ನಗೆಯಲ್ಲೊಂದು ಚೈತ್ರಧಾರೆ..

ಸೃಷ್ಟಿಯ ವಿಶೇಷವೇ ಹೊಸತನ, ಹೊಸತನದ ಬೆರಗು. ಯಾವುದೇ ಹೊಸತು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುವುದು. ಸೃಷ್ಟಿಯಲಿನ ನವೀನತೆಯ ಅನುಭವವೇ ಅಮೋಘ. ಅದರಲ್ಲೂ ಮಗುವಿನ ಹುಟ್ಟಿನ ಆ ದಿವ್ಯತೆಯ ನವ್ಯವಂತು ಅನುಭಾವವೇ ನಮಗೆ. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವೇ ಯಾವುದೇ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡದಿದ್ದ ನನಗೆ ನನ್ನ ಅಕ್ಕನ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡ ಕ್ಷಣವೇ ನನಗನಿಸಿದ್ದು 'ನಾನು ಸಹ ಹೀಗೆ ಇದ್ದೇನೆ'. ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳು ತಾಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಲೆತು,ಜಗಕೆ ಬಂದ ದಿನದಿಂದಲ್ಲೇ ಶೂನ್ಯ ನೋಟವ ಬೀರುತ ಎಲ್ಲವ ಕಂಡು ಬೆರಗಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನ. ನಾವೆಲ್ಲ ಆ ಹಂತದಿಂದಲೇ ಬೆಳೆದು ಹೀಗೆ ಆಗಿದ್ದೆವೆಯೇ ಎಂದು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರು ಹುಟ್ಟಿನ ಆ ದಿವ್ಯತೆ, ಹಾಲುಗೆನ್ನೆ, ಹೂ ಮೈಯ ಬೆತ್ತಲೆ ಸೌಂದರ್ಯ, ಭಾವದ ಲೇಪವಿರದ ಕಂದನ ಆ ನಗು-ಅಳು ಎಲ್ಲವು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಬೆರಗಿನ ಅನುಭವದ ಭಾವಹಂದರವೇ ಈ ಕವನ.

ಸೃಷ್ಟಿಯೇ!!

ಆ ನಗುವಿನಲ್ಲೊಂದು ಚೈತ್ರಧಾರೆ
ಹೊಸ ಬಗೆಯ ನವನೀತ ಚೆಲುವಿನಂದದ
ಸೊಬಗ ಬುಗ್ಗೆ ಚಿಮ್ಮಲು ಪ್ರತಿ ನಗೆಯಲು,
ಕಂಡ ಕಂಗಳಿಗಿನ್ನಾವ ಹರ್ಷಧಾರೆಯ
ಹೊನಲು ಸುರಿಯಬೇಕು ಸೃಷ್ಟಿಯೇ!

ಯಾವ ನಗುವದು? ಚೆಲುವು-ನಲಿವಿನ,
ಸಂತಸ-ಸಂಭ್ರಮದ ಆನಂದದ ಚಿಲುಮೆಯೆ
ರಾಗ-ದ್ವೇಷ,ಭಾವಗಳ ಗೊಜಲಿಲ್ಲದ,
ಆ ನಗೆಗಾವ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ, ಮುಗ್ದವೆನಲು
ಜಗವೇ ಅರಿವಿಗೆ ಬಾರದ ಆ ಮೊದಮೊದಲ
ನಗು ಬರಿಯ ನಗುವಷ್ಟೇ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ!
ನಿನ್ನಂತೆ ಭವಭಾರದ ಅಂಟಿಲ್ಲ
ಮೊಗಮೊಗದಲು ನಗೆ ಹೊಮ್ಮಿಸುವ ಆ ನಗೆಗೆ.

ಜೀವ-ಜೀವಗಳ ಸಂಭಂದ ಬೆಸೆದ
ಭಾವ-ಭಾವಗಳೋಲುಮೆಯ ಬಿಸಿಯುಸಿರ
ಬಸಿರು ನವಪಲ್ಲವ ಕಲೆತು ತಾಯ ಒಡಲಲಿ
ಹೂಮೈಯ ರೂಪ ತಾಳಿ,ಹಸಿಮೈಯ
ಚೆಲುವಲೇ ಧರೆಗೆ ಜಾರಿ ನಲಿವ
ನಗೆಯ ಹೊಂಬಣ್ಣಕೆ ನೀ ಮಾತ್ರ
ಸಾಟಿಯು ಸೃಷ್ಟಿಯೇ!
ಎಚ್.ಎನ್.ಈಶಕುಮಾರ್