನಡ ನನ್ನ ಹೆಗ್ಗುರುತು" ಅನ್ನಿಸುತಿತ್ತು ಆಗಲೇ. ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ, ನಾಡಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವಷ್ಟೇ ಗೌರವವನ್ನು ನನ್ನ ಭಾಷೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬೆಳೆದ ಕಾಲವೆಂದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳು. ಅಂದು ನಾ ಕಂಡು ಕೊಂಡ ದಾರಿಯಲೇ, ನಾ ಸಾಗುತ ಹೊಸ ಹೊಸ ರೂಪಗಳನು, ಅನುಭವಗಳನು ಹರಸುತ್ತ, ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನದೇ ಸತ್ಯ.

'ಏನೆಲ್ಲಾ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಏನೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಿದೆ! ಭಾಷೆಯಿಂದ ನಮಗೆ.. ಭಾಷೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನೊಮ್ಮೆ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ?..ಉತ್ತರ ದೊರೆವುದು ನಮಗೆ. ಇಂದು ನಾವುಗಳು ಏನಾಗಿದ್ದೇವೋ,ಮುಂದೆ ಏನಾಗುತ್ತೆವೋ, ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಭಾಷೆ ನೀಡಿರುವ, ನೀಡುವ ಸಹಕಾರ ಅಪಾರವಾದುದು. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಾನ-ಮಾನ, ಸಂಗತಿ, ಸಂತೋಷಗಳು ದೊರೆವುದು ಭಾಷೆಯಿಂದಲೇ. ಭಾಷೆ ಇಲ್ಲದೇ ನಾವುಗಳು ಏನು ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಸ್ಥಿತ್ವದ ಮೂಲಾಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯು ನಮ್ಮ ಉಸಿರಿನಷ್ಟೇ ಅವಶ್ಯಕ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೀವಿಯಾಗಿ 'ಗಾಳಿ ಎಷ್ಟು ಅವಶ್ಯವೋ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವಿಗೆ 'ಭಾಷೆಯು' ಅಷ್ಟೆ ಅತ್ಯವಶ್ಯ'.
ಭಾಷೆ ನಮಗೇನು ಕೊಟ್ಟಿದೆಯೋ, ನಾವು ಭಾಷೆಗೇನು ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದೆವೋ ಎಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲ ಚರ್ಚಿಸುವ ಕನ್ನಡ ಹಬ್ಬದ ಈ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನದಲಿ ಎದ್ದ ಯೋಚನೆಯನಿಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕು ಎನಿಸಿತು. ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತಲಿನ ಸಂಘಗಳ, ಪ್ರಗತಿಪರರ, ಚಿಂತಕರ ಭಾಷಣಗಳಲಿ, ಹೋರಾಟಗಳಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ 'ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು ಎನುವ' ಹೋರಾಟಗಾರರ ಕರೆಯೊಂದು ಆಗಾಗ ನಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತ ಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವಿನ ಬಗೆಗಿನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಭಂದಿಸಿದಂತೆ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದರೆ "ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಾಷೆಯನ್ನ ಉಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಕನ್ನಡಿಗರಿಂದ ಆಗಬೇಕ? ಅಥವಾ ಭಾಷೆಯನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಾರ್ಯ ನಮ್ಮಿಂದ ಆಗಬೇಕ? ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿಯೇ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುವುದಾದರೆ, ಬೆಳೆಸುವವರು ಯಾರು? ಭಾಷೆಯನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿರತರಾದರೆ, ಭಾಷೆಯನು ಉಳಿಸುವ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಹೋರಾಟ ಅನಿವಾರ್ಯವೇ?"
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಟ್ಟು, ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಅನಿಸಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವೆ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾಷೆಯ ವಿಚಾರವನು ಮತ್ತೆ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ...ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕರೆ ತಿಳಿಯಲು ನಿಮ್ಮಿಂದ.

ನಗೆಯಲ್ಲೊಂದು ಚೈತ್ರಧಾರೆ..

2009-10-23T07:16:00.000-07:00

ಸೃಷ್ಟಿಯ ವಿಶೇಷವೇ ಹೊಸತನ, ಹೊಸತನದ ಬೆರಗು. ಯಾವುದೇ ಹೊಸತು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುವುದು. ಸೃಷ್ಟಿಯಲಿನ ನವೀನತೆಯ ಅನುಭವವೇ ಅಮೋಘ. ಅದರಲ್ಲೂ ಮಗುವಿನ ಹುಟ್ಟಿನ ಆ ದಿವ್ಯತೆಯ ನವ್ಯವಂತು ಅನುಭಾವವೇ ನಮಗೆ. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವೇ ಯಾವುದೇ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡದಿದ್ದ ನನಗೆ ನನ್ನ ಅಕ್ಕನ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡ ಕ್ಷಣವೇ ನನಗನಿಸಿದ್ದು 'ನಾನು ಸಹ ಹೀಗೆ ಇದ್ದೇನೆ'. ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳು ತಾಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಲೆತು,ಜಗಕೆ ಬಂದ ದಿನದಿಂದಲ್ಲೇ ಶೂನ್ಯ ನೋಟವ ಬೀರುತ ಎಲ್ಲವ ಕಂಡು ಬೆರಗಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನ. ನಾವೆಲ್ಲ ಆ ಹಂತದಿಂದಲೇ ಬೆಳೆದು ಹೀಗೆ ಆಗಿದ್ದೆವೆಯೇ ಎಂದು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರು ಹುಟ್ಟಿನ ಆ ದಿವ್ಯತೆ, ಹಾಲುಗೆನ್ನೆ, ಹೂ ಮೈಯ ಬೆತ್ತಲೆ ಸೌಂದರ್ಯ, ಭಾವದ ಲೇಪವಿರದ ಕಂದನ ಆ ನಗು-ಅಳು ಎಲ್ಲವು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಬೆರಗಿನ ಅನುಭವದ ಭಾವಹಂದರವೇ ಈ ಕವನ.

ಸೃಷ್ಟಿಯೇ!!

ಆ ನಗುವಿನಲ್ಲೊಂದು ಚೈತ್ರಧಾರೆ
ಹೊಸ ಬಗೆಯ ನವನೀತ ಚೆಲುವಿನಂದದ
ಸೊಬಗ ಬುಗ್ಗೆ ಚಿಮ್ಮಲು ಪ್ರತಿ ನಗೆಯಲು,
ಕಂಡ ಕಂಗಳಿಗಿನ್ನಾವ ಹರ್ಷಧಾರೆಯ
ಹೊನಲು ಸುರಿಯಬೇಕು ಸೃಷ್ಟಿಯೇ!

ಯಾವ ನಗುವದು? ಚೆಲುವು-ನಲಿವಿನ,
ಸಂತಸ-ಸಂಭ್ರಮದ ಆನಂದದ ಚಿಲುಮೆಯೆ
ರಾಗ-ದ್ವೇಷ,ಭಾವಗಳ ಗೊಜಲಿಲ್ಲದ,
ಆ ನಗೆಗಾವ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ, ಮುಗ್ದವೆನಲು
ಜಗವೇ ಅರಿವಿಗೆ ಬಾರದ ಆ ಮೊದಮೊದಲ
ನಗು ಬರಿಯ ನಗುವಷ್ಟೇ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ!
ನಿನ್ನಂತೆ ಭವಭಾರದ ಅಂಟಿಲ್ಲ
ಮೊಗಮೊಗದಲು ನಗೆ ಹೊಮ್ಮಿಸುವ ಆ ನಗೆಗೆ.

ಜೀವ-ಜೀವಗಳ ಸಂಭಂದ ಬೆಸೆದ
ಭಾವ-ಭಾವಗಳೋಲುಮೆಯ ಬಿಸಿಯುಸಿರ
ಬಸಿರು ನವಪಲ್ಲವ ಕಲೆತು ತಾಯ ಒಡಲಲಿ
ಹೂಮೈಯ ರೂಪ ತಾಳಿ,ಹಸಿಮೈಯ
ಚೆಲುವಲೇ ಧರೆಗೆ ಜಾರಿ ನಲಿವ
ನಗೆಯ ಹೊಂಬಣ್ಣಕೆ ನೀ ಮಾತ್ರ
ಸಾಟಿಯು ಸೃಷ್ಟಿಯೇ!
ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್

ಒಲವ ದೀಪಾವಳಿ...

2009-10-16T21:29:00.001-07:00

ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳೇ ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಲವ ಹಬ್ಬ ದೀಪಾವಳಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು...ಬೆಳಗಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ದೀವಿಗೆ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಬಾಳಲಿ..

ಒಲವ ಹಣತೆ
ಬೆಳಗೀತು ಮನವ,

ಬೆಳಗೀತು ಜಗವ

ಹರುಷದ ಹೊನಲಲಿ..

ಗೆಳತಿ ಹಚ್ಚೋಣ ಬಾ

ಒಲವ ಹಣತೆ

ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ

ಮನದ ದೀವಿಗೆಯಲಿ..

ಜೀವ ಜೀವಕೆ ನಗುವಿನ

ಹೊನಲ ಹರಸಿ, ಹರಿಸಿ

ಜೀವನ ಪ್ರೇಮದ ಸುಳಿಯಲಿ

ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಗಳು ಬೆಳಗಲಿ,

ಒಲವ ದೀಪಿಕೆ ಮನೆ ಮನೆಗೂ

ಮನಕೂ ಹಬ್ಬಲಿ, ಹರಡಲಿ..

ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್

ಸರಳತೆಯ ಆದರ್ಶವೇ ಜೀವನ ಅವರಿಗೆ..

2009-10-08T05:44:00.000-07:00

ಯಾವನು ತಾನೇ ನೆಟ್ಟ, ನೇರವಾಗಿ ಇದ್ದಾನೆ ಹೇಳಿ? ಹೇಳೋದೊಂದು ಮಾಡೋದು ಒಂದು, ಯಾರನ್ನು ನಂಬೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ ಕಾಲ ಕಣಪ್ಪ ಇದು. ಈ ತರದ ಲೋಕರೂಡಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರು ಆಗಾಗ ಕೇಳುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಯಾರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ದೂಷಿಸದೆ, ಹೊಣೆಗಾರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದೆ ಸಾಮನ್ಯನಾಡುವ ಮಾತಿನಲಿ ಅಡಗಿರುವ ' ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸತ್ಯದ' ಬಗ್ಗೆ ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ಯೋಚಿಸಿ.
ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ತತ್ವಗಳು, ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು, ದೇವರು-ದಿಂಡರು, ನಮ್ಮ ಕಾನೂನು, ಸಂವಿಧಾನ, ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವ ನೀತಿ ಎಂದರೆ "ನುಡಿದಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕು". 'ಮಾತು-ಕೃತಿ' ಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಮ್ಯತೆಯನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುರುತರವಾದ ನೀತಿ ಪಾಠವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಹೇಳುವುದೇನೋ ಸರಿ ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತವೆ ಅನ್ನುವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಆ ತತ್ವವನು ಪಾಲಿಸುವವರು ಯಾರು? ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದರು ಯಾರು? ನಾನೋ, ನೀವುಗಳೋ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೋ, ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರೋ,ಗುರು-ಹಿರಿಯರೋ ಯಾರು ನುಡಿದಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಜನಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವುದು ಎಂಥ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಲ್ಲವೇ.
ಎಲ್ಲಿಂದ ಹೇಗೆ ಯಾವ ರೀತಿ ನೋಡಿದರು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ 'ರಾಜಕೀಯ'ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲಿ ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಾಗಿದೆ. ರಾಜಕೀಯವಿಲ್ಲದೆ ಏನು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎನುವಂತ ಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದು. "politics is the last resort for scoundrels" ಎಂದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನ ಮಹಾನ್ ಚಿಂತಕ, ನಾಟಕಕಾರ ಜಾರ್ಜಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಷ. ಆ ಮಾತುಗಳೇನೋ ತ್ರಿಕಾಲ ಸತ್ಯವೇ ಸರಿ. ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲಿನ ಬಹಳ ಮಂದಿ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸಹ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಯಾಗೆ ಅಪ್ಪಟ್ಟವಾದ ನಿಜಗುಣವಿದ್ದರೂ ರಾಡಿಯಾದ ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ಎಲ್ಲರನು ಆಪೋಷಿಸುತ ಭ್ರಷ್ಟ-ದುಷ್ಟರಾಗುವಂತೆ ತನ್ನ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಅಟ್ಟಹಾಸವನು ಮೆರೆಯುತ್ತಲೆ ಇದೆ.
ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ನಾಯಕರನೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಾಲದ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದ ಜನನಾಯಕ ರೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿ, ಯಾರಾದರು ಒಬ್ಬ ರಾಜಕಾರಣಿ ನಮಗಿಂದು, ಅನುಕರಣಿಯನಾಗಿದ್ದಾನ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ನೋಡಿ ನಿಮಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರೆವುದು. "ಸರಳತೆಯೇ ಅಗರ್ಭವಾದ ಸಿರಿವಂತಿಕೆ" ಎನುವ ಮಾತಿದೆ. ಗಾಂಧಿಜಿ ಒಮ್ಮೆ 'ಉಪ್ಪಿನ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ' ಕರೆಕೊಟ್ಟು ಚಳುವಳಿಗೆ ಹೊರಟರೆಂದರೆ ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲಾಗಲಿ, ಆದರ್ಶದಲಾಗಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಎಳ್ಳಷ್ಟು ಅನುಮಾನಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ಎಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯನೇ ಆದರೂ 'ಗಾಂಧೀಜಿಯ ತತ್ವಗಳನು' ಆಶಾದಾಯಕವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಗೊಂದಲಕೆ ಒಳಗಾಗದೆ ಪಾಲಿಸುತಲಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಪಾಲಿಸಲು ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಅವರ 'ಸರಳತನ'.
ಗಾಂಧಿಜಿಯವರ ಜೀವನವೇ "ಸರಳಾತಿಸರಳ" ಅಂತಹ ಜೀವನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಎಲ್ಲರು ಯೋಗ್ಯರೆ. ಸಿರಿವಂತರೆ ಅಲ್ಲ ದೇಶದ ಕಡು ಬಡವನು ಗಾಂಧೀಜಿಯ ದಿನಚರಿಯಂತೆ ತನ್ನ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದಲ್ಲವೆ. ಗಾಂಧೀಜಿ ಸೂಟು,ಬೂಟು ಧರಿಸಿ ಜನರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅವರ ಸರಳತೆ, ಮಾದರಿಯುತ ಜೀವನ, ಆದರ್ಶಮಯವಾದ ಬದುಕು ಜನರನ್ನು ಅವರತ್ತ ಸೆಳೆಯಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ತೀರಿಕೊಂಡ ಲಾಲ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಶಾಸ್ರಿಗಳಿಗೆ ಅವರು ತೀರಿಕೊಂಡ ಸಮಯದಲಿ 4.600 ರೂಪಾಯಿಗಳಷ್ಟು ಬ್ಯಾಂಕ್ ನ ಸಾಲವಿತ್ತೆಂದು ಇಂದು ಹೇಳಿದರೆ ನಂಬೋಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎನಿಸುವಷ್ಟು ಅನುಮಾನ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
ಅಂತಹ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕರೆಲ್ಲ ಮರೆಯಾಗಿ, ಪುಸ್ತಕದ ಹಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣ ಸಿಗುವ ಈ ಸಮಯದಲಿ ಅವರೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗಲು ಕಾರಣವಾದದ್ದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣಮಂತ್ರಿ ಕಾಗೇರಿಯ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿ ಓದಿ, ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೀಗೂ ಉಂಟೆ? ಎನುವ ಹಾಗೆ ದಿಗಿಲಾಗುವುದಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತದ ಬಗ್ಗೆ ಅದರ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಧಿಗ್ದ ಕಾಲದಲಿ ಅಂತ ಸಚಿವರ ಮಕ್ಕಳು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನುವುದು ಪ್ರಶಂಸೆ ಪಡುವಂತ ವಿಷಯವೇ. "ಸಾಮಾನ್ಯನಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯನಾಗುವ ಆ ಅನುಭವವೇ ಅಭೂತವಾದುದು"
ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಾದಿಯಲಿ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕನಸು ಕಾಣುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ತಾನೇ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹರಿಕಾರನಾಗಿ, ತನ್ನ ಜೀವನವನೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತ, ಇತರರಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾದಾಗಲೇ ಅಲ್ಲವೇ ' ಬದಲಾವಣೆಗೊಂಡು ಅರ್ಥ,ಮಹತ್ವ ಸಿಗೋದು ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳೇ'.

ಬಯಲಲಿ ಬಯಲಾಗುತ...

2009-10-01T05:22:00.000-07:00

ಬಯಲಲಿ ಬಯಲಾಗುತ...
ನಮ್ಮ ಹಮ್ಮು-ಬಿಮ್ಮುಗಳ ವಸ್ತ್ರ ಕಳಚಿ, ಸರಳತೆಯ,ನಿರಂಹಕಾರದ ಬಟ್ಟೆತೊಟ್ಟು,ಎಲ್ಲರಲ್ಲೋಬ್ಬರಾಗುತ ಬಯಲಲಿ ಬಯಲಾಗುವ ಸವಿಯ ರಸಧಾರೆಯ ಪಡೆಯುವ ನಾವೆಲ್ಲ.....

ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯ
ಮೋಹಕ ಚುಂಬನಕೆ ಬಯಲಾಗುತ
ಧರೆ, ತನ್ನೊಡಲ ಹಸಿವನೊಮ್ಮೆಗೆ
ನೀಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಉಸಿರಾಡುವ ಕಣ ಕಣಕೂ
ತಾಯ ಗರ್ಭವ ಧಾರೆ ಎರೆದು
ಹಸಿ ಹಸಿರ ಚೆಲುವ ರಾಶಿ ನಳ ನಳಿಸೆ
ಬಯಲಾಂತ ಬಯಲ ತುಂಬೆಲ್ಲ
ಹನಿ ಹನಿಯಲು ಅಡಗಿ ಪ್ರೀತಿ
ಚಿಗುರಾಗಿ,ಎಲೆಯಾಗಿ, ಹೂವಾಗಿ ಹಬ್ಬಲು,
ಆ ಜಗದ ಸಿರಿಗೆ ಸೋಲುವ ಪ್ರತಿ ಎದೆಯಲು
ಲವಲೇಶ ಪ್ರೀತಿ ಅಂಕುರಿಸಿ ಬೆಳಗಲೋ!
ಬಯಲು ಅವರೆದೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಬಯಲು.

ತನ್ನ ಒಡಲಲಿ ಕನಸ ಬುತ್ತಿಯ ಹೊತ್ತು
ಬರಡಾದ ಬಯಲಲಿ ಬಿತ್ತು, ಒಲವ
ರಸಧಾರೆಯ ಹರಿಸಿ ಹರಿವ ನದಿಯ
ಉನ್ಮಾದ ಕಲರವ, ಹಳವಳಿಸಿ ನಲಿವ
ಪೈರಿನ ಪಚ್ಹ ಹಸಿರಲಿ ಚಿಮ್ಮುತಿಹ
ಪ್ರೀತಿ, ಕುಡಿಯೊಡೆದು ಅರಳಿ ನಗಲಿ
ನಲಿವು ಬಯಲು ಬಯಲಲಿ
ಎಲ್ಲರೆದೆಯಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ಕನಸು
ಬಯಲು ಬಯಲಲಿ ಬಯಲಾಗಲಿ....
..............ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್

ವೈಟಿಂಗ್...ವೈಟಿಂಗ್...BUT ವೈಟಿಂಗ್...

2009-09-23T09:40:00.000-07:00

ಸ್ನೇಹಿತರೆ ಬದುಕಿನ ಪರ್ಯಟನೆಯಲಿ ಕಾಯುವ ಅನಿವಾರ್ಯ ಸಂಗತಿಯ ಕೆಲ ಸ್ವ ಅನುಭವಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅರಿವನು ನಮಗೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಅರಿವಿನ ಸಂಗತಿಯನು ನಿಮಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ವಿಷದಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ:

ಅದೇಕೋ ಹಾಗೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ: ವಿಶಾಲವಾದ ಬಯಲಲಿ ತಂಗಾಳಿ ಸಾಗಿದ ಹಾಗೇ. ಬಯಲೋ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಯಾವ ಹೂವ ಮೈಸ್ಪರ್ಶವು ಆಗದು ತಂಗಾಳಿಗೆ ಎನುವಂತೆ. ಏನಾದರು ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸಿದರು ಏನ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ತಿಳಿಯದ ಸ್ಥಿತಿ.ಯಾವ ಘನಗೋರ ಕಾರ್ಯವಾಗಲಿ, ಮಹತ್ಸಾಧನೆಯಾಗಲಿ ಆಗದೆ;ಮಟ್ಟಸವಾಗಿ ಹರಿವ ನದಿ ಯಾವ ಪ್ರವಾಹವ ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು? ತನ್ನ ಹರಿವಿನ ಪರಿವೇ ಇರದ ಹಾಗೇ ಅಂತ್ಯದೆಡೆಗೆ ಸಾಗುತಲೇ ಹತ್ತಿರವಾಗುವುದು ತನ್ನ ಕಾಲದ ಅಂಚು.
ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಏನೋ ಬೇಸರ, ಜೀವನದೀ ಯಾವ ಅಂಶವು ಕೈಗೂಡದೆ ವಯೋವೃದ್ದಿಯಾಗುತಿದೆಯಲ್ಲ ಎನುವ ಅಂಶ ಮನಸನು ಕಸಿವಿಸಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ದಿನ ದಿನವೂ ಅದೇ ದಿನಚರಿ, ಬದಲಾವಣೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ? ಮನ್ವಂತರದ ಹಾದಿಯೆಲ್ಲ ಭ್ರಮೆಯೇ? ಯಾವ ಮಹಾಮಾಯೆಯು ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಈ ಏಕತಾನತೆಯನ್ನು ಅಳಿಸಿ ಚೈತ್ರದ ರಸಧಾರೆಯ ಚಿತ್ರ-ವಿಚಿತ್ರ ತಲ್ಲಣಗಳು ಆವರಿಸಿ ನಮ್ಮಲೇನೋ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರವಾಗಿ ಬದುಕೇ ವಿಸ್ಮಯ ಕೂಪವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮಾಯೆ ...?
ಕಟುವಾಸ್ತವ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವುದು. ಕನಸು ಕಾಣುವುದು ನಿದ್ರೆಯಲಿ, ಎಚ್ಚರದಲಲ್ಲ ಎನುವ ಸಾಮನ್ಯ ಅಂಶವು ಮರೆತಂತಾಗಿದೆ. ಆ ಕನಸುಗಳಲಿಯು ಹೊಸದಿಲ್ಲ ಅವೇ ಪೇಲವವಾಗಿಹ ಕನಸುಗಳು. ಕ್ಷಣಕಾಲವೂ ಮನ ಉಲ್ಲಸಿತಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತಹ ರುಚಿಸದ ಸ್ವಪ್ನಗಳು. ಈ ಬದುಕೇ ನಿರರ್ಥಕ ಎನುವಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲಿ ಕೆಲ ದಿನಗಳು ಕಾಲದೂಡುವಂತಾಯಿತು, ನನಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸದ ಆದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ, ಕಾಯುತ ಬದುಕೇ ವ್ಯರ್ಥ ಎನುವಂತಾಯಿತು ನಿಜಕ್ಕೂ.
ಈ ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸದ ಆದೇಶ ಬರುತ್ತದಲ್ಲ ಎಂಬ 'ಗುಮ್ಮನನ್ನು' ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತು ಇಂದಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಕ್ಷಣಗಳೆಲ್ಲ ನಿರಾಧಾರವಾಗಿ ಗತ ಇತಿಹಾಸವಾದವು. "ಎಂಥ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಆವರಿಸಿತು?" ಆ ದಿನಗಳಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಿನದ ಅರ್ಧ ಸಮಯವನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಸವೆಸಬೇಕಾದ ಘಳಿಗೆಯಲಿ ಮನದಲಿ ಪುಟಿದೆದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು. ಉತ್ತರ ಕಾಣದೆ ಸುಮ್ಮನಾದೇನಾದರು ಏನೋ ತಳಮಳ, ಸುಮ್ಮನಿರಲಾರದ ತುಮುಲ.
ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಜಡ್ಡು ಹಿಡಿಸಿ ಸೋಮಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತದೆಯಾ? ಆ ಸಮಯದಲಿ ಹೌದೆನಿಸಿತು ನನಗೆ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ, ಸಂದರ್ಶನದ ಮಹಾಸಮರವನು ಎದುರಿಸಿ, ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಸಂತಸವೆಲ್ಲ ಅಡಗಿ, ವರುಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗಿಯ ಬೇಸರ, ಯಾತನೆ, ಒಂಟಿತನವನು ದೂಡುವಂತಹ ಕೂಪದಲಿ ಕೆಲಕಾಲ ಬಳಲುವಂತೆ ವಿರಮಿಸಲು ಕಾರಣರಾರು? ಸ್ವತಃ ನಾನೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಆಳು ವ್ಯವಸ್ಥ್ತೆಯೇ? ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕೆ ಆದೇಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಈಗೆಲ್ಲ ಆಗುತಿತ್ತ ಎನುಸುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಈ ವಯಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಏಕತಾನತೆಯನು ಅನುಭವಿಸುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಬೇಸರವಾಗುವುದು ಅಷ್ಟೆ ಸ್ಪಷ್ಟ.

'Waiting For Godot' ಎಂಬ ಅಸ್ತಂಗತ ನಾಟಕದಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ತಮಗೆ ಯಾರೆಂಬುದೇ ತಿಳಿಯದ, ಅವರಿಗೆ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲದ Godot ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ದಾರಿಬದಿಯ ಒಣ ಮರದಡಿಯಲಿ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಕೂಡುತ್ತಾರೆ. ಯಾವಗ ಬರುತ್ತಾನೆ Godot? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾಳೆ ಬರುತ್ತಾನೆಯೇ; ನಾಳೆಯೇ ಅದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಹೋಗಲಿ ನಾಳಿದ್ದು, ನಾಳಿದ್ದು ಬಂದರು ಬರಬಹುದು, ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಎಂದಾದರೂ ಬರುತ್ತಾನ ಅದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ ಅವನು ಬರುತ್ತಾನೆಂದು? 'ಅದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ' . ಆದರೂ ನಾವು ಕಾಯಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ತರ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತದೆ ಒಬ್ಬ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಿಂದ. Godot ಎಂತವ, ಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಏನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಏನೊಂದೂ ತಿಳಿಯದು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ, ಆದರೂ ಅವನಿಗಾಗಿ ಕಾಯಲೇ ಬೇಕಾದ ಸಂಧಿಗ್ದತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿರುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕಟು ವಾಸ್ತವವನು ಮೂದಲಿಸುತ ಅದರ ಗಮ್ಯತೆಯನು ಹಿಡಿದಿಡುವ ನಾಟಕಕಾರ SAMUEL BEKKET ನ ಕಲಾವಂತಿಕೆ ಅದ್ಭುತವಾದುದು. ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲಿನ ಮಾನವನ ಅಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಯನು ಯತಾವತ್ತಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುವ ನಾಟಕವದು. ಆ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಎಳೆ ಎಳೆಯನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನಿಸುವಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ ನಾಟಕದ ನಿರೂಪಣೆ. ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಅಣಕವೆಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.
ಜೀವನದಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿಯೋ, ಯಾರಿಗಾಗಿಯೋ, ಏತಕ್ಕೋ, ಉದ್ದೇಶ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೋ, ಕಾರಣಾರ್ಥವೋ, ವಿನಾಕಾರಣವೋ, ಕಾಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಕಾಲ ದೂಡುತಿದ್ದೆವಲ್ಲ. ನೌಕರನೊಬ್ಬ ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾಯುವ ಬಸ್ಸಿರಬಹುದು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ವರುಷ ವರುಷವು ಕಾಯುವ ಫಲಿತಾಂಶವಿರಬಹುದು, ಪ್ರೇಮಿಯೊಬ್ಬ ಇನಿಯಳ ಒಪ್ಪಿಗೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ವಿರಹವಿರಬಹುದು, ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವ ನಾಯಕನಿರಬಹುದು, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ದಿಶೆಯನೆ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆಗಾಗಿ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಸಾಗುವ, ಸರಮಾಲೆಗಳ ನಡುವೆ ನಲುಗಿ-ನಲುಗಿ ಯಾವುದೋ ಸಮಯದಲಿ ಅರಿವಿರದೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವುದೇ "ಜೀವನವ?" ಎಂಬ ಮಾಹನ್ ತಲೆ ಕೊರಕ ಅಂಶ ಕಾಯುವಿಕೆಯ ದಿನಗಳಲಿ ನನ್ನ ಕಾಡಿದಂತು ನನ್ನಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ.
ಎತ್ತಲಿಂದೆತ್ತ ಯೋಚಿಸಿದರು ಈ ಯಾತನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ ಜೀವನವ? ಅಲ್ಲವ? ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಒಂದು ಅಂಶವಂತೂ ಈ ಹಿಂದಿನ ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಅನುಭವದೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸತ್ಯ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ, ಕಾಯದೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲ.. ಬದುಕಿನಲಿ ಕೆಲವು ಸಂಕಿರ್ಣತೆಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇರೆ ಇನ್ನಾವ ರಹದಾರಿಯಾಗಲಿ, ಕಳ್ಳದಾರಿಯಾಗಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ನುಸುಳಿಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋಗಿ ಆ ಯಾತನೆಯಿಂದ ಪರಾದೇ ಎಂದು ಬೀಗಲು. ನಾವೆಲ್ಲ ಅಷ್ಟು ದುರ್ಬಲರು ನಿಜ ಜೀವನದಲಿ...ನಿಜವೇ? ಯೋಚಿಸಿ ಹೇಳಿ..ನೀವುಗಳೇ ಸ್ನೇಹಿತರೆ.

ನದಿಯ ಮೌನವೇ...!!

2009-09-15T19:18:00.000-07:00

ಹರಿವ ನದಿಗೆ ತನ್ನದೇ ದಿಕ್ಕು; ತನ್ನದೇ ದಾರಿ.

ಯಾವ ತತ್ವ-ಚಿಂತನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ನಿಲುಕದು, ನದಿಯ ನಿರಂತರತೆಯ ಚಲನಶೀಲ ಕಾಯಕ ತತ್ವದ ಎದುರು. ಅನುಗಾಲವೂ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ತನ್ನ ಅರಿವಿನ ಕಾಯಕವನು ಮುಗಿಸಿ ಅನಂತತೆಯ, ಅಪಾರತೆಯಲಿ ಲೀನವಾಗುವ ನದಿಯ ಮೌನಯಾನವೇ ಅಭೂತ ವೆನಿಸುವುದು. ತನ್ನ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಚಲನೆಯನೆ ಕಾಯಕವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಮಾರ್ಗವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ ಅನಂತ ನೆಲೆಯನು ಅರಸುತ ಸಾಗುವ ನದಿಯ ಅನವರತ ಸಾಗಾಟದಲಿ ಯಾವ ನವ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಅಡಗಿದೆಯೋ. ಅದರ ಅಖಂಡ ಮೌನವನೊಮ್ಮೆ ಹೊಕ್ಕು ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವಾಸೆ ಮನಕೆ. ಆದರೂ ಆ ಮೌನದಲೇ ಅಡಗಿರುವ ಅಮೂರ್ತ ಪರಿಭಾಷೆಯನು ಅರಿವ ಪ್ರಯತ್ನದಲಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಕವನ 'ಮೌನ ನದಿ' ಅದರ ಮೌನ ಭಾಷೆಯಲಿನ ಅರಿವು ನಮ್ಮದಾಗಲಿ...

ಮೌನ ನದಿ

ನದಿಯ ಮೌನ
ಇರುಳ ನೀರವತೆಗೂ
ಧೃತಿಗೆಡದ ಮೌನ!
ಹೊಳೆವ ಅಪರಿಮಿತ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬಿಂಬಗಳಲಿ
ಮಿರುಗುವ ನದಿಯಲೆಗಳು.
ಬೀಗುವ ಚಂಚಲ ಮೋಡದೊಡಲ
ಕಂಡು ಮೋಹಕ ಮರುಗುವ,
ಚದುರಿ ಉದುರುವ ಹನಿಗೆ
ಮಡಿಲೋಡ್ಡುವ ನದಿ ಮೌನ!

ಹನಿನೀರು ಜಲವಾಗಿ
ನದಿಯಾಗಿ ಹೊರಳಿ,
ಮಿರುಗಿ,ನಲುಗಿ,
ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದೆ ಹರಿವನೆ
ಹರಸುವ ನದಿ ಮೌನ!
ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್

ಆಹಾ! ಎಂಥ ಸಾವಿನ ಪರಿಯೋ...?

2009-09-08T09:40:00.000-07:00

ಕಾಲ ಪ್ರವಾಹದ ನಿರಂತರ ಚಲನೆಯಲಿ
ಹುಟ್ಟು-ಸಾವುಗಳೆಂಬ ಆರಂಭ-ಅಂತ್ಯದಲಿ
ಅರಳುವ ಮುದುಡುವ ಹೂವುಗಳೆಷ್ಟೋ
ಅರಳಿ ಮುದುಡುವ ನಡುವೆ ಜನರ ಮನದ
ಮುಡಿಗೆರುವುದುಕೇವಲ ಕೆಲವಷ್ಟೇ.

ಜಗದ ಸಕ್ರಿಯತೆಯಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದವ, ಎಲ್ಲ ಚಲನ ವಲನಗಳಲ್ಲು ತನ್ನನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣೆದುರೆ ತನಗೂ-ಇಲ್ಲಿಗೂ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಸಂಭಂದವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಂಭಂದ ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ತಿಳಿಯದು.ಜನರ ಮನದಲಿ ಅವರ ಅಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚಿನ ನಾಯಕನಾಗಿ,ಅವರ ಕಷ್ಟ,ನೋವು;ನಲಿವಿನಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದವ ಇದ್ದಕಿದ್ದ ಹಾಗೇ ಕಣ್ಮರೆಯಾದರೆ ಅಂತಹ ನಾಯಕನ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜನರೆಗೆ ಕಂಗಾಲಾಗಬೇಡ.
ಹುಟ್ಟು-ಸಾವು ನಿಗೂಢ, ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿನದು ಸಂತಸದ ಸಂಗತಿ,ಸಾವು ದುಖದ್ದು. ಸಾವಿನ ಭಯ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕಾಡುವುದೇ. ಆದರೂ ಯಾರ ಯಾರ ಸಾವು ಹೇಗೆ,ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅರಿತವರಿಲ್ಲ. ಆಂಧ್ರದ ಸಿಎಂ ರಾಜಶೇಖರರೆಡ್ಡಿ ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಾವಿನ ಕಾರಣ, ಸಾವಿಗೆ ಶರಣಾದ ಜನರ ಸಾವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ಷಣಕಾಲವು ಚಿಂತಿಸಲಾಗದೆ ಇದು ನಿಜ ಸಂಗತಿಯೇ ಎಂದು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಶೋಚನಿಯ ಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದು. ಸಾವು ಯಾರದೇ ಆಗಿರಲಿ ನಮ್ಮ ಮನವನು ಕದಲಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ಸಂಭಂದ ಪಡಲಿ ಪಡದಿರಲಿ ಸಾವಿನ ಸಂಗತಿ ಮಾನವನಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ದೇಹದಲಿ ಜೀವವಿರುವುದಕು, ಇಲ್ಲದಿರುವುದಕು ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ಅಜಗಜಾಂತರ. ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಓಡಾಡುತ, ಮಾತನಾಡುತ, ನಗುತ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತಲು ಕಾಣಸಿಗುವವರ ದೇಹ ಸ್ತಬ್ದವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಿಶ್ಚಲ ಜಡ ವಸ್ತುವಿನಂಥಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನು ಕಂಡರಂತೂ ಎಂಥವರ ಗುಂಡಿಗೆಯಲು ನಡುಕ ಹುಟ್ಟುವುದು.
'ನಮ್ಮ ದೇಹವು ಇಂತಹ ಜಡತೆಯ,ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನೊಮ್ಮೆ ತಲುಪುವುದಲ್ಲವೇ' ಎನ್ನುವ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಮೂರ್ತ ಚಿತ್ರಣ ನಮ್ಮ ಮನದಲಿ, ಕ್ಷಣದಲಿ ಮೂಡಿ ಮರೆಯಾಗದೆ ಇರದು.
"ಸಾವು" ಎಂಬ ಅನಂತ ಸತ್ಯ ಯಾವ ಪರಿಯಲಿ,ವಿಧದಲಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಎರಗುವುದೋ ಎಂಬ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಮರ್ಮಚೇದ ಅಂಶವೊಂದು ಮನದಲಿ ಜಾಗೃತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ ಮಗುವನು ಕಾಡುವ ಗುಮ್ಮನಂತೆ. ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿ ಅಂತವರ ಸಾವು ಆ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯದ ನಡುವೆಲ್ಲೋ, ನಿಗೂಢ, ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೆಶದಲಿತ್ತು ಅಂಥದಾರೆ, ನಮ್ಮ ಸಾವುಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿವೆಯೋ ಅರಿವುದಾಗೋ ಹರಿಯೇ!
ಅವರ ಸಾವು ಹೇಗೆ ಇರಲಿ, YSR ರ ಸಾವನು ಜನ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ದರಿರಲಿಲ್ಲ,ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಎದ್ದು ಬಂದ ಸುಂಟರಗಾಳಿ ಹೊಲದಲಿ ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿದ ಹುಲ್ಲಿನ ರಾಶಿಯನು ಕಣ್ಣೆದುರೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಚೆಲ್ಲ ಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿಸಾಡಿ ಮರೆಯಾದಂತೆ. ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನು ನಾವೇ ನಂಬದಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದರೆ ಇದೆ ಏನೋ? ಸರ್ರನೆ ಬಂದೆರಗಿದ ದುರಂತ ಸುದ್ದಿಗೆ ದಿಗ್ಮುಡರಾಗಿ, ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದೇ ಹುಚ್ಚರಂತೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸಿದ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳ, ಅಭಿಮಾನಿಗಳ, ಕಾರ್ಯ ಕರ್ತರ ವರ್ತನೆಯನು ಕಂಡ ಮೇಲಂತೂ "ಇದು ನಾಯಕನ ಮೇಲಿನ ನಿಜವಾದ ಅಭಿಮಾನವೇ?" ಎಂಬುದನು ಪರಾಮರ್ಶಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮಾನಸಿಕ ಉದ್ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಜನರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂಥ ಅರ್ಥಹೀನ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಜನರ ಹುಚ್ಚುತನದ ಅತಿರೇಖಕೆ ನಿದರ್ಶನವೇ ಸರಿ ಮತ್ತೇನು ಅಲ್ಲ.
ಯಾವುದೇ ನಾಯಕನಿಗೆ ಆ ಮಟ್ಟದ ಜನ ಬೆಂಬಲ ದೊರೆಯುವುದು ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಜನಮಾನಸದಲಿ YSR 'ಮಹಾಮಹಿಮನಂತೆ'ಇದ್ದರೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಅವರ ಅಕಾಲ ಸಾವಿನ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಆಂಧ್ರದ ಪ್ರಜೆಗಳ ರೋದನವೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಹಿಂದೇ ಅಲೆಯುವ ಮಾಮೂಲು ಜನರ ಹಾವಳಿಯ ಈ ಕಾಲದಲಿ ಒಬ್ಬ ಜನ ನಾಯಕ ಆ ಮಟ್ಟದಲಿ ಜನರ ಮನವನು ಗೆದ್ದಿದ್ದನೆಂದರೆ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಅವರ ಜನಹಿತ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮನ್ನಣೆಯೇ ಅದು. ಸಿನೆಮಾ ನಾಯಕರು, ಅವರ ಸಿನೆಮಾ ಜಗತ್ತಿನ ಭ್ರಮಲೋಕದಲಿ ಬಿದ್ದು ಸಾಯುವ ಆಂಧ್ರದ ಜನರು, ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿಯಂತಹ ರಾಜಕಾರಣಿಗೆ ತೋರಿದ ಆದರ, ಪ್ರೀತಿ ಅಪಾರವೇ. ಆದರೂ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋ ದೂರ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲಿ ಸಾಗಿ ತನ್ನ ಜನರ, ರೈತರ, ಬಡವರ ಕಷ್ಟ,ಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳನು ಅರಿತು ಅವರ ನೋವಿಗೆ ಅಧಿಕಾರದ ಮುಖೇನ ಸ್ಪಂಧಿಸಿ ಮಾನವೀಯ ಅಂತಃಕರಣ ಮೆರೆದ YSR ರವರ ಸಾವಿಗೆ, ಮರುಕ ಪಡುತ ವಿನಾಕಾರಣ ತಮ್ಮ ಜೀವತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ನೂರಾರು ಜನರ ನಿಷ್ಠೆ ಮಾತ್ರ ಎಂತಹುದೋ ನೀವೇ ಅರಿಯಬೇಕು?
ಇಂತಹ ಮಹಾನ್ ಜೀವಿಗಳ ಸಾವು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕಂಗೆಡಿಸುವುದಂತು ಸತ್ಯ. ಡಾ.ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಸಮಯದಲು ನಮ್ಮ ಜನಗಳು ಅನಾಗರಿಕರಂತೆ ಅಶಾಂತಿ ಮೆರೆದರು. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಅಂತವರ ಸಾವು ನಮಗೆ 'ಈ ಬದುಕು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ' ಎಂಬ ತತ್ವ ತಿಳಿಸುವುದು. ಆಗಾಗಿ ಅವರು ಸಾಗಿದ ದಾರಿಯಲಿ ನಾವುಗಳು ಒಂದೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರಷ್ಟೇ ಸಾಕು, ಅದೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯವು..ಎಂದು ಅರಿತು ಮುಂದೆ ಸಾಗೋಣ ಬನ್ನಿ.

ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಒಂಟಿ ಹಕ್ಕಿ....

2009-08-31T10:07:00.000-07:00

ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳೇ 'ಕವಿತಾ ಗುಚ್ಛದ' ಕವನಗಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಕವಿತೆಯನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕವನ ಬರೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ,ವಿಶ್ವಾಸದ ನುಡಿಗಳು ನೀಡುವ ಸಂತಸ ಅಪಾರ. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನನ್ನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಅಧಿಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಮತ್ತೊಂದು ಕವನವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಓದಿಗೆ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ, ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರೀತಿಯ ನಲುಮೆಯ ಭಾವದಲಿ ಮಿಂದು ತನ್ನ ಮನದನ್ನೆಯಿಂದ ದೂರಾದ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಕಾಡುವ ನೆನಪುಗಳು. ಆ ನೆನಪಿನಲೇ ಕಾಲದೂಡುತ 'ಪರ್ಯಟನೆಯ ಬದುಕ' ಅರಸುವ ಒಂಟಿಹಕ್ಕಿಯ ಮನದ ತುಮುಲ,ತಳಮಳಗಳು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಮ್ಮದಾಗುವಂತೆ ಮಗ್ನರಾಗಿ....

ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಒಂಟಿ ಹಕ್ಕಿ....

ಎಲ್ಲೋ ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿಂದ ನುಸುಳಿಬಂದ

ತಿಳಿಗಾಳಿ ಸುಯ್ಯೆಂದು ಮರೆತ ಮಧುರತೆಯ
ಮನದಲಿ ತುಳುಕಿಸಲು ಬೆಟ್ಟದ
ತುದಿಯಲಿ ಒಂಟಿಹಕ್ಕಿಗೆ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ
ಮಬ್ಬಿನಲಿ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯ
ಬಿಸಿಯುಸಿರಿನ ಉನ್ಮಾದದ ನೆನಪು ಕಾಡಲು
ತಂಗಾಳಿಯ ತಂಪಲು ಹಕ್ಕಿಗೆ ಕಣ್ಣಿರ ಒರತೆ.

ಬೆಚ್ಚನೆ ಭಾವದ ಮೋಹದ ಕಿಚ್ಚಲಿ
ಒಂದೇ ಗೂಡಿನ ನಂಟಿನರಮನೆಯಲಿ
ಜಗದ ಆಗು-ಹೋಗುಗಳಿಗೆ ಕದವ ಮುಚ್ಚಿ
ಉಸಿರು-ಉಸಿರಲೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಂಡು
ಕಾಲವ ಮರೆತ ಹಕ್ಕಿಗಳ ನಡುವಿಂದು
"ವಿಷಾದ"
ಬರಡು ಬರಡಾದ ಎದೆಯ ಹಂದರದ
ತುಂಬೆಲ್ಲ ವಿಷಾದದಲೆಗಳು
ಸುಳಿದಾಡುತಿರಲು ಒಂಟಿಹಕ್ಕಿಗೆ
ಹಸಿರೆಲೆಗಳ ಬನವೇ ಬೆಂಗಾಡು.

ಹಲವು ಆರಂಭ-ಅಂತ್ಯಗಳ
ತೊರೆಗಳೋಳಗೊಂಡ ಅನಂತತೆಯ
ನದಿಯೊಡಲು 'ಜೀವನ'.
ಹಕ್ಕಿಗದೋ ಭಾವ-ಭಾವಗಳು ಮಿಂದು
ಜೀವಮಿಡಿದ ಸಾಂಗತ್ಯದ ಅಂತ್ಯವು.

ಮನದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದ ಹುಚ್ಚು ಹೊಳೆಯ
ನವೋನ್ವೇಷಣೆಯ ಹಾದಿಯಲಿ ಪೇರಿಸಿಕೊಂಡ
ಸವಿನೆನಪುಗಳ ಸರಮಾಲೆ ಸಾಲದೇನು?
ಕಾಲನ ಜೋಳಿಗೆಯಲಿ ಅಳಿದುಳಿದ
ಜೀವಮಾನವ ಸವೆಸಲು ಹಕ್ಕಿಗೆ;
ಹೊರಡಲು ಪರ್ಯಟನೆಯ ಬದುಕ ದಾರಿಯಲಿ.....?
ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್

ಕವಿತಾ ಗುಚ್ಛ...

2009-08-24T23:46:00.000-07:00

ಕವಿತೆಗಳ ಓದಲು ನನಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಬಯಕೆ ,ಅದರ ನವಿರುತನ, ಲಾಲಿತ್ಯ ನನ್ನನ್ನೇ ಮರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.ಕವಿತೆಯ ಕೆಲವೇ ಪದಗಳು, ಸಾಲುಗಳು ಹಿಡಿದಿಡುವ ಭಾವನೆಗಳು ಅಪಾರ.ಎರಡೇ ಸಾಲಿನ ಕವನ ಜೀವನದ ಶ್ರೇಷ್ಟತೆಯನ್ನೋ, ನಶ್ವರತೆಯನ್ನೋ, ಪ್ರೀತಿಯ ಆಗಧಾತೆಯನ್ನೋ, ಮೋಹಕವನ್ನೋ, ವಿರಹದ ಬೇಗೆಯನ್ನೂ, ಏಕಾಂಗಿಯ ಬೇಸರವನ್ನೂ, ಇನ್ನಾವುದೋ ಸಂಸಾರದ ಸಾರವನ್ನೋ ಮನವನು ತಟ್ಟುವಂತೆ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಯಾವುದೇ ಕವಿಯ ಸೃಜನತೆಯ ಬಗೆಗೆ ನನಗಿನ್ನೂ ಕೌತುಕತೆ ಇದೆ.ಇಂದಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಹಿರಿಯ-ಕಿರಿಯ ಕವಿಯ ಅಚ್ಚರಿಯ ಕವನದ ಸಾಲುಗಳನು ಓದಿದಾಗಲೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದರೆ 'ಅಬ್ಬಾ!ಈ ಸಾಲುಗಳು ಆ ಕವಿಮನಸಿಗೆ ಹೇಗೆ ಒಲಿದವು ಎಂದು'.ಕವಿಯ ತಪಕ್ಕೆ ಒಲಿವ ವರದಾನ ಕವನ, ಮಗ್ನತೆ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಭಾವದಲೆಗಳು ಸೊಗಸಾಗಿ ಮೂಡುವವು.ಸುಮ್ಮ ಸುಮ್ಮನೆ ಜಾಳು ಜಾಳಗಿ ಬರೆದರೆ ಕವನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. "ಕಪ್ಪೆ ಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಅವಿತು ಮುತ್ತಾಗುವ ಹಾಗೇ ಸ್ವಾತಿಯ ಮಳೆ ಹನಿ...ಬಳ್ಳಿಯಲಿ ಮೊಗ್ಗಾಗಿ ತಾನಾಗಿ ಅರಳುವ ಹೂವಿನಂತೆ, ಸುಂದರವಾದ ಮನದ ಪದ ಗುಚ್ಛವು ಕವಿತೆಯು".
ನನ್ನ ಕೆಲವು ಕವಿತಾ ಗುಚ್ಛಗಳನು ನಿಮ್ಮ ಓದಿಗೆ,ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ, ಓದಿ ಆನಂದಿಸಿ ಹಾಗೇ ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಸಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರೆ..ಓದಲು ಅಣಿಯಾಗಿ..

ಕವಿತಾ ಗುಚ್ಛ.

ಅರಿಯದೆ ಆದ ಪ್ರಮಾದಕೆ ಮನ
ಬಿರಿಯುವ ಮೌನವೇಕೆ?ತೊರೆದು ಹೋಗಿಬಿಡು
ಅಳಿಸಿಹಾಕಿ ಮನದ ಹೂ ಹಾಸಿನ ಮೇಲಿನ
ನೆನಪಿನ ಮಧುವ,ಇಲ್ಲವೇ ಒಮ್ಮೆ ಮರೆತುಬಿಡು
ಆದ ಪ್ರಮಾದವ ಉಳಿಸಿಬಿಡುವೆ ಜೀವಮಾನ
ನಿನ್ನ ಹಸಿ ಹಸಿ ಆರದ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ....ಗೆಳತಿ.

ಮಳೆಯಲಿ ನೆನೆವ ಆ ರೋಮಾಂಚನದಲಿ
ಸಿಂಗಾರಗೊಂಡು ಮೆದುವಾಗಲು ಇಳೆ
ನಿನ್ನ ಕಾಲ ಹೂ ಸ್ಪರ್ಶಕೆ ಗಡಿಬಿಡಿಯ
ಚಿತ್ತಾರ ಮೂಡಲು ನನ್ನ ಮನದಲಿ
ಹುಚ್ಚೆದ್ದ ನವಿಲ ವಯ್ಯಾರವು.

ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆವ ಈ ಹುಚ್ಚು ಮೋಹವನು
ಮನದಲೆ ತಣಿಸಲೇ ಸೋತು, ಹರಿಯಲು
ಬಿಟ್ಟ ಹುಚ್ಚು ಹೊಳೆಯಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋದವಲ್ಲೇ
ನನ್ನ ಹರೆಯದ ದಿನಗಳು. ಈಗಲೂ ಆ ಕೆಟ್ಟ
ನೆನಪಲೆ ನನ್ನ ಜೀವ ಜೀಕಾಟ...ಒಲವು
ಸುಂಕ ಕಟ್ಟೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ಅವನ ಕೈಸೆರೆಯಲಿ ಬೆಚ್ಚನೆ
ಪ್ರೀತಿಯ ಹವಣಿಸುತ ಬಂದ
ಪ್ರೇಮ ಪಕ್ಷಿಯ ಮುಕ್ತವಾಗಿಸುವ
ಹುಂಬ ತವಕದಲಿ ಹಾರಿಬಿಟ್ಟ
ಹಕ್ಕಿಯ ಸ್ವಚ್ಚಂದ ಹಾರಾಟವನು
ಆನಂದಿಸಲಾಗದೆ ವಿರಹದ ಬೇಗೆಯಲಿ
ಬಳಲಿದನಂತೆ ಅಮರ ಪ್ರೇಮ ತ್ಯಾಗಿ.

ಆ ಕಂಗಳಲಿ ನೀ ಸುರಿವ ಸುಧೆಯ
ಹರಸುತ ಎಷ್ಟು ವರುಷಗಳು ಸರಿದರು ಸರಿಯೇ
ಸರಿದು ಹೋಗಲಿ ಜೀವಮಾನವು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲಿ
ಗೆಳತಿ! ಸುಧೆಯ ಆ ಅಮಲಿನಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿಬಿಡು
ನನ್ನ ಬೇಡುವೆನು, ದಯಪಾಲಿಸು
ನಿನ್ನ ಅಮಲಿನಲಿ ನನ್ನ ಸಾವನ್ನ!

ಇಟ್ ಯಾಪೆನ್ಸ್ ಓನ್ಲಿ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ...

2009-08-19T04:47:00.000-07:00

"ಯಾರು ಹೆದರೋದು ಬೇಡ,ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಸೋಂಕು ಜಾಸ್ತಿ ಹರಡಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ,ನಾನು ಬಳ್ಳಾರಿಯಿಂದಲೇ ದಿನವೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಆಗೋಲ್ಲ, ಸರ್ಕಾರ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ನೆರವು ನೀಡುತ್ತದೆ" ಹೀಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಆರೋಗ್ಯ ಮಂತ್ರಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತ,H1N1 ತಡೆಗೆ ತಾನು ಕೈಗೊಂಡ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸರಿಯಾದ ವಿವರಣೆ ನೀಡದೆ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಹೇಳುವ ಮಾಮೂಲು ಶೈಲಿಯಲ್ಲೇ,ಮಾತನಾಡುತ ಉದಾಸೀನತೆಯ ಪರಾಕಾಷ್ಟೆ ಮೆರೆಯುವ ಇಂತವರನ್ನ ನೋಡಿದರೆ ಇವೆಲ್ಲ ನಡೆಯೋದು ಭಾರತದಲಿ ಮಾತ್ರವೇನೋ ಅನಿಸುತ್ತದೆ ನನಗೆ.ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮದು ಪ್ರಪಂಚದ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆದರೇ ಅದರ ಒಳಗಿರುವುದೆಲ್ಲ ಟೊಳ್ಳು ಭರವಸೆಗಳ ಜಾಡು.ಕೆಟ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಆಯಾಮಗಳನು ತನ್ನ ಭದ್ರಬಾಹುವಿನೊಂದಿಗೆ ಹಾಳುಗೆಡುವುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ.ಜನ ನಾವುಗಳು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡುತ ಎಚ್ಚರದಲ್ಲೂ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನರಂತೆ ಇದಾವುದು ನಮಗೆ ಸಂಭಂದಿಸಿದ ವಿಷಯವಲ್ಲ ಎಂದು ಜಾಣಕುರುಡುತನ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ, ಸ್ವಕಾರ್ಯದಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಜನಗಳಿಂದ ಚುನಾಯಿತವಾದ ಸರ್ಕಾರ ಅರ್ಥಾತ್ ಈ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ,ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಬ್ದಾರಿ ಎಂಬುದು ಏನು? ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿ ಎಂದರೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ ನಿಮಗೆ ಮಹಾನುಭಾವರೇ? ಎಂದು ಮೊದಲು ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತವೆ,ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬರವೇ? ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬಸ್ವಭಾವದ,ದಪ್ಪ ಚರ್ಮದ ರಾಜಕಾರಣಿ,ಮಂತ್ರಿ ಮಹೋದಯರಿಗೆಂದು ತಿಳಿಯದು ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯನ ಕಷ್ಟ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳು.ರಾಜ್ಯದ ಒಬ್ಬ ಆರೋಗ್ಯ ಮಂತ್ರಿ "ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಸತ್ತಿಲ್ಲ,ಪಕ್ಕದ ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿರೋವಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ರೋಗ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರಡಿಲ್ಲ"ಅಂದರೆ ಜನರೆಲ್ಲ ರೋಗದಿಂದ ನರಳಿ ಸಾಯಬೇಕು,ಇವರು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅನ್ನೋದು ಇವರ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವೇನೋ,ಸುಮ್ಮ ಸುಮ್ಮನೆ ಮುಂಜಾಗ್ರತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡು ರೋಗ ಹರಡದಿದ್ದರೆ ಅವರ ಶ್ರಮವೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತೆ,ಅನ್ನೋದು ಮಂತ್ರಿಗಳ ಯೋಚನೆ ಇರಬೇಕು.ಅವರ ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆಯನ್ನ ಮೆಚ್ಚಲೇ ಬೇಕು ಬಿಡಿ.

ನಾವು ರೋಗ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಎಷ್ಟು ಸಾದ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಮುಂಜಾಗ್ರತ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು H1N1 ರೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಭಾಷಣ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಲೇ 'ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಿಬ್ಬಂಧಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಲಾಗುವುದು, ಕೇಂದ್ರದಿಂದಲೂ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಔಷಧ ಸವಲತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುವುದು'.ಎಂಬ ಆರಿಕೆಯ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಲೇ ಸಾಗುವವನು ನಮ್ಮ ಘನ ಸರ್ಕಾರದ ಆರೋಗ್ಯ ಮಂತ್ರಿಯೂ,ಅವನ ಕಾರ್ಯ ವೈಕರಿಯೂ ಅದ್ಭುತವಾದುದ್ದೆ ಅಲ್ಲವೇ.

ನೂರಾರು ಸಾಮನ್ಯ ಜನರು H1N1 ರೋಗದಿಂದ ಸತ್ತರೆ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ತಡೆಯುವ ಗಂಭೀರ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸೋದು, ಒಬ್ಬ ಸತ್ತರೆ ಪಾಪ!ಅದು ಸಾವಲ್ಲ.ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಖ್ಯೆಯು ಅಲ್ಲ.ಲಕ್ಷ,ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ ವೋಟ್ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ರೀತಿ ಸಾವು ಸಹ ಸಂಖ್ಯಾ ಬಲವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಗುವುದು,ರೋಗ ಯಾಗೆ ತೀವ್ರ ತರವಾಗಿ ಸಾಮನ್ಯ ಜನರ ಜೀವವನ್ನು ಬಲಿತೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎಂದು.ಇಲ್ಲವಾದರೇ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲ ಮಾಮೂಲು ಘಟನೆ.ಸಾಮನ್ಯನೊಬ್ಬನ 'ನೋವು''ಸಾವು' ಅದರ ವೇದನೆ ಎಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.ಅವರೇನು 'ಸಾಮನ್ಯಜೀವೆಗಳೇ' ಅವೆಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗೋಕೆ, ಅಸಮಾನ್ಯರು ಅವರು "ರಾಜ್ಯದ ಮಂತ್ರಿಗಳು"ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲ, ಪ್ರಜೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರೇಕೆ ಹೀಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಅವರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ನಮ್ಮದೇ ತಪ್ಪು,ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ,ರಾಜ್ಯದ ಆರೋಗ್ಯ ಮಂತ್ರಿಗಳನು ದೂಷಿಸುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ ಅಲ್ಲವೇ? ಸಾಮಾನ್ಯರು ನಾವುಗಳು ನಮ್ಮ ಇತಿ-ಮಿತಿಗಳನು ಅರಿತು ಮಾತನಾಡುವುದ ಕಲಿಯಬೇಕು ಮೊದಲು.

ಬಾಬ ಆಮ್ಟೆಯಂಥ ಮಹಾನ್ ಜೀವಿಗಳು ಬೀದಿಯಲಿ ಬಿದ್ದು ನರಳಾಡುತ್ತಿದ್ದ 'ಕುಷ್ಟ ರೋಗಿಯ'ವೇದನೆಯನ್ನು ಕಂಡು,ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಜೀವಮಾನವಿಡಿ ಕುಷ್ಟರೋಗಿಗಳ 'ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ' ದುಡಿದು,ಪರರ ಸೇವೆಯೇ ದೇವರ ಕಾರ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಬದುಕಿ ಸಾವಿರಾರು ನಿರ್ದಯಿ,ನಿರ್ಗತಿಕರಿಗೆ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಬದುಕ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿ,"ಆನಂದವನ"ಎಂಬ ಸ್ವಯಂ ಸೇವಾ ಶಿಬಿರವನು ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳಸಿ,ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ವಿಕಲಚೇತನರೆಲ್ಲ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿ ಬದುಕುವಂತೆ,ಸಾವಿರಾರು ಅನಾಥರಿಗೆ ಪೋಷಕರಾಗಿ ಅವರ ಬಾಳನು ಹಸನಾಗಿಸಿ,ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ತನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದವರ ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂಧಿಸಿದ ಜೀವಾತ್ಮರಿದ್ದ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ 'ಆರೋಗ್ಯ ಮಂತ್ರಿ' ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಇಂದಿನ ವಾಸ್ತವದ ವಿಪರ್ಯಾಸವಷ್ಟೆ.

ಅವರುತಾನೇ ಏನ ಮಾಡಿಯಾರು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ,ಅದು ಅಲ್ಲದೆ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಯ ಅವರ ವ್ಯವಹಾರವ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯನ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯರೇ ನೀವುಗಳೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು,ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಿ ಅನ್ನೋದು ನಾನೊಬ್ಬ ಭವ್ಯ ಭಾರತದ ಮತದಾರನಾಗಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ವಿಜ್ಞಾಪನೆ.

ತೀರವು ನಾ...

2009-08-14T08:19:00.000-07:00

ತೀರವು ನಾ...

ನದಿಯೊಡಲ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ
ನಿನ್ನ ಅಂತರಾಳವು
ನಿಗೂಡ ಒಡಲಿಂದ
ಚಿಮ್ಮಿ ಬರುವ
ಒಲವಿನ ಅಲೆಯ
ಜೀವಸ್ಪರ್ಷದಲಿ
ರೋಮಾಂಚನವಾಗುತಿಹ
ತೀರವು ನಾ.....

ಅಪರಿಮಿತ
ಅಲೆಗಳ ಬಡಿತದಲಿ
ನದಿಯೊಡಲ
ತುಮುಲವರಿವ ತವಕದಲಿ
ಮೂಡಿದ ಅವಿನಾಭಾವ
ಸಂಭಂದದಲಿ
ಪುಳಕಿತವಾಗುತಿಹ
ತೀರವು ನಾ....

ನನಗೇಕೆ ಹೀಗನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನೇ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಡು ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೇ ಉತ್ತರ ಸಿಗದೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ,ಜಿಗ್ಜ್ಞಾಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಆಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ . ಅದೇನೋ ತಿಳಿಯದು ನನಗಂತು ಪ್ರೇಮ, ಪ್ರೀತಿ, ವಿರಹ,ಏಕಾಂಗಿತನದ ತೀವ್ರ ತರವಾದ ಯಾವ ಅನುಭವ ಇಲ್ಲದೇ ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯ ವಿಹಂಗಮ ಲೋಕದಲಿ ಹಕ್ಕಿಯ ಸ್ವಚಂದತೆಯಲಿ ಮೂಡಿಬರುವ ಪದಲಾಲಿತ್ಯದಲಿ ಇಂತಹ ಕವನಗಳ ಬರೆದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.ಯಾವಾಗಲೋ ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೇ ಬರೆದ, ಪ್ರೇಮ ಕವನದಂತಿರುವ ಈ ಪುಟ್ಟ ಕವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು, ಹಾಗೇ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಲು,ಕಲ್ಪನೆಯಲಿ ಅವಳ ಮನದಲಿನ ಭಾವಗಳ,ವಿಕ್ಷಿಪ್ತತೆಗಳ ತಾಕಲಾಟಗಳನು ನದಿಯ ಅಂತರಾಳದ ತಳಮಳಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿ ಒಂದು ರೂಪಕವಾಗಿ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನವನು ಕವನದಲಿ ಏಕೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದೇ ಎಂದು ನಾನೇ ಮತ್ತೆ ಮರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗದಾಯಿತು.ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಮಾ ರೂಪಕಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಿರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಲ್ಲವೇ, ಆಗಾಗ್ಗಿ ಕವನವ ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನ ಬರೆಯಿರಿ,ನನ್ನ ನಿಮ್ಮ ಮನದ ತಾಕಲಾಟಗಳನು ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಸಪಾಟಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ಪರಾಮರ್ಶಿಸೋಣ ಸ್ನೇಹಿತರೆ.

ಸತ್ಯ ಮಾರಾಟಕ್ಕಿದೆ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಿ..

2009-08-09T02:44:00.000-07:00

ನಿನ್ನ ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ದಾಂಪತ್ಯದ ಸಖಿಗೀತವನು ಅನ್ಯೋನ್ಯವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದಾಗಿನಿಂದ ಹಾಡುತಲಿದ್ದರು, ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಪರಪುರುಷನ ಸಾಂಗತ್ಯದ ಸುಖವನು ನೀನು ಬಯಸಿಲ್ಲವೇ? ಅಯ್ಯೋ! ಶಿವನೆ ಇವನಿಗೆನಾಯಿತು ಎಂದು ಗಾಬರಿಯಾಗಬೇಡಿ,ಎದುರಿಗೆ ಕೂತವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದವನಿಗೆ ಎದ್ದು ಒದೆಯಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ.ದಂಗುಬಡಿದಂತಾಗಿ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಮೌನಕೆ ಶರಣಾದಳು. ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಈಡಾಗಿರುವ ಸ್ಟಾರ್ ವಾಹಿನಿಯು 'ಸಚ್ ಕಾ ಸಾಮ್ನ' ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲಿ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಪರಿ ಇದು.

ಇಂತಹ ವಿಭಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನು ರೂಪಿಸುತ ಆಧುನಿಕತೆಯ ಅರ್ಥಹೀನ ನಾವಿನ್ಯತೆಯನು ಮೆರೆಯುವ ಅಮೇರಿಕಾದ ಒಂದು ರಿಯಾಲಿಟಿ ಷೋನ ಹಿಂದಿ ಅವತರಣಿಕೆಯೇ 'ಸಚ್ ಕಾ ಸಾಮ್ನ'.ಸತ್ಯವೇ ಜೀವನ ದರ್ಶನ ಎಂದ ಭಾರತೀಯರ ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂದು 'ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ'.ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸತ್ಯವನು ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿ ಹಣ ಮಾಡುವ ಸಾವಕಾಶ ನಮ್ಮನ್ನರಸಿ ಬಂದಿದೆ. ನಮ್ಮಯ ಸತ್ಯ ಪರತೆಯು ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲಿ ಬಿಕರಿಗಿರುವ ವಸ್ತುವಾಗಿರುವುದು, ವಿಪರ್ಯಾಸವೋ? ವಿಚಿತ್ರವೋ? ಸಂತಸದ ಸಂಗತಿಯೋ ನನಗಂತು ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ.

ಮಾನವನ ಭಾಷ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ನಿಲುಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಸೋಜಿಗವೆನಿಸುವುದು.ಇಂದಿನ ಪರಮ ಪಾಪಿಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮುಕ್ತ ಮನಸಿನ ಸಾಧುವು ಸಹ ತನ್ನ ತೀರ ಖಾಸಗಿ ಎನಿಸುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಷಯಗಳನು ಜಗಕೆ ತಿಲಿಸಲಿಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನಯ ಒಂದಾದರೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೂರವಿರಿಸುತ್ತಾನೆ.ಮಾತಿನ ಚತುರತೆಯಲ್ಲೇ ಆ ದ್ವಂದ್ವತೆಯ ಸಂಕಿರ್ಣತೆಯನ್ನು ಜೀವನವಿಡಿ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಚತುರನಿಗಿಂದು ಸತ್ಯವನು ಹೇಳುವುದೇ ಒಂದು ಸಾವಲು.

ಅರೇ ಸತ್ಯವನು ಹೇಳೋದು ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟವೇ,ಎಂತಹ ಹೀನಾಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದೆವು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಮರುಕ ಹುಟ್ಟುವ ಸಂಧಿಗ್ಧತೆಯಲಿದ್ದೇವೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ. ತನ್ನ ಮನದ ಉಗ್ರಾಣದಲಿ ಅವಿತಿರುವ ಕಳ್ಳಸತ್ಯವನು ಸಾರ್ವಜನಿಕಗೊಳಿಸಲು ಇಂದು ಎದೆಯಲಿ ಕಲ್ಲಿನಂತ ಗುಂಡಿಗೆಯೇ ಇರಬೇಕು.ಪ್ರತಿ ಸತ್ಯಕು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲಿ ಮೌಲ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ,ಸತ್ಯ, ವಸ್ತುನಿಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು,ಜಗಕಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲಿ ಅಳವಡಿಸಿರುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕೆ.ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸತ್ಯ ಸುಳ್ಳುಗಳ ಪಾರಮರ್ಶೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಾತ್ಮ,ದೇವರುಗಳ ಮೆಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ನಿಮಗೆ ಅಳವಡಿಸಿದ ತಂತ್ರತೆ ಮೇಲಿದೆ. ಯಂತ್ರ ಅನುಮೊದಿಸಿದರಷ್ಟೇ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಸತ್ಯವಾಗುವುದು, ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯವು ಸುಳ್ಳೇ. ಹಣ ಬೇಕಾದರೆ ಯಂತ್ರ ಸರಿ ಎನುವ ಸತ್ಯ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕಾರಣ ಇದು;

"ಸತ್ಯ ಮೇವ ಜಯತೆಯ ಕಾಲವಲ್ಲ,
ಸತ್ಯ ಮಾರುವ ಜನತೆಯ ಕಾಲ".

ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ,ಸತ್ಯವನಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ .......ನಗು ಬಂದರೆ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡಿ.

ನನ್ನ-ನಿನ್ನ ನಡುವಿನ(ಅರ್ಧ)ಸತ್ಯ

ದಿಟ್ಟಿಸುವ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿನ ಸೂಜಿಮನೆಯ

ಹರಿತಕೆ ಮನದಲೇನೋ ದಡಗುಡಿಸಿ

ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣರೆಪ್ಪೆಗೆ ಅರಿವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯ

ಮೊನಚು ಮರೆಮಾಚಿಸಲೊಮ್ಮೆ

ಸುತ್ತಲಿನ 'ಬೆಳಕ'

ಒಳಗಿನ ಅಳುಕು, ಕಣ್ಣ ಭಾಷೆಯಲು

ಹರಿಯದಿರಲಿ ರೆಪ್ಪೆಯ ಎಲ್ಲೇ ಮೀರಿ

ಎಂಬ ಮತಿಯ ಲೆಕ್ಕಚಾರವನು

ಗುಣಿಸುವಲಿ ಸೋತು ಕಂಗಳಲಿ

ಹೊಮ್ಮುವ ತೆರೆ
'ಅರ್ಧಸತ್ಯ'.

ಇದು ರಾಮ,ಕೃಷ್ಣರ ಧರ್ಮ ಸೆರೆಯಲ್ಲ

ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಸತ್ಯ ಪರಿಪಾಲನ ಪ್ರಜ್ಞಾವಿಧಿಯಲ್ಲ

ಗಾಂಧೀ,ಪರಮಹಂಸರ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆಯ

ಪರಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಸತ್ಯವೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿ

ಎಂದ ಪುಣ್ಯಕೋಟಿಯ ನೀವೆದನೆಯಲ್ಲ,

ಇದು ನನ್ನ-ನಿನ್ನ, ಆತ್ಮ-ಪರಮಾತ್ಮನ ನಡುವಿನ

ಬಿಂದುವಿನಂತರ

"ಸತ್ಯವೇ".
ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್.

ಹೀಗೊಂದು ಹನಿಗವನ

2009-08-05T22:54:00.000-07:00

ಕೆಲದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲಿ

ನಡೆದ ಒಂದುಚಿಕ್ಕ ಮತ್ತು ಮನಸಿಗೆ ಯಾಕೋ ಮಾಮೂಲಿ ಎನಿಸದ,ನಮ್ಮ ಬುದ್ದಿಮತೆ ಗ್ರಹಿಸುವ ನಡೆಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ ನನಗೆ ಇಂತಹ ವಿಡಂಬನೆಯ ಕವನದ ಸಾಲುಗಳು ಮೂಡಿದವೆನ್ನಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕವನದ ವಿಷಯ ಅಭೂತವದುದು ಎಂದು ತಿಳಿಸುವುದು ನನ್ನ ಮಾತಿನ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಸರ್ವೇ ಸಾಮನ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಜರುಗುವ ಸಂಗತಿ ಅಂದು,'ನನಗೆ ವಿಚಿತ್ರ 'ಎನಿಸುವ ಹಾಗೆ ಆ ಕ್ಷಣಕೆ ಜರುಗಿತು ಅಷ್ಟೆ.

ನಾಸ್ತಿಕತೆ ಮನದಲಿ ಅಂಕುರವಾಗಿ ದಶಕಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದರೂ,ನಮ್ಮ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳ ಭಾವವೋ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನಿಮಿತ್ತ ಸಾಗಿ ಬಂದ ಪರಂಪರತೆಯ ವಿಧಾನವೋ, ನಮ್ಮಸುತ್ತಲಿನ ಅದರಲೂ ಪೂಜೆ,ದೇವರು,ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ವಿಚಾರಗಳು ಒಂದು ನಮೂನೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಮನದ ಒಪ್ಪಿತ ಮುದ್ರೆಯಾದುದರಿಂದಲೋ ಈ ಹನಿಗವನ ಮೂಡಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.

ಅಲೌಕಿಕತೆಯ ಭಕ್ತಿ-ಭಾವದ ವ್ಯಕ್ತತೆ ಹೀಗೆ ಆಗಬೇಕ? ಆಗಬಾರದ? ಅಥವಾ ಸರಿ ಯಾವುದು,ತಪ್ಪಾವುದು ಎಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಧೋರಣೆಯು ನನ್ನದಲ್ಲ.

ಮನದಲಿನ ಭಕಿಭಾವವೇ ಮುಖ್ಯವಾದರು ಆ ವ್ಯಕ್ತತೆಯಲಿ ನಾ ಕಂಡ ನವ್ಯತೆ ಈ ಹನಿಗವನದಲ್ಲಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.ಕವನ ಓದಿದ ನಂತರ ಏನೇ ಅನಿಸಿದರೂ ಮುನಿಸು, ಮುಜುಗರವನು ಪಕ್ಕಕಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನ ಬರೆಯಿರಿ ಸ್ನೇಹಿತರೆ..

ಮಾಡ್ರನ್ ಭಕ್ತೆ

ತೆಳ್ಳಗೆ ಬಳುಕುತಿರುವ ದೇಹ
ಚರ್ಮ ಕಂಟಿರುವ ಟೈಟ್ ಜೀನ್ಸು
ಬಿಗಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಬ್ರಾಂಡೆಡ್
ಟಾಪ್ ನ ಹುಡುಗಿ
ತನ್ನ ಬಾಯ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ನ
ಸೊಂಟವನುಬಳಸಿ
ಬಿಗಿದಿಡಿದು,

ಸರ್ರನೆ ನುಗ್ಗುವ ಬೈಕಿನ
ಓಟಕೆ ಅವಳ ನೀಳಕೇಶ
ಗಾಳಿಯಲಿ ತೂರಾಡಲು
ಕಪ್ಪು ಕೂಲಿಂಗ್ ಗ್ಲಾಸ್
ಒಳಗಿನ ಅವಳ ಮಾದಕ
ಕಣ್ಣುಗಳು ದಾರಿ ಬದಿಯ

ದೇವರ ಗುಡಿಯ ಕಂಡೊಡನೆ

ಮನ ಶ್ರದ್ದ ಭಕ್ತಿಯಲೇ
ನಮಿಸಿತು.

ಗಾಡಿ ಬುಲಾರಹೀ ಹೇ..ಸೀಟಿ ಬಜಾರಹೀ ಹೇ..

2009-07-31T21:15:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ರೈಲುಗಾಡಿಗಳಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಬೇಸರ, ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರ ವಿಭಿನ್ನ ಅನುಭವಗಳೆಡೆಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಬುರುಕುತನ ನನ್ನಲಿನ್ನು ಏಕೋ ಹಾಗೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲದಿಂದಲೂ ಬಂದು ಬಂದು ಎಲ್ಲೆಂದರೆಲ್ಲಿ ಬರಿ ಮನುಷ್ಯರೇ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿರುವ ಮುಂಬೈ ನಗರಕೆ ನನ್ನ ಭೇಟಿಯೇ ಒಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕ.

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿದಲೇ ಅದೊಂದು ನಗರದ ಬಗ್ಗೆ ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಭಾರೀ ದಂತಕಥೆಗಳನ್ನ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಹುಡುಗರು ಮುಂಬಯಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಹೋಟೆಲು, ಬಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಕರಿ ಮಾಡಿ ದುಡ್ಡು ದುಡಿದು ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಕ್ಕೆ ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ದಿವಾನರಂತೆ ಓಡಾಡುತಿದ್ದವರ ಬಗ್ಗೆ ಅವ್ವ(ಅಜ್ಜಿ) ಹೇಳುತಿದ್ದುದು 'ಬೊಂಬಾಯಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ದುಡ್ಡ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಬಂದವ್ನೇ ತಗೋ ಅವನಿಗೇನು ದೌಲತ್ತಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ ಇಲ್ಲಿ ಅನ್ನೋರು'.
ಹೀಗೆ ಬಾಂಬೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತರಾವರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಯೆ ಕುತೂಹಲಿಯಾಗಿದ್ದ "ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೈಲಾಸವಾದ ಮುಂಬೈ"ನಗರಿಯನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಅಲೆಮಾರಿಯ ಹಂಬಲ ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಸಾಕಾರವಾಹಿತು.ಹಲವು ವಿಚಿತ್ರ, ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ, ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದರು ಮುಂಬೈನ 'Local Train' ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ನನಗೆ ಅದ್ಭುತವೆನಿಸಿದ್ದು.ಎಡಬಿಡದೇ ಮುಂಬೈ ನಾಗರಿಕರನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವ ಸಂವಹನ Local train ಎಂಬ ಗರೀಭಿ ರಥದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ನಾ ಕಂಡಂತೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ರೈಲು ಲೋಕಲ್ ಆದರೂ, ಅದರ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮಾತ್ರ 'Local' ಎಂದು ನಿಮಗನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ ಸ್ನೇಹಿತರೆ.

ದುಡಿಯುವವರ ನಗರವೆಂದೇ ಖ್ಯಾತಿಯಾದ ಮುಂಬೈಯನ್ನು ಪೂರ್ವ-ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಂಬೈ ಎಂದು ಸೀಳು ಮಾಡಿರುವ ಹಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಜಗದ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ದಿನಂಪ್ರತಿ ಸವೆಸಿಯು ಸವೆಸದ ಹಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಅಡ್ಡಾಡುತ 'ಮಾನವ ಸಂಪರ್ಕ ಸೇತುವೆಯಾಗಿರುವ' local train' ಎಂಬ ಆಧುನಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ನಿಜಕ್ಕೂ "ಮುಂಬೈ ಎಂಬ ದೇಹಕ್ಕೆ ರಕ್ತನಾಳವಿದ್ದಂತೆ".ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮುಂಬೈ ನಿವಾಸಿಗರ ಜೀವನದಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ರೈಲು ಬಂಡಿಗಳು,ಪ್ರದೇಶ-ಪ್ರದೇಶಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮಾನವರ ನಡುವೆಯು ಸಂಪರ್ಕ,ಸಂಬಂಧಗಳನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿದೆ.
ಎಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕ ಸಂವಹನಗಳ ಸೌಲಭ್ಯ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕ್ಕೆ ಬಾಂಬೆಯ ಜನ ಜೀವನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಸಾಕ್ಷಿ.ಬಡವರು,ಕಾರ್ಮಿಕರು,ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು, ಶೋಕಿಗಾಗಿ ಊರು ಸುತ್ತುವವರು ಹೀಗೆ ಯಾರು-ಯಾರೋ ರೈಲಿನ ಬೋಗಿಯೊಳಗೆ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ನೀವೆದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದುರಿಗಿರುವವರನ್ನು ಮಾತಿಗೆಳೆಯುತ್ತ ಪಯಣವನು ಹಗುರಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗುವ ಅವರ ಅನುದಿನದ ಪಯಣ, ಅಂಟುರೋಗವೆಂಬಂತೆ ದಿನವೂ ಒಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತನನ್ನಾದರು ಮಾತಿಗೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷಣದ ಮಾತಿಗಸ್ಟೇ ಸ್ಪಂಧಿಸುವ ಅವರ ಮಾತುಗಳು,ಆಪ್ತತೆಗೆ ನಮಗಾಗೋ ಅ ಅನುಭವವೇ ಅಭೂತವೆನಿಸುವುದು.
ಎಲ್ಲರು ಯಾವುದೋ ಅವಸರಕ್ಕೆಬಿದ್ದವರಂತೆ,ಕಾಲಿಗೆ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುವ ಅವರ ಬಾಳಿನಲಿ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಿರುವ ರೈಲು ಬಂಡಿಯ ಒಡನಾಟ ನಮ್ಮನ್ನ ಚಕಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ರೈಲು ಬರೋದು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ತಡವಾದರೂ ಫ್ಲಾಟ್ಫಾರಂ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಚಡಪಡಿಸೋ ಪಯಣಿಗರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಳಿಗಳೆಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಕಾತರಿಸುವುದು. ಹಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ ಸಾಗಿ ಬರುವ ರೈಲು, ನಿಲ್ಲುವ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುವವರೆಷ್ಟೋ,ಹತ್ತುವವರೆಷ್ಟೋ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿ ಮುಗಿದಂತೆ. ಆಗತಾನೇ ಜನಜಂಗುಳಿಯಿಂದ ಗಿಜಿಗುಡುತ್ತಿದ್ದ ನಿಲ್ದಾಣ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿಯೇ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ.ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವರದೇ ಆದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳ ಅರಿವಾಗಿದೆಯೇನೋ ಎನುವಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿದೆ ನಿಲ್ದಾಣ.
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ 6 ರ ರೈಲೋ, ಆಫೀಸಿನ ಸಮಯಕೆ ಹಿಡಿಯಬೇಕಾದ 8 ರ ರೈಲೋ,ಅವಳತ್ತುವ ರೈಲಿಗೆ ಕಾಯುವ ಪುಂಡನ ರೈಲು,ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗಾಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕಾಯುವ ರೈಲು,ಹೀಗೆ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ರೈಲಿನ ಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಂಬೈ ವಾಸಿಗಳ ನಿರಂತರ ಯಾನ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಸಿಕ್ಕ ಸೀಟಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಪೇಪರ್ ಓದುವವರು,ರೇಡಿಯೋ ಆಲಿಸುತ ತಲೆಯಾಡಿಸುವವರು,ಬೆಳಗಿನ ನಿದ್ದೆ ಹರಿಯದೇ ತೂಕಡಿಸುವವರು,ಪ್ರೇಯಸಿಯೋಟ್ಟಿಗೆ ಫೋನ್ ನಲಿ ಹರಟುತ ಸಾಗುವವರು,ಕೆಲಸದ ತೀವ್ರತೆಯನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲೇ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುವವರು,ಊರ ಸುತ್ತಲು ಹೋರಾಟ ಅನಾಮಿಕರ ಪರಿಪಾಟಲುಗಳು ಹೀಗೆ ಸೀಮೆ ಸೀಮೆಯ ಜನರನೋಳಗೊಂಡ ಸೀಮಾತೀತವೆನಿಸಿದ ಬೋಗಿಗಳ ರೈಲಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಮಾಮೂಲಿ ಎನಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಪಾಡು ತನಗೆಂದು ಸೈರನ್ ಕೂಗುತ ಅಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಚಕ್ರ ಉರುಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೆ,ವಿಷಯಕ್ಕೆ,ಪಯಣಕೆ, ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ,ಮಾತಿಗೆ, ಪ್ರೇಮಕೆ, ಸಂಬಂಧಕೆ ಅಲ್ಲಿಯವರ ಮತ್ತ್ಯಾವುದೋ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ Local ಟ್ರೈನ್ ಅವಲಂಬಿಯಾಗಿ ಸಾಥ್ ನೀಡಿವೆ. ಅವರ ಅವಶ್ಯಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಈ ರೈಲುಗಳು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಆ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸ್ಪರ್ಶ,ಅವರ ಉಸಿರು,ಮಾತು, ಅವರ ತುಳಿತ ಎಲ್ಲವನು ತಕರಾರಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ, ದಿನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆಯಾದರು ಭೇಟಿಯಾಗುವ 'ಪ್ರೇಯಸಿಯಾಗಿ' ಆ ಜನರ,ನಗರದ 'ಚಲನೆಯಜೀವಾಳವಾಗಿ' ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಮಾಯಕ ರೈಲುಗಳಿಗೆ ಮನದ ಒಂದು ಸಲಾಂ .ಈ ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಗಳು ನಿಮಗೂ ಆಗಲಿ ಮುಂಬಯಿಯ ಒಂದು ಲೋಕಲ್ ಯಾನದಲ್ಲಿ...

ಬಾ,ಬಾರೆನ್ನ ಬಾಳಿಗೆ...

2009-07-25T09:46:00.000-07:00

ಒಮ್ಮೆ ಆಲಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಮನದ ಮಾತನು...

ಮೊನ್ನೆ ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಅಮ್ಮ 'ಆಷಾಢ ಕಳೆಯಿತು' ಅಂದಳು, ಯಾವುದೋ ಅನಿಷ್ಟ ತೊಲಗಿದಾಗ ಹೇಳುವ ರೀತಿ ಇತ್ತು ಅವಳ ಮುಖಭಾವ.ನಮ್ಮ ಜನಗಳದ್ದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮಲತಾಯಿಧೋರಣೆ ಆಷಾಢದ ಬಗ್ಗೆ ಅದೇಕೋ ಏನೋ ನನಗಂತೂ ತಿಳಿಯದು? ಜನ್ಮ ಜನ್ಮಾಂತರದ ಯಾವುದೋ ಹಳೆ ವೈಷಮ್ಯವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಯಾವುದೇ ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನ ಮಾಡೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಗಾಳಿ ತನ್ನ ದಿಕ್ಕನ್ನ ಬದಲಿಸಿ ಬರೋದರಿಂದ ಯಾವುದೋ ಅಪಶಕುನ ತಮ್ಮ ಮೈಮೇಲೆ ಎಗರಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತೆ ಆಷಾಢ ಮಾಸವನ್ನು ಜನಗಳು ದೂಷಿಸುವ ಪರಿಯಂತೂ ನಗು ತರಿಸುವುದು. ಇನ್ನು ಆಷಾಢದಲಿ ಅಗಲಿದ ನವ ದಂಪತಿಗಳ ಪಾಡು ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ.

ಆಷಾಢದ ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಮಳೆಯ ಸುರಿಸಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಸರಿದಿದೆ. ನವ ದಂಪತಿಗಳ ಮೇಲೇರಿದ್ದ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಕಟ್ಟಳೆಯ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅಗಲಿಕೆಯ ದಿನಗಳು ತುಂಬಿ, ದಂಪತಿಗಳು ಕೈ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ, ಅಳೆದು ತೂಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನಿಡುತ ಸೊಂಪಾದ ಸಂಜೆಯಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ಸುಸಮಯ ಮತ್ತೆ ಅವರ ಹರಸಿ ಬಂದಿದೆ.
ಬಂದಿದೆ ಶ್ರಾವಣ. ಶ್ರಾವಣದ ತಿಳಿಗಾಳಿ ಬುವಿಯಲೆಲ್ಲ ಹರಡಿ, ಸೊಬಗ ಸೂಸುವ ಹೂ, ಬಳ್ಳಿ, ಗಿಡಗಳ ವಯ್ಯಾರಕ್ಕೆ ಮನದಲ್ಲೂ ಕಂಪನ. "ಶ್ರಾವಣ ಬಂತು ಕಾಡಿಗೆ,ಬಂತು ನಾಡಿಗೆ"ಎಂದು ಹಾಡಿದ ಕವಿ ಬೇಂದ್ರೆಯ ಪದ್ಯ ನೆನಪಾಗುವುದು. ಹಸಿರು ಹಸಿರಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಭೂರಮೆ ಪ್ರಣಯ ರಾಗವ ಹಾಡಿ ಕರೆಯುತಿಹುದೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಸೆಳವು.ಸುತ್ತಲು ಯಾವುದೋ ಆಕರ್ಷಣೆ ನಮ್ಮ ಸೆಳೆದಂತೆ. ಮನದಲ್ಲೂ ಯಾವುದೋ ಮೋಹ ನಿಮ್ಮ ಆವರಿಸುತಿದೆ ಎನುವ ಹಾಗೇ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ....ಒಮ್ಮೆ ಆಲಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಮನದ ಮಾತನು...

ಬಾ,ಬಾರೆನ್ನ ಬಾಳಿಗೆ...

ಸಾಕು ಸಾಕೆನಗೆ ಒಮ್ಮೆ
ಮುನಿಸ ಕೊಂಕು ನೋಟದ ಬಿಂಕವ ಬದಿಗಿಟ್ಟು,
ಮಂಜಿನ ಹನಿ ಹಸಿರ ಗರಿಕೆಯ ಮುತ್ತಾಗುವ
ಮುಂಜಾವದಲಿ ಒಲುಮೆ ಲಜ್ಜೆಯ ನಿನ್ನ
ಹಾಲಗೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೇರಿಸಿ ಬಂದುಬಿಡೆನ್ನ ಬಾಳಿಗೆ..

ಉದಯ ರವಿಯ ಎಳೆರಶ್ಮಿಗಳು ಎನ್ನ
ಮನೆಯಂಗಳದಲಿ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವ
ಆ ಸವಿ ಹೊತ್ತಲಿ ಸೋತವನ ಬಾಳ
ದೀವಿಗೆಗೆ ನಲುಮೆಯ ಬತ್ತಿ ಹೊಸೆದು
ಹರುಷದ ಹೊನಲ ಉಣಿಸಿ, ಹರಿಸಬಾರೇ..

ವಿರಹದುರಿಯಲಿ ಬೆಂದ ಮನಕೆ
ಬಿಡದೆ ಸುರಿವ ಶ್ರಾವಣದ ಸಂಜೆ ಮಳೆಯ
ತಂಪ ಹೊತ್ತು ತಾರೆನ್ನ ಬಾಳಿಗೆ,
ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಒಲವ ಹೂವೊಡಲ
ಚಂದ್ರಿಕೆಯ ಸವಿಯ ಅಮಲಿನಲಿ ತೇಲಾಡಿ,
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲಿ ಪವಡಿಸಿ ನಾ ಯಾರೆಂಬುದ
ಮರೆತರಸ್ಟೇ ಸಾಕು!ಬಾ ಬಾರೆನ್ನ
ಬಾಳಿಗೆ ಮನದಲಾದ ಗಾಯದ ನೊವೆ
ಮಾಸಿ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ.....

ನಲುಮೆಯ ಭಾವಲೋಕ...

2009-07-24T00:10:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಲುಮೆಯ

ಭಾವ ಲೋಕ ಅರಳಲಿ. . .

ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳೇ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ನೀವು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ,ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಬರಹವೆಂದರೆ ಮನದಲಿ ಎಸ್ಟೋ ದಿನಗಳಿಂದ ಮಡುಗಟ್ಟಿದ ಭಾವಗಳ ಪ್ರಸವ.ಬರಹ ನೀಡುವ ವೇದನೆ ಸುಮಧುರ.ಈಗೀಗ ಆ ವೇದನೆಯ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸವಿಯೋಣ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಬ್ಲಾಗ್ ಮಾಡಿ ಬರೆದು ಹಾಕಿದರೆ ಓದುವವರು ಯಾರು? ಎಂಬ ಮನಸ್ತ್ತಿತಿಯಲೇ ಹಲವು ದಿನಗಳ ದೂಡಿಬಿಟ್ಟೆ. ಆದರೆ 'ಸಹಯಾತ್ರಿಯ' ಆರಂಭಿಸಿದ ದಿನದಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂಧನಕೆ ಮನದಲೇನೋ ಹೊಸ ಹುರುಪು.

ಅನುದಿನವು ಏನಾದರು ಬರೆಯೋಣ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಓದುಗರಿದ್ದರೆ ಬರೆಯಲು ನಮಗೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿ.

ನಿತ್ಯ ನೂತನವ ಹರಸುತ, ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತಷ್ಟು, ಮೊಗದಸ್ಟು ಗಾಢವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುವೆ ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳೇ.....ವಂದನೆಗಳು.

ಗಾಂಪನ ಓಟ...

2009-07-21T09:40:00.000-07:00

"Life is like a box of chocolates...
you never know what you are gonna get."

(FORREST GUMP ನ ತಾಯಿಯ ನುಡಿಗಳು)

ಇನ್ನೇನು ಬದುಕೆಲ್ಲ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯಿತ್ತು ಇನ್ನೆನು ಮಿಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಆಗಾಗ ಅನ್ನಿಸೊದು ಉಂಟು, ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳೊ ಇಂತಹ ಖಿನ್ನತೆಯನ್ನ ಎದುರಿಸೋದು ಆ ದಿನದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಷ್ಟ, ಆದರೂ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಲೇಬೇಕಲ್ಲಾ ಅದಕ್ಕಂತ ಹಳೇ ಪಿಚ್ಚರ್ ನೋಡೋದು ನಂಗೆ ರೂಡಿ. ಹೊಸದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರು ಚೆಂದಾಗಿದೆ, ಕೆಟ್ಟದಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಹಳೇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲ್ಲಾ, ಇಲ್ಲೊಂದು ಸಿನಿಮಾದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ ನನ್ನನು ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಾಡಿದ್ದು, ಸಿಡಿ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಆರಾಮಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತೆ, ನೆವರ್ ಮಿಸ್ ದಿಸ್ ಫಿಲಂ..

'FORREST GUMP'

"ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಊನ, ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಸಂಗತಿಗಳನು ಗುರುತಿಸಲು ಆಗದ ಬುದ್ದಿಮತ್ತೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ನೋವಿಗೆ ಮಿಡಿವ ಮುಗ್ದನೊಬ್ಬ ಬದುಕಿನ ಮಿತಿಗಳನು ಮೀರಿ ಅಸಮಾನ್ಯವೆನ್ನುವಂತೆ ಯಶಗಳ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿ, ಜನಮಾನಸದ ಅಚ್ಚರಿಯಾದವನ ಕಥೆ 'FORREST GUMP' .ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನ ಕಥೆಯನ್ನ ಅಸಾದಾರಣ ವಾಗಿ ಚಿತ್ರಸಿದ್ದೆ ಹೈಲೈಟ್.

ಸ್ನೇಹಿತ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಗೌಡ, ಬಿಡುವಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ಹಾಲಿವುಡ್ ಚಿತ್ರಗಳನು ನೋಡಿ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಚಿತ್ರದ ಕಥಾವಸ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತನಗೂ ತಡೆಯಲಾಗದೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ಸಿನಿಮಾಗಳನು ನೋಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೆಪಿಸಿದ್ದ ,ಮೊನ್ನೆ ಚೀನಾದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ನನ್ನಕ್ಕ ತಂದ ಕೆಲವು dvd ಗಳಲಿ 'FORREST GUMP'ಎಂಬ ಸಿನಿಮಾ ಇರೋದನ್ನ ಕಂಡು ಗೌಡ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದೆ. ಆ ದಿನ ದಿನವಂತೂ ನನ್ನ ಮನ ತಲ್ಲಣ್ಣಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಹೇಗೇಗೊ ಇದ್ದವರು ಹೇಗಾಗಬಹುದು, ಮಾನವನ ಸಾಧನೆಗಳಿಗೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿತು. ತನಗಿರುವ ವಿಕಲಾಂಗತೆಯನು ಮೀರಿ ಅಪರಿಮಿತ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಮುಗ್ದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ಬದುಕಿನ ಕಥೆ ಅದು, ನೋಡುಗನ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ಪ್ರಭಾವ ಅನನ್ಯ.

ಒಂದೇ ಪದದಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವುದು "ಓಡು ಓಡು ಗುರಿಮುಟ್ಟುವ ವರೆಗೆ ನಿಲ್ಲದಿರು ಎಂಬ ಚಲನ ಶೀಲ ಸಂದೇಶ". ಮುಗ್ದ ಹುಡುಗನ ಅಂಗ ವೈಕಲ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಅಣಕಿಸುವ ಕಿಡಿಗೇಡಿ ಹುಡುಗರ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು gumpನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಅವನಿಗೆ ನೀಡೋ ಸಲಹೆ 'Don'tstop,run Forrest,run ಅವನ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಆತ ಆಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲೋದೇ ಇಲ್ಲ ಓಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ, ತನ್ನ ಮಿತಿಯನು ಮೀರುವವರೆಗೂ. ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ದಿಂದ ಭಾರದ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಓಡಲು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವ gump ಓಡಿ,ಓಡಿ ವಿಕಲತೆಯನ್ನ ಮೀರುತ್ತಾನೆ .ತನ್ನ ಬೆಂಗಾವಲಿಗೆ ನಿಂತ ತಾಯಿ ಹಾಗೂ ಗೆಳತಿಯ( ಜೋರಾ) ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪೆದ್ದ ಹುಡುಗ ಸ್ಕೂಲು,ಕಾಲೇಜುಗಳಲಿ ಉತ್ತಮ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೂ ಮುಜುಗರ ಸೊಪ್ಪೆಯಾದ ಆತ ಬೇರೆ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ದೂರವೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ದಡ್ಡ ಮಿಲಿಟರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ, ಆಗ ಆತನ ಗೆಳತಿ ಕೊಡೋ ಸಲಹೆ ಆತನಲ್ಲ ಕಾಪಾಡುತ್ತೆ, ನಿನಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಕಟ ಎದುರಾದರೂ 'ಓಡುವುದನ್ನ ಮರೆಯಬೇಡ Gump' . ಮಿಲಿಟರಿ ಸೇವೆಗೆ ಸೇರಿದ ಕೆಲವೇ ದಿನದಲಿ ಎದುರಾದ ಯುದ್ಧದ ಭೀಕರ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ,ಎಲ್ಲಾರು ಹೆಣವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಓಡುತ್ತಲೇ ಇರೋ ಗಾಂಪ್ ಗೆ ಗುಂಡುಗಳು ತಾಕೋಲ್ಲ , ಗಾಯಗೊಂಡ ಸೈನಿಕರನೆಲ್ಲ ಹೊತ್ತು ತಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ತರುತ್ತಾನೆ, ಸಾವಿನ ಬೀತಿ ದಿಕ್ಕರಿಸಿ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯ ಮೆರೆವ Gump, ತನ್ನ ಜೊತೆಗಾರ ಮೆಕ್ಸಿಕೋದ ಗೆಳೆಯನ ಸಾವಿಗೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸೈನಿಕ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತನಾದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ದೇಶ ಸೇವೆಗೆ ಸರಕಾರ ನೀಡುವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಹಣ ಪಡೆದು , ಸಾವಿಗೀಡಾದ ಸ್ನೇಹಿತನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ಅವರ ಊರಿನಲ್ಲೇ ಮತ್ಸ್ಯ ಉದ್ಯಮದಲಿ ತೊಡಗಿ, ದೇಶವೇ ಪ್ರಶಂಸಿಸುವಸ್ತ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಉದ್ಯಮವನ್ನೂ, ಆತನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸುಪರ್ದಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಗಾಗಿ ತಡಕಾಡುತ್ತಾನೆ.. ಅವಳ ಆತ್ಮ ಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆದು, ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ಅವಳಿಗೆನೀವೆದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹುಟ್ಟು ಚಂಚಲೆಯಾದ ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳತಿ ಜೋರಾ ಒಮ್ಮೆ ಅವನನ್ನು ಸಂಧಿಸಿ ಅವನಿಂದ ದೂರಾಗುತ್ತಾಳೆ. Gumpನ ತಾಯಿ ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಬದುಕಿನ ಏಕಾಂಗಿತನವನು ಮೀರಲು, ಮತ್ತೆ ಓಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಿನಗಟ್ಟಲೇ, ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಓಡಿ,ಓಡಿ ಅಮೇರಿಕಾದ ಉದ್ದಗಲಗಳನು ಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುವ Gumpನ ಸಾಹಸಗಾಥೆಯನು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರಶಂಸೆಯ ಮಳೆಗರೆಯುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಓಟವನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ.

ಎಲ್ಲಿಯೂ ಮನಶಾಂತಿ ಸಿಗದೇ ಒಂಟಿತನದ ಬೇಗೆಯಲಿ ಇರುವ Gumpನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಕೂಡಿದ್ದ ತನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳತಿ ತಮ್ಮ ಕುಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದಾಗ ಆತ ಕೇಳುವ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ 'HAS HE SMART LIKE YOU?' ಮೂವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದ ಕೆಲದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಂಗಾತಿಯು ಸಾವನಪ್ಪುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಹಾಗೇ ಪೆದ್ದನಲ್ಲದ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಬಾಳಿನ ಹೊಸದಾರಿಯೆಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಡುವ ದೃಶ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಪೆದ್ದುತನ, ಮುಗ್ದತೆ , ಪರರ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಹಿಡಿವ ಚಲದ ಪೆದ್ದು ಹುಡುಗನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟ Tom Hanks ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲದಿರು ಮನೆಯನೆಂದು ಕಟ್ಟದಿರೂ ಅನ್ನೊ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಪದ್ಯ ನಿಮಗೆ ನೆನಪಾಗದೇ ಇರದು, ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಗುಂಗು ಒಂದು ವಾರಕ್ಕಾದರೂ ಸಾಕು ಬೇಕಾದಷ್ಠು....
ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕರೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳೇ ಮರೆಯದೆ.

ಮಳೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಲಿ...

2009-07-17T23:05:00.000-07:00

ಕಾದೆ ನಾನು, ಮಳೆಯ ಹನಿಗೆ
ಕಾಯುವ ಬುವಿಯಂತೆ,
ಅವಳದೊಂದು ಮಂದನಗೆಗೆ
ಮೊಗವ ತೋರಿ ಮರೆಯಾದಳು
ಕಪ್ಪನೆ ಮೋಡದಂತೆ
ಬೀಸುವ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ.

ಮೋಡದ ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟ ಮುಗಿದು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಮಳೆ,ಮಳೆ,ಮಳೆ. ಸುರಿವ ಮಳೆ ಹೊತ್ತು ತರುವ ನೆನಪುಗಳು ಅಪಾರ. ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಯಾವುದೋ ಚುಂಬಕ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕಾದು ಬಯಲಾಗಿ ನಿಂತ ಇಳೆ ಪ್ರತಿ ಹನಿಯ ಸ್ಪರ್ಶಕೂ ಪುಳಕಗೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಮೆದುವಾಗಿ ಅರಳುವ ಬಗೆಯಂತು ಮೋಹಕ. ಮೊದಲ ಮಳೆಗೆ ಗಮ್ಮಗೆ ಹೊಮ್ಮುವ ಮಣ್ಣಿನ ಕಂಪಿನಲ್ಲಿರುವ ಆಹ್ಲಾದತೆಗೆ ಸಾಟಿ ಯಾವುದಲ್ಲವೇ!

ವಸಂತಕೆ ಚಿಗುರಿದ ಹೂ ಬನ,ವನವೆಲ್ಲ,ಮೊದಲ ಮುಂಗಾರಿಗೆ ನಾಟಿಮಾಡಿದ ಹೊಲ ಗದ್ದೆಗಳೆಲ್ಲ ಮಳೆಯ ಜೀವ ಸ್ಪರ್ಶಕೆ ನಳನಳಿಸುತ ತೊನೆದಾಡುವ ಬಗೆಯೇ ವಿಸ್ಮಯ. ಎಲ್ಲೆಂದರೆಲ್ಲಿ ಹಸಿರ ಹೊದ್ದು ತುಂತುರು ಹನಿಗೆ ಜೀವರಾಗ ಮಿಡಿವ ಭೂರಮೆಯ ವಯ್ಯಾರಕೆ,ಸೋತು ಸುಣ್ಣಾದ ಮನವು ಮರುಗದಿರದು.

ಮಳೆ ತರುವ ನೆನಪುಗಳು ಅಸ್ಟೆ,ಮನವ ತಣಿಸುತ್ತವೆ.ಬಾಲ್ಯದಲೆಲ್ಲೋ ಮಳೆಯಲಿ ನೆಂದು ಸಂತಸದಿ ತೊಯ್ದಾಡಿದ ದಿನಗಳು,ಮೊದಲ ಭಾರಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಳೆಯಲಿ ನೆನೆದ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಆ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳು,ಜಡಿ ಮಳೆಯಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋದ ರೈತನ ಪಸಲು, ಬಿರುಮಳೆಯಲಿ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ ಬಡವನ ಮನೆಯ ಛಾವಣಿ ಹೀಗೆ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ ಜಂಟಿಯಾಗಿರುವ ಮಳೆ, ವರುಷ ವರುಷವು ನೋವಿನ-ನಲಿವಿನ ನೆನಪಿನ ಹೊಳೆಯ ಹರಿಸದೇ ಬಿಡದು.

ಕೇರಳದ ಗಡಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ H.D.ಕೋಟೆಯಲಿರುವ ದಿನಗಳಲಿ ನಮ್ಮ ಸಮಯವನೆಲ್ಲ ನೀರಸವಾಗಿ ನೀರಿನಲಿ ತೊಯ್ದಂತೆ ಎಡಬಿಡದೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯನು ಶಪಿಸಿದ್ದು ಇದೆಯಾದರೂ ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲೆಯನು ಮೀರಿ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಸುರಿದು ಸರಿವ ಮಳೆಯ ಲಕ್ಷಣವೇ ನನಗಿಸ್ಟ್ಟವಾಗಿ ಕಾಡೋದು. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಅಂತಹ ಎಲ್ಲೆಗಳನು ಮೀರಿ, ಸುರಿವ ಜಡಿಮಳೆಯಲೊಮ್ಮೆ,ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನೆದು ನೆಲ್ಮೆಯ ಸಂಗಾತಿಯೊಡನೆ ಪಿಸುಗುಡುತ್ತಾ...ಭಾವಲೋಕದಲಿ ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲನೆ ವಿರಮಿಸೋಣ ಬನ್ನಿ..

ಮಳೆಯ ಪುಳಕ...

ಮೋಡದ ಒಡಲು ಹೊಡೆಯಿತು ಹನಿಗಳ
ಭಾರವ ತಾಳದೇ; ಹನಿಯು ಕೆಳಗಿಳಿಯಿತು
ಬುವಿಯ ಪ್ರೇಮ ಗುರುತ್ವಕೆ ಸೋತು.

ಕಾದ ಬುವಿಯು ಪುಳಕಿತು
ಹನಿಯ ಅಮೃತ ಸ್ಪರ್ಶದಿ
ಜೀವ ಪಡೆದು ಚಿಗುರೊಡೆಯಿತು
ಭುವನದ ವನರಾಶಿ ಹಸಿರ ಚಿಗುರ
ವನರಾಶಿ ಮತ್ತೆ ಕರೆಯಿತು ಮಳೆಯ
ಪ್ರೇಮದಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಧರೆಗೆ ಇಳೆಯೆಂದು.

ಇಳಿಯಿತು ಮಳೆಯೂ,
ಹರಿಯಿತು ಪಸರಿಸಿತು ಜೀವಕಳೆಯ
ಸೊಬಗ ಧರೆಯ ತುಂಬೆಲ್ಲ:
ಹಸುರಾಯಿತು ಹೊಲ,ಗದ್ದೆ,
ಬನವೆಲ್ಲ ಮಳೆಯ
ಜೀವಸ್ಪರ್ಶದಿ.....

ತುಂಬಿ ತುಳುಕುವ ನರುಗಂಪ....

2009-07-15T09:59:00.000-07:00

ಕಂಡಿಹೇನು ನಾ ಆ ಕಂಗಳಲಿ

ತುಂಬಿ ತುಳುಕುವ ನರುಗಂಪ

ಸೋತು ಸೊಕಲು ಕೈಗಳು

ಆ ಕಣ್ಣ ಸಂಭಂದದ

ಆಪಾದನೆ ಮಾಡದಿರಿ,

ಅರಿಯಲಷ್ಟೆ ಆತ್ಮವು

ಆ ಅನುಭವದ ಸಂತುಷ್ಟವ,

ಉಳಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಾಗೇ

ಆಪಾದಿಸದಿರಿ ಸಂಭಂದದ

ಲೇಪವ ಪ್ರೀತಿಗೆ....(ಗುಲ್ಜ್ಯಾರ್ )

ಕಳೆದ ವಾರ ಹೀಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಓದುತ್ತಿದ್ದವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ಗುಲ್ಜ್ಯಾರ್ ಕವಿಯ ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡಿನ ಕೆಲ ಸಾಲುಗಳು. ಪ್ರೇಯಸಿಯಡೆಗೆ ತನ್ನೆದೆಯಲಿ ಹುದುಗಿರುವ ತಿಳಿ ಪ್ರೇಮದ ಭಾವವನು ನಿವೇದಿಸುವ ಸಾಲುಗಳಲಿನ ಚಮತ್ಕಾರಕೆ ಸೋತು,ಆ ಕ್ಷಣದಲೇ ನನ್ನ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಆ ಸಾಲುಗಳನು ಕನ್ನಡಕೆ ಭಾಷಾಂತರಿಸಿದೆ.
ನನಗೆ ಆಪ್ತವಾದದೆ ಆ ಭಾವಲಹರಿಯನು ಹರಿಯ ಬಿಟ್ಟ ಕವಿಯ ಭಾಷೆಯ ಹಸಿ ಹಸಿ ನವಿರುತನ. ಬಹುಶಃ ನಲವತ್ತು ವರುಷಗಳ ಹಳೆಯ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನಂತವನಿಗೆ ಸಿಗುವ ಮನವನು ತಣಿಸುವ ಆ ಲಯ ಸಂಚಲನಕೆ ಕವಿಗೆ ವಂದಿಸಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಳೆದ ಕೆಲದಿನಗಳಿಂದ ಹಾಗೇ ಮನಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಕೆಲವು ಹಿಂದಿ ಶಾಯರಿಗಳನು ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಾಗಲೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡದ ಭಾವರೂಪ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯ ಸುಲಲಿತತೆಗೆ ಒಗ್ಗಿದಸ್ತ್ಟು ನರಗಂಪುತನ ಕನ್ನಡದ ಗಜಲ್,ಶಾಯರಿಗಳಿಗೆ ಒದಗಿಲ್ಲವಾದರು, ಶಾಂತರಸ ಹಾಗೂ ಇತ್ತೀಚಿನ ಚಿದಾನಂದ ಸಾಲಿಯವರ ಗಜಲುಗಳಲಿ ನೀವು ಆ ತೀವ್ರತೆಯನು ಕಾಣಬಹುದು.ಪ್ರೀತಿ,ಪ್ರೇಮ ವಿರಹವನು ನಮ್ಮಯ ಭಾವಲೋಕದಲಿ ಅನುರಣಿಸುವ ಗಜಲ್, ಶಾಯರಿಗಳ ಗಮ್ಮತ್ತು ಅರಿತವರಿಗೆ ಅವು ನೀಡುವ ಮುದವನು ಮರೆಯಲು ಸಾದ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ....ನಾನು ಭಾವರೂಪ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಈ ಸಾಲುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮನವನು ತಣಿಸಿದರೆ ಸಾಕಲ್ಲವೇ....

ಸಾಗರದ ತಳಮಳ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟ;

ಉಲ್ಲಾಸದ ಓಲಗ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟ;

ವಯ್ಯಾರ ತುಂಬಿದ ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣು

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟ;

ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವ

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟ!

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ತೇವ ಕಂಗಳಲಿ,

ಜಾರುತಿಹುದು ಇರುಳ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವೂ

ಆ ಕಂಗಳಲಿ,

ಮೋಸದ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ

ತೊರೆದು ಹೋದಳು

ಆದರೂ ಅವಳ ಚಿತ್ರಪಟವಿದೆ

ನನ್ನ ಕಂಗಳಲಿ.